Περί του πρακτέου (τι θα έπρεπε να γίνει) έχουμε επιχειρηματολογήσει πολλές φορές με τελευταία αυτό το συγκεφαλαιωτικό κείμενο. Σήμερα θα σχολιάσουμε δύο ζητήματα σχετικά με την περίφημη συνάντηση όπως τα έθεσαν δύο «ανώνυμοι» σχολιαστές.
Ο πρώτος από τους δύο είναι ο γνωστός μας «Αποδυτηριάκιας». Προτού αναφερθούμε στο σχόλιο που αποτέλεσε μια εκ των αφορμών για το κείμενο μας σας παραπέμπουμε σε δύο μόνο από τα πολλά σχόλια που έχει γράψει τελευταία για τον Υπουργό Αθλητισμού. Στο πρώτο χρονικά από αυτά ο «Αποδυτηριάκιας» αποκαλεί τον Κοντονή «ντροπή της Αριστεράς». Στο δεύτερο ψάχνει τον «βαρύμαγκα της συνάντησης».
Το σχόλιο όμως που μας ενδιαφέρει προηγείται χρονικά των δύο που αναφέραμε πριν και χαρακτηρίζει τον Κοντονή ως «κρυφό θαυμαστή του Μουσολίνι». Η παρομοίωση με τον Μπενίτο δεν ήταν τυχαία. Ίσα-ίσα ο Μουσολίνι επιλέχτηκε από τον «Αποδυτηριάκια» επειδή ξεκίνησε ως Σοσιαλιστής. Στην ουσία του ωστόσο το σχόλιο είναι απόλυτα σωστό. Δεν υπάρχει τίποτα πιο αντιδημοκρατικό από το να κάθονται 3-4 γύρω από ένα τραπέζι και ν’ αποφασίζουν μόνοι τους για τις εξελίξεις σ’ έναν χώρο. Κάτι σαν την «Ιερή Συμμαχία» η οποία θεωρούσε τον εαυτό της «Ιερό» γιατί στους Μονάρχες που την αποτελούσαν είχε δοθεί από τον Θεό το δικαίωμα ν’ «άρχουν μόνο αυτοί» στους υπόλοιπους. Έτσι αποφάσιζαν μόνον αυτοί για το τιο επιτρέπεται να συμβεί στην Ευρώπη.
Στη συγκεκριμένη όμως περίπτωση υποτίθεται ότι υπάρχει ένας μηχανισμός μέσω του οποίου οι άμεσα ενδιαφερόμενοι (Ενώσεις Ποδοσφαιρικών Σωματείων) επιλέγουν τα πρόσωπα που θα τους διοικούν. Αν όλες οι αποφάσεις λαμβάνονταν από έναν κλειστό κύκλο 3-4 ατόμων αυτό θα σήμαινε ότι το παιχνίδι είναι στημένο και τότε ειδήσεις σαν αυτή θα ήταν πολύ εύκολο να παρεξηγηθούν. Το πολύ-πολύ να θέσουν τις κατευθυντήριες γραμμές έτσι ώστε τα στελέχη των Π.Α.Ε. που θ’ ακολουθήσουν να έχουν τις κατάλληλες οδηγίες για να διεκπεραιώσουν την δουλειά. Το να λέμε ότι οι Μαρινάκης, Αλαφούζος, Μελισσανίδης και Σαββίδης συζητούν τις αλλαγές που πρέπει να γίνουν στο Ελληνικό Επαγγελματικό Ποδόσφαιρο είναι σαν να λέμε ότι οι Πρωθυπουργοί των κρατών της Ε.Ε. διαπραγματεύονται τις συμφωνίες οι ίδιοι και όχι οι «υπηρεσιακοί παράγοντες».
Βέβαια αυτό δε σημαίνει ότι αυτοί οι 3-4 δεν έχουν το δικαίωμα συνεννοούμενοι μεταξύ τους να συντονίζουν την δράση τους (κάτι που είναι θεμιτό, ενδεχομένως και επιθυμητό). Σημαίνει ότι δεν έχουν κανένα δικαίωμα να επιβάλλουν τις αποφάσεις τους στους υπόλοιπους, όχι γιατί είναι φασιστική (αντι-δημοκρατική) αυτή η συμπεριφορά αλλά γιατί ότι κάνουν τώρα θα το βρουν μπροστά τους (θα το πληρώσουν) αργότερα.
Από την άλλη θα ήταν λάθος να συμπεράνουμε ότι τα πρόσωπα δεν έχουν σημασία. Προφανώς και οι επικεφαλής τόσο της Λίγκας όσο και της Ομοσπονδίας θα πρέπει να διαθέτουν τόσο την θεωρητική επάρκεια που απαιτεί η θέση όσο και την εμπειρία. Πιθανόν να μην υπάρχουν 2 υποψήφιοι και για την Λίγκα και για την Ε.Π.Ο. Υπάρχει όμως τουλάχιστον ένας ο οποίος θα μπορούσε και θα έπρεπε ν’ αναλάβει την Λίγκα. Προκειμένου όμως αυτός να κάνει δουλειά (ν’ αφήσει έργο) θα πρέπει να πλαισιωθεί από απόφοιτους του Τμήματος Οργάνωσης και Διαχείρισης Αθλητισμού. Εξυπακούεται ότι η θητεία του πρέπει να είναι τουλάχιστον 3τής (για να μην πούμε 5ετής).
Όσο για το προτεινόμενο πρόσωπο μπορείτε κάλλιστα να διαβάσετε εδώ. Η μόνη μας αντίρρηση είναι ότι σ’ αντίθεση με τον σχολιαστή θεωρούμε την Λίγκα περισσότερο κρίσιμη σε σχέση με την Ε.Π.Ο. Αλλά καλή θέληση να υπάρχει και όλα τ’ άλλα βρίσκονται…
12 Απρίλη 2016
παρατηρητήριο.
