Aetofolia

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΕΛΠΙΔΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΟΥ Π.Α.Ο.
(ΚΑΠΟΥ ΤΑ ΕΧΟΥΜΕ ΞΑΝΑΚΟΥΣΕΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ)

Από την στιγμή που φάνηκε ξεκάθαρα πως ο Π.Α.Ο. πάει για (οικονομικό) φούντο ακούστηκαν τρείς προτάσεις/σχέδια για την αντιμετώπιση του οικονομικού προβλήματος. Το πρώτο χρονικά ήταν το σχέδιο του Δ. Γιαννακόπουλου με την δημιουργία του PAO FOUNDATION το οποίο θα μάζευε σ’ ετήσια βάση 10 εκ. Ευρώ. Μετά την ανακοίνωση του Αλαφούζου για την παύση της χρηματοδότησης από αυτόν της Π.Α.Ε. δύο ακόμη σχέδια βγήκαν στην δημοσιότητα. Το τελευταίο χρονικά είναι αυτό των παλαιμάχων οι οποίοι προτείνουν την έκδοση τριετών διαρκείας τιμής 900 Ευρώ το ένα. Εναλλακτικά αντί εισιτηρίων διαρκείας θα μπορούσε να ήταν «Κάρτες Φίλου» η αγορά των οποίων θα εξασφάλιζε προτεραιότητα/έκπτωση στην αγορά των εισιτηρίων διαρκείας.

Η «ΛΑΙΚΗ ΒΑΣΗ», ΟΙ ΚΩΛΟΤΟΥΜΠΕΣ, ΟΙ ΦΟΒΟΙ (ΚΑΠΟΙΩΝ)
(ΑΛΛΑ ΠΡΟΠΑΝΤΩΝ ΠΩΣ ΔΕΝ ΘΑ ΦΤΑΙΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΙΠΟΤΑ)
Α' ΜΕΡΟΣ

Το κακό –όχι μόνο με την Α.Ε.Κ. – είναι ότι πολλοί μιλάνε και γράφουν με στόμφο (αλλά και την απαίτηση να τους εμπιστευθούμε σε αυτά που γράφουν) για ζητήματα που δεν κατέχουν. Ένα από αυτά τα ζητήματα είναι και η κακοποιημένη από δαύτους «Λαϊκή Βάση». Μπορώ να καταλάβω την αντιπάθεια κάποιων για την «πλέμπα», την «μαρίδα», τον «λαουτζίκο» που «δεν καταλαβαίνει (αδυνατεί να καταλάβει) το συμφέρον του». Μπορώ ακόμη να καταλάβω τον φόβο κάποιων για τη μη-λειτουργία (δυσλειτουργία) του συστήματος.