ΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΑΔΙΕΞΟΔΑ ΤΟΥ «ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΥ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ» ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΟΠΑΔΩΝ (ΑΝ ΔΕΝ ΑΝΑΛΑΒΟΥΝ ΟΙ ΟΠΑΔΟΙ ΔΕΝ ΘΑ ΔΟΥΝ ΠΡΟΚΟΠΗ)
ΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΑΔΙΕΞΟΔΑ ΤΟΥ «ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΥ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ» ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΟΠΑΔΩΝ
(ΑΝ ΔΕΝ ΑΝΑΛΑΒΟΥΝ ΟΙ ΟΠΑΔΟΙ ΔΕΝ ΘΑ ΔΟΥΝ ΠΡΟΚΟΠΗ)
Ο «επαγγελματικός αθλητισμός» είναι επαγγελματικός γιατί ο αθλητισμός έγινε στην πορεία ένα ακόμη επάγγελμα από το οποίο μπορεί να ζήσει κανείς. Η εξέλιξη αυτή δεν είναι καινούρια. Ίσα-ίσα από την Αρχαιότητα ακόμη οι αθλητές συμμετείχαν για την αμοιβή που λάμβανε ο νικητής στους διάφορους αγώνες οι οποίοι από θρησκευτικές πανηγύρεις είχαν εξελιχθεί (εκφυλιστεί) σε τουρνουά. Η νεότερη έκδοση των Ολυμπιακών Αγώνων στόχευε στην αναβίωση του Αθλητικού Ιδεώδους της άμιλλας, του συναγωνισμού και γενικά κάθε ευγενικού αισθήματος. Τουλάχιστον έτσι πίστευε ο Πιέρ ντε Κουμπερντέν και όσοι ίδρυσαν την Διεθνή Ολυμπιακή Ομοσπονδία. Ακόμα και τώρα που οι χορηγίες και τα τηλεοπτικά έσοδα έχουν τόσο αποφασιστικό ρόλο στην κάλυψη του κόστους διοργάνωσης κάποιοι ισχυρίζονται ότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι αγώνες ερασιτεχνών. Στην ουσία το κριτήριο για να χαρακτηριστεί ένα άθλημα «επαγγελματικό» είναι αν ο αθλητής (και όχι αθλούμενος) μπορεί να ζήσει από αυτό.
