Ως προς το πρώτο κανείς δεν θα μπορούσε να διαφωνήσει, αν όντως υπήρχε αυτή τη στιγμή κάποιο ζήτημα. Γιατί επί της ουσίας όσα έχουν καταγγελθεί αφορούν στην μεταβίβαση της NOVA στον Μαρινάκη. Μια μεταβίβαση που δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί, οπότε για την ώρα αυτές ΔΕΝ μπορούν να διερευνηθούν. Οτιδήποτε άλλο θα μπορούσε ν’ αποτελέσει αντικείμενο έρευνας από την Επιτροπή.

Αυτό, όμως, που έχει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον από το σκεπτικό που υποστήριξε η Μαρούπα είναι η επίκληση των «λόγων Εθνικού συμφέροντος». «Λόγων Εθνικού συμφέροντος» τους οποίους επικαλέστηκε και για τις δύο ομάδες.

1. Για την μεν Ξάνθη υποστήριξε ότι τυχόν υποβιβασμός της θα την οδηγούσε σε χέρια Τούρκων. Συνεπώς, το συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι η Ξάνθη -καθ’ ότι «ακριτική ομάδα»- πρέπει οπωσδήποτε (ακόμη και αν ο ιδιοκτήτης της την παρατήσει οικονομικά) να παραμένει στην Α’ Εθνική. Δυστυχώς, για το συγκεκριμένο επιχείρημα η παρούσα οικονομική κατάσταση της Τουρκίας (της οποίας οι επιχειρήσεις δανείζονται σε Δολλάριο το οποίο συνεχώς ανατιμάται) ΔΕΝ επιτρέπει οικονομικά ανοίγματα στο εξωτερικό. Άλλωστε, η πρόσφατη πώληση του ποσοστού ενός Τούρκου μεγιστάνα στο Χίλτον όπως και ακινήτων στην Αθήνα (βλέπε εδώ), αλλά και τα γενικότερα προβλήματα των μεγάλων Τουρκικών εταιρειών (βλέπε εδώ).

Από την άλλη, τι σημαίνει η ποδοσφαιρική ομάδα της Ξάνθης για την πόλη; Μια πόλη που το 1991 είχε 38.808 κατοίκους, το 2001 αυξήθηκαν σε 46.464 και το 2011 έφτασε τους 56.122 κατοίκους (βλέπε εδώ).

Στον πίνακα που ακολουθεί δίνονται οι μέσοι όροι εισιτηρίων της για τις χρονιές που μπορέσαμε να εντοπίσουμε (μέχρι το 2009-2010 τα στοιχεία προέρχονται από τη SUPER LEAGUE). Σημειώνω, ότι το ρεκόρ προσέλευσης είναι 11.724 εισιτήρια από παιχνίδι με τον «Γαύρο του Βορρά» όταν έπαιζε στο Δημοτικό Στάδιο της πόλης (που είναι και το μεγαλύτερο γήπεδο της πόλης) και προφανώς είχαν πάει και πάρα πολλοί φιλοξενούμενοι.

Ακόμη και εκείνη τη χρονιά ο μέσος όρος έκλεισε στα 3.442 εισιτήρια. Κάνοντας τις πράξεις βρίσκουμε ότι ο μέσος όρος της στα υπόλοιπα 16 παιχνίδια ήταν στα 2.924 εισιτήρια (58.515 – 11.724 = 46.791 : 16 = 2.924).

Η καλύτερη επίδοση της Ξάνθης (για τις χρονιές που βρήκαμε στοιχεία) ήταν τα 4.241 ανά αγώνα της περιόδου 1991-1992. Η συγκεκριμένη χρονιά ήταν αυτή στην οποία «μπήκαν» στην ομάδα οι Πανόπουλος-Συγγελίδης. Με αυτούς τους δύο στο «τιμόνι» της η Ξάνθη έχει στο νέο της γήπεδο καλύτερη επίδοση τα 2.803 της περιόδου 2004-2005. Από το 2008-2009 δε, όταν και είχε μέσο όρο 2.289 εισιτήρια κινείται κάθε χρόνο κάτω από τα 2.000 (τα οποία «άγγιξε» το 2010-2011 με 1.975).

Υπενθυμίζεται, ότι έχοντας υπόψη αυτά τα δεδομένα (τα οποία άλλωστε ζούσαν από μέσα οι ίδιοι) ο Πανόπουλος εξέτασε στο πρόσφατο παρελθόν την πιθανότητα η Ξάνθη να παίζει και σε άλλα γήπεδα του Νομού προκειμένου να εκμεταλλευτεί όλο τον πληθυσμού του νομού.

Άρα, με βάση τους αριθμούς πόσο σημαντική είναι η παρουσία της Ξάνθης στην Α’ Εθνική για την ίδια την πόλη και την περιοχή γενικότερα;

2. Για τον δε «Γαύρο του Βορρά» η Μαρούπα επικαλείται το «Μακεδονικό», το οποίο βρίσκεται σε αναζωπύρωση μετά την υπογραφή της «Συμφωνίας των Πρεσπών». Η προσπάθεια ενσωμάτωσης της Μακεδονίας στην Βουλγαρία προκειμένου αυτή να έχει πρόσβαση στο Αιγαίο και σε περίπτωση αποτυχίας της δημιουργίας ενός ανεξάρτητου κράτους μαριονέτας πάει πίσω περισσότερα από 100 χρόνια, όταν ακόμη η Βόρεια Ελλάδα ήταν σε Τουρκικά χέρια. Το «Μακεδονικό» και αναλόγως της συγκυρίας ήταν σχεδόν πάντα στην πολιτική επικαιρότητα. Συνεπώς, η επίκληση του για την αναβολή έκδοσης της απόφασης είναι μεν αναμενόμενη αλλά όχι τόσο ισχυρή.

Επιπρόσθετα η Μαρούπα υποστηρίζει πως εξ’ αιτίας της έκδοσης της απόφασης το (δίκαιο ή άδικο) αίσθημα αδικίας των ΠΑΟΚτζήδων (για το αίσθημα αδικίας των άλλων οπαδών σε συνάρτηση με την μεταχείριση του «Γαύρου του Βορρά» δεν ενδιαφέρεται) θα οξυνόταν. Στο σημείο αυτό υπάρχει ένα σοβαρό ζήτημα. Ένα ζήτημα που άπτεται της σχέσης των οπαδών (όσων ακόμη ασχολούνται) με τις ομάδες τους. Ομάδες τις οποίες παραδίδουν «εν λευκώ» στα χέρια των «επιχειρηματιών», τις οποίες εκ των υστέρων καλούνται με την δράση τους να προστατέψουν από τις επιπτώσεις της («εν λευκώ») δράσης τους.

Κοινός παρονομαστής και στις δύο περιπτώσεις είναι η προστασία του επιχειρηματία που σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να «κακοπάθει» μη τυχόν και σηκωθεί και φύγει. Στην περίπτωση της Ξάνθης υποτίθεται ότι πρόκειται για τους μοναδικούς Έλληνες επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται στον νομό.

Ειδικότερα:

• Στην περίπτωση της Ξάνθης αυτή λειτουργεί σαν μια καλά οργανωμένη επιχείρηση, η οποία χάνει λιγότερα χρήματα σε σχέση με τις υπόλοιπες. Σε κάθε περίπτωση η Π.Α.Ε. Ξάνθη δεν είναι μια επιχείρηση που μπορεί ν’ αποφέρει Κέρδη στον επιχειρηματία, ο οποίος θ’ αποφασίσει να ζήσει μόνο από την κερδοφορία της. Με βάση τον Iσολογισμό 2017-2018 για να εισπράξουν οι ιδιοκτήτες της μέρισμα θα πρέπει τα επόμενα χρόνια η Ξάνθη να πραγματοποιήσει Κέρδη πάνω από 1.702.000 Ευρώ (όταν τα Ίδια Κεφάλαια γίνουν περισσότερα από το Μ.Κ.).
• Στην περίπτωση του «Γαύρου του Βορρά» ο πραγματικός ιδιοκτήτης του Ιβάν Σαββίδης εκτός από την επιχείρηση-βιτρίνα από την οποία χάνει λεφτά και το «Μακεδονία» έχει (αν δεν απατώμαι) μόνο τη συμμετοχή του στο Λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Την Σ.Ε.Κ.Α.Π. την ξεπούλησε. Κρίνοντας από τα δεδομένα (αλλά και τις φήμες που κυκλοφορούν) ο Ιβάν φαίνεται να βρίσκεται σε μια φάση απαγκίστρωσης από την Ελλάδα. Απαγκίστρωση, η οποία έχει να κάνει με οικονομικού τύπου δεδομένα και αποφάσεις που έχουν από καιρό διαμορφωθεί και που δεν έχουν σχέση με το πόρισμα της Ε.Ε.Α.

Αν υιοθετηθεί το σκεπτικό της Ε.Ε.Α. (το οποίο εν μέρει υιοθετήθηκε με την αλλαγή της επιβαλλόμενης για την πολυ-ιδιοκτησία ποινής), τότε είναι σαν το Κράτος να παραδέχεται ότι μπορεί να εκβιάζεται από τους «επιχειρηματίες». Ασχέτως αν αυτό όντως συμβαίνει (στην προσπάθεια να μην αυξηθεί η ανεργία ή ν’ αυξηθεί η απασχόληση) η επίσημη επικύρωση αποτελεί «έγκλημα».

Γιατί με την λογική της κας Μαρούπα το Κράτος αποδέχεται (και επιζητά) την απόκτηση «ακριτικών» ή «αδικημένων» ομάδων από «επιχειρηματίες», τις οποίες οι ίδιοι στη συνέχεια (μπορούν να) χρησιμοποιούν ως διαπραγματευτικό χαρτί έναντι του Κράτους (για να επιτύχουν όσα επιθυμούν).

Ωστόσο, τόσο στο σκεπτικό της κας Μαρούπα όσο και σε δηλώσεις της διαφαίνεται μια «συμψηφιστική λογική» η οποία έχει μεγάλο ενδιαφέρον. Γι’ αυτό και θα μας απασχολήσει την επόμενη εβδομάδα.

29 Φλεβάρη 2020
«πανταχού παρόντες».