Μόνο που στο παιχνίδι αυτό οι «πράσινοι» έπαιζαν με μείον δύο παίκτες (ο ένας ήταν ο σημαντικότατος Μεϊκόν) εξαιτίας του κοροναϊού. Αυτό, όμως, σε τίποτα δεν μείωσε τη χαρά (και την περηφάνεια) των Γαύρων. Κάθε άλλο. Επειδή, όμως, το σύμπαν ρέπει (τείνει) προς την ισορροπία υπήρξε και το ανάλογο τίμημα: οι Γαύροι κόλλησαν κοροναϊό και στη συνέχεια ξεκληρίστηκαν αγωνιστικά.
Κάτι σαν την «κατάρα του Βάζελου». Πως ήταν η περίφημη «κατάρα του Τουταγχαμών» που σφράγισε τη μοίρα όσων ήρθαν σ’ επαφή με τη μούμια του ενοχλώντας τον «αιώνιο ύπνο» της; Ακριβώς το ίδιο. Ωστόσο, η συνέχεια από δω και πέρα δεν έχει καθόλου πλάκα. Το αντίθετο μάλιστα καθώς αποδεικνύει τη συνεχή και παντελή ανικανότητα κάποιων να διαχειριστούν ένα αθλητικό και εμπορικό προϊόν όπως η Ευρωλίγκα.
Όσα εκτυλίχτηκαν τις τελευταίες μέρες με τις αναβολές αγώνων της Ευρωλίγκα απέδειξαν για άλλη μια φορά την ανικανότητα αυτών που θέλουν να ισχυρίζονται ότι οργανώνουν και διαχειρίζονται το κορυφαίο μπασκετικό προϊόν στη Γηραιά Ήπειρο.
Η επιλογή της Διοίκησης της Ευρωλίγκας να μην αναβάλλει από την αρχή τον αγώνα του Π.Α.Ο. με την Ζαλγκίρις αλλά ν’ αναγκάσει τους Λιθουανούς να κάνουν το ταξίδι και μετά να τον αναβάλλει αποδεικνύει την προχειρότητα και την επικινδυνότητα τω διοργανωτών. Πολύ περισσότερο αποδεικνύει την αφελή προσπάθεια να διαφυλάξουν την εμπορικότητα του προϊόντος παρά τις συνθήκες και σε βάρος του καλώς εννοούμενου συμφέροντος τόσο των ομάδων όσο και της Ευρωλίγκα. Γιατί τι άλλο εκτός από αφέλεια (ηλιθιότητα) η οποία έχει σαν τελικό αποτέλεσμα της την γελοιοποίηση είναι η αναβολή την τελευταία κυριολεκτικά στιγμή ενός αγώνα που είχε προγραμματιστεί η τηλεοπτική του μετάδοση και είχε πουληθεί ο διαφημιστικός του χρόνος; Ενώ αν η απόφαση είχε ληφθεί τη σωστή στιγμή όλοι θα γνώριζαν πως να κινηθούν και τι να περιμένουν.
Ακόμα, όμως, και τελικά να γινόταν ο αγώνας τι θα σήμαινε για τον τηλεθεατή αλλά και αυτόν που πλήρωσε εισιτήριο για να πάει στο γήπεδο το γεγονός ότι η μια ομάδα θα ήταν αποδυναμωμένη σε σχέση με τον αντίπαλο της; Φανταστείτε πόσο θα νοθευόταν το πρωτάθλημα της αν ο Παναθηναϊκός χρειαζόταν την νίκη για να διεκδικήσει κάτι παραπάνω στη συνέχεια.
Όλα αυτά συμβαίνουν όχι μόνο εξαιτίας της εμπορικής εκμετάλλευσης του προϊόντος αλλά και επειδή δεν υπάρχουν διαθέσιμες ημερομηνίες για τους εξ αναβολής αγώνες. Εδώ ακριβώς είναι η γενεσιουργός αιτία του προβλήματος. Το γεγονός ότι η διοργάνωση της Ευρωλίγκα είναι επί της ουσίας «αυθαίρετη» αφού δεν λαμβάνει υπόψη της ούτε τα Εθνικά Πρωταθλήματα, ούτε τις Εθνικές Ομάδες. Το γεγονός ότι όπως έχει δομηθεί αυτό το «υπερ-εθνικό πρωτάθλημα» έχει καταντήσει (αν οι συνθήκες δεν είναι απολύτως ομαλές) δυσλειτουργικό και τελικά εκτρωματικό. Τη λύση και σ’ αυτό το πρόβλημα θα την δώσει ο χρόνος και συγκεκριμένα τα 2-3 προσεχή χρόνια με την προϋπόθεση ότι θα υπάρχει μέχρι τότε Ευρωλίγκα.
Αυτό, όμως, στο οποίο δεν μπορεί να δώσει λύση ο χρόνος είναι η βλακεία των ομάδων που στην προσπάθεια τους να δείξουν ότι τους πολεμά η Κυβέρνηση (και ο Μαρινάκης) λένε και γράφουν χαζομάρες για το μέτρο των 1.000 θεατών ανά αγώνα. Αν υπάρχει μια ομάδα που θίγεται εισπρακτικά λιγότερο από το συγκεκριμένο μέτρο (ανεξάρτητα αν είναι σωστό και αποτελεσματικό) αυτή είναι η Α.Ε.Κ.
Γιατί η Α.Ε.Κ. με εξαίρεση τον αγώνα απέναντι στον «Γαύρο του Βορρά» έχει ήδη παίξει στην έδρα της τα υπόλοιπα ντέρμπι. Επιπλέον τα έπαιξε όταν ακόμη ήταν «εντός στόχων». Είναι αμφισβητήσιμο αν θα είχε την ίδια εισπρακτική επιτυχία ο αγώνας απέναντι στην ομάδα του Ιβάν Σαββίδη μετά τα τελευταία της αποτελέσματα. Επιπλέον, για να είναι σε θέση οι ομάδες να μιλούν για «αλλοίωση του Πρωταθλήματος» (προφανώς εισπρακτική γιατί αγωνιστική με τέτοια διαφορά πλέον δεν υφίσταται) θα πρέπει το συγκεκριμένο μέτρο να μην επεκταθεί πέραν της 16ης Γενάρη. Ποιος όμως μπορεί να είναι σίγουρος ότι το πλαφόν ΔΕΝ θα ισχύσει και μετά και ενδεχομένως και μέχρι τα πλέι-οφ;
Όλα αυτά είναι πράγματα που μπορεί και πρέπει να σκεφτεί κάθε λογικός άνθρωπος. Δυστυχώς, όμως, αυτοί που διαχειρίζονται τις τύχες των ομάδων έχουν πάρει διαζύγιο με την λογική και κάποιοι από αυτούς είναι σε πίεση να εμφανίσουν τις ομάδες τους «διωκόμενες» από την Κυβέρνηση και τη Διαιτησία (την οποία οι ίδιοι καθόρισαν) προκειμένου έτσι να καλύψουν την δική τους ανεπάρκεια και αποτυχία. Μέχρι λοιπόν να τους διαψεύσει (αν το κάνει) η ίδια η πραγματικότητα έχουν κάθε δικαίωμα να σκούζουν και να φωνασκούν εναντίον της Κυβέρνησης-μαριονέτας (όπως την εμφανίζουν) του Γαύρου.
31 Δεκέμβρη 2021
«πουθενάδες».
