Υποτίθεται ότι με την εγγραφή μας θα βοηθούσαμε το Σωματείο (άδηλο τότε με ποιόν τρόπο ακριβώς) και μέσω της βοήθειας σ’ αυτό θα βοηθούσαμε και την πολυμετοχική προσπάθεια με μπροστάρη τον Ντέμη (όχι τον Ρούσο). Άλλωστε υπήρχε ανοικτό και το θέμα της κατασκευής του νέου γηπέδου και σ’ αυτό το ζήτημα απαιτούνταν και η σύμπραξη της Ερασιτεχνικής. Η μόνη βαρύνουσας σημασίας απόφαση που κληθήκαμε να πάρουμε ήταν η ψήφος στις εκλογές του 2005 ανάμεσα στα ψηφοδέλτια του Ντέμη και του Μελισσανίδη.
Για όσους δείχνουν να έχουν μετανιώσει για την επιλογή τους τότε (κάποιοι ίσως και να το εννοούν) πρέπει να σημειώσω δύο πράγματα:
- Κατ’ αρχάς δεν έχει νόημα να μετανιώνουν για κάτι που ήδη έχουν κάνει και που αυτό έχει παράξει αποτελέσματα (καταψήφιση πρότασης Μελισσανίδη για το γήπεδο, αγορά τμήματος Χάντμπολ της Ηλιούπολης και συγχώνευσης μ’ αυτό).
- Το λάθος δεν ήταν δικό μας (των ψηφοφόρων) αλλά του «Τίγρη», ο οποίος με το πάθημα του (ήττα στις εκλογές) απέδειξε ότι όποιος θέλει να κάνει κάτι για το γήπεδο πρέπει πρώτα να ξεκινήσει από την Π.Α.Ε. (να την ελέγχει) και μετά μέσω της εξάρτησης της Ερασιτεχνικής από την Π.Α.Ε. να πάρει και τον δικό της έλεγχο. Αν δε καταφέρει και τα κάνει ταυτόχρονα ακόμα καλύτερα, μόνο που αυτό για να γίνει προϋποθέτει μια κοσμογονικού τύπου καταστροφή (π.χ. λύση και εκκαθάριση της Π.Α.Ε.).
Από κεί και πέρα ζήσαμε την απόλυτη απαξίωση του Σωματείου όταν τρία χρόνια μετά (2008) ο Ντέμης και το «σύστημα του» απεμπλάκησαν από την Π.Α.Ε. και την Ερασιτεχνική παραδίδοντας στην ORIGINAL η οποία επέλεξε ν’ αποτελέσει την διάδοχη κατάσταση κάνοντας πράξη το «η Εξουσία στον Λαό (της Α.Ε.Κ.)». δεδομένου ότι η ίδια δεν είχε τα οικονομικά μέσα να συντηρήσει το Σωματείο με συνέπεια αυτό να εξαρτάται ακόμα περισσότερο από την Π.Α.Ε. η ORIGINAL εγκλωβίστηκε σ’ αυτό που ο Βύρων Πολύδωρας έχει πολύ παραστατικά πεί: «ποινήν εκτίω». Ακόμη χειρότερα εξαιτίας της οικονομικής δυσπραγίας η διοίκηση της ORIGINAL έγινε το όχημα για να μπουν στο Σωματείο κάποιοι «σωτήρες» και «χορηγοί» που θα βοηθούσαν. Τελικά όπως ξέρουμε όλα αυτά ήταν μικρά παλάτια πάνω στην άμμο χτισμένα την ώρα της άμπωτης. Ποιος όμως θα μπορούσε να την κατηγορήσει στα σοβαρά (και ας ήταν ευθύνη της ως διοίκησης). Όταν αιμορραγείς (και χρειάζεσαι άμεσα αίμα) το τελευταίο που θα κάνεις είναι να ελέγξεις το αίμα που σου προσφέρουν για ηπατίτιδα και AIDS. Τα προβλήματα του «άρρωστου αίματος» φάνηκαν αργότερα αμέσως μετά την στιγμή που φαινομενικά τα «ερασιτεχνικά τμήματα» του Σωματείου είχαν απογειωθεί επιβεβαιώνοντας ότι η κατάρρευση αρχίζει αμέσως μετά την εποποιία.
Σήμερα ζούμε την απόλυτα «σουρεαλιστική» κατάσταση της πλήρους αυτονόμησης από την διοίκηση κάποιων τμημάτων (στίβος, σκάκι) τα οποία διαθέτουν «κανονικούς» εφόρους καθώς και τμήματα στα όρια της αγωνιστικής διάλυσης τα οποία όμως κάνουν κινήσεις για του χρόνου. Και όλα αυτά τη στιγμή που στην Π.Α.Ε. υπάρχει ένας «ισχυρός οικονομικός παράγοντας» που όμως «δεν δίνει του αγγέλου του νερό». Αντίθετα φαίνεται πως το βάρος της οικονομικής στήριξης του Σωματείου έχει πέσει στον ιδιοκτήτη (και χρηματοδότη) της Κ.Α.Ε. (μέχρι να τον στύψουν και αυτόν).
Ωστόσο μόνο τα παραπάνω δεν φτάνουν να δικαιολογήσουν τον χαρακτηρισμό της κατάστασης ως «σουρεαλιστικής». Χρειαζόταν να προστεθεί η έξωση από τα γραφεία επειδή κάποιος δεν πλήρωσε την δόση του διακανονισμού όταν ήταν η σειρά του (τώρα γιατί δεν τον κάλυψαν οι υπόλοιποι που μπορούσαν, αυτό μην το ρωτάτε καν) και μια σειρά από λαθροχειρίες οι οποίες βγαίνουν σιγά-σιγά στο φως της μέρας.
Μετά από τα παραπάνω δεν είναι παράξενο να σκέφτεται ένα μέλος της Ερασιτεχνικής «τι κάνω εγώ μαζί μ’ όλους όσους έφεραν το Σωματείο στην κατάσταση αυτή και δεν δίνουν και λόγο; (ούτε μια απολογιστική Γ.Σ. δεν τολμού να κάνουν μέχρι να τους ευνοούν οι καταστάσεις)». Όσοι αισθάνονται έτσι (ή κάπως έτσι) ας διαβάσουν το παρακάτω κομμάτι (το οποίο φαινομενικά είναι διαφορετικό σε ύφος και αντικείμενο απ’ όσα διαβάσατε μέχρι εδώ).
Ο ισχύων Α.Κ. τέθηκε σε ισχύ τον Φλεβάρη του 1946. Στα άρθρα 78 και έπειτα αναφέρεται στα Σωματείο και τα όσα ισχύουν γι’ αυτό ως Νομικό Πρόσωπο αλλά και στη ρύθμιση των σχέσεων του με τα μέλη του. Θεωρητικά οι διατάξεις του Α.Κ. θα έπρεπε να επαναλαμβάνονται και στο Καταστατικό της Ερασιτεχνικής Α.Ε.Κ. το οποίο στο άρθρο 6 ασχολείται αποκλειστικά με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των μελών της (βλέπε εδώ). Βλέπουμε ωστόσο ότι δεν υπάρχει καμία διάταξη που να προβλέπει την οικειοθελή αποχώρηση μέλους της.
Αντίθετα στο Καταστατικό της Ε.Φ.ΑΕΚ (βλέπε εδώ) αφιερώνεται ολόκληρο το Κεφάλαιο Β’ (άρθρα 4-16) στα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των μελών της. Σήμερα (όπως και στο παρελθόν όταν αποκαλύψαμε/παρουσιάσαμε το Καταστατικό της) θα σταθούμε στο άρθρο 15 παρ.1 στο οποίο περιγράφεται η αποχώρηση μέλους της Ε.Φ.ΑΕΚ. Ειδικότερα το κείμενο έχει ως εξής:
15.1 Κάθε μέλος μπορεί να αποχωρήσει, υποβάλλοντας έγγραφη αίτηση διαγραφής από το μητρώο μελών, προς το Δ.Σ., τουλάχιστον τρείς (3) μήνες πριν από τη λήξη του λογιστικού έτους και ισχύει για το τέλος αυτού.
Δεδομένου ότι οι διατάξεις που περιέχονται στα Καταστατικά των σωματείων είτε προβλέπονται ήδη από την νομοθεσία, είτε δεν αντίκεινται σ’ αυτή (δεν έρχονται σ’ αντίθεση) θα είχε ενδιαφέρον ν’ ανατρέξουμε στον ίδιο τον Α.Κ. όπως αυτός μεταφράστηκε στην Δημοτική με το Φ.Ε.Κ. Α’ 164/24-10-1984 σελ.1913 (βλέπε εδώ). Εκεί βρίσκουμε το άρθρο 87 το οποίο τιτλοφορείται «Αποχώρηση Μελών» Το κείμενο αναφέρει επί λέξει:
Τα μέλη έχουν δικαίωμα να αποχωρήσουν από το σωματείο. Η αποχώρηση πρέπει να γνωστοποιείται τρεις τουλάχιστον μήνες πριν από τη λήξη του λογιστικού έτους και ισχύει για το τέλος του.
Στην κατάσταση που κάποιοι σκόπιμα έχουν φέρει το αγαπημένο μας Σωματείο η αποχώρηση (όσο δύσκολη και αν είναι) ίσως ν’ αποτελεί μια λύση. Σίγουρα δεν είναι εύκολο ν’ αποχωρείς από κάπου που υπό κάποιες προϋποθέσεις (οι οποίες όμως πλέον δεν τηρούνται) νοιώθεις οικογένεια σου, αλλά είναι καλύτερα να το κάνεις όταν βλέπεις ότι δεν μπορείς να προσφέρεις κάτι την ίδια στιγμή που καμία Δημόσια Αρχή δεν ενδιαφέρεται να ελέγξει και στη συνέχεια να τιμωρήσει τους εκμαυλιστές της Ερασιτεχνικής (Μάνας) Α.Ε.Κ. για όσα έχουν και συνεχίζουν να κάνουν σε βάρος της. Άλλωστε όπως έχει γράψει και ο Κ. Βίρβος (βλέπε εδώ): «Θα φύγω πρώτος για να φταίω μόνο εγώ».
Υ.Γ. Αφού η διάταξη ισχύει εκ νέου από τον Φλεβάρη του 1946 γιατί δεν είχε περιληφθεί στο Καταστατικό τόσο καιρό για να ενημερωθούν τα μέλη που δεν είναι δικηγόροι και δεν είναι εξοικειωμένα με τον Α.Κ.; Μήπως κάποιοι θεωρούσαν ανήκουστο να παραιτηθεί κάποιος από την ιδιότητα του μέλους της Ερασιτεχνικής; Μα αν είναι έτσι τότε γιατί να μπαίνουν διατάξεις που να προβλέπουν τις άσχημες και απευκταίες περιπτώσεις (π.χ. διάλυση σωματείου);
20 Ιούλη 2015
παρατηρητής 1.