ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6ο. Η ΠΑΡΟΥΣΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΑΥΤΗ Ν’ ΑΝΑΘΕΩΡΗΘΕΙ ΠΡΟΣ ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΚΑΛΟ. (ΜΕΡΟΣ Α’).
ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6ο. Η ΠΑΡΟΥΣΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΑΥΤΗ Ν’ ΑΝΑΘΕΩΡΗΘΕΙ ΠΡΟΣ ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΚΑΛΟ. (ΜΕΡΟΣ Α’).
Μέχρι σήμερα ασχοληθήκαμε με την ανάλυση του οικονομικού κυκλώματος και τους πρακτικούς και άμεσους τρόπους αντίδρασης μας στην κατάσταση που βιώνουμε σήμερα. Ωστόσο ένα άλλο εξίσου σημαντικό ζήτημα είναι η ιχνηλάτηση του κοινωνικού και οικονομικού τοπίου στην μετά την κρίση εποχή. Μπορεί να μην είναι εύκολο να προβλέψουμε τις εξελίξεις στο οικονομικό και κοινωνικό πεδίο τα επόμενα χρόνια, αλλά μπορούμε και πρέπει ν’ αναλύσουμε πως αλληλεπιδρούν μεταξύ τους αυτά τα δύο πεδία διαμορφώνοντας τελικά το αντίστοιχο πολιτικό.
Η μέθοδος ανάλυσης είναι η Κοινωνιολογική η οποία και θα μας φανερώσει αφ’ ενός πως λειτουργούν οι κοινωνικο-οικονομικές σχέσεις και αφ’ ετέρου θα μας δείξει ποιόν δρόμο πρέπει ν’ ακολουθήσουμε. Η ανάλυση αυτή είναι απαραίτητη για δύο λόγους:
ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5ο. Η ΑΝΑΡΧΗ ΦΥΣΗ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΘΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ. (ΜΕΡΟΣ Αˊ)
ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5ο. Η ΑΝΑΡΧΗ ΦΥΣΗ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΘΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ. (ΜΕΡΟΣ Αˊ)
Μέχρι εδώ είδαμε ότι η βάση του εκάστοτε οικονομικού συστήματος (εσχάτως και του Καπιταλιστικού) είναι η έκδοση και η κυκλοφορία του χρήματος. Ωστόσο το χρήμα με οποιαδήποτε μορφή εκφράζει στην ουσία την χρηματική ποσότητα που θεωρεί ο πωλητής εύλογη και αντιστοιχεί στον χρόνο και την προσπάθεια που χρειάστηκαν για την παραγωγή του προϊόντος ή της υπηρεσίας. Στην ουσία αυτό που εμπορεύεται καθένας μας είναι ο χρόνος που απαιτήθηκε για να γίνει κάτι.
ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4ο. Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ (ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟΥ) ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΤΙΣ ΧΩΡΕΣ, ΤΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΤΟΜΑ.
ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4ο. Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ (ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟΥ) ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΤΙΣ ΧΩΡΕΣ, ΤΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΤΟΜΑ.
Αναφερθήκαμε στο προηγούμενο σημείωμα μας στις προυποθέσεις που πρέπει να πληρούνται προκειμένου το συγκεντρωμένο κεφάλαιο να μπορεί να επενδυθεί για νˊ αποφέρει κέρδος. Κατˊ αρχάς να ξεκαθαρίσουμε ότι τα χρήματα σωρεύονται σε όλες τις ιστορικές περιόδους. Από την αρχαιότητα όταν οι γαιοκτήμονες εκτός από τη γή των φτωχών μάζευαν και λεφτά τα οποία χρησιμοποιούσαν μέσω της τοκογλυφίας για νˊ αρπάξουν τη γή και των υπολοίπων, περνάμε στους πλούσιους και με καλλιτεχνικές αβησυχίες εμπόρους της Αναγέννησης για να καταλήξουμε στούς σύγχρονους Κεφαλαιοκράτες (Καπιταλιστές).
Έχουμε ήδη δεί ότι εκτός από τη συσώρευση του κεφαλαίου χρειάζεται νˊ αποδιοργανωθούν οι προηγούμενες κοινωνικές δομές, οι οποίες στη συνέχεια μετασχηματίζονται όπως επιθυμούν οι Καπιταλιστές/Κεφαλαιοκράτες, για να σταθεροποιηθούν και πάλι ως δεδομένες (δομές) πλέον μέχρι την επόμενη τροποποίηση τους.
ΥΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ («ΚΑΛΑ ΑΥΤΟΙ ΔΕΝ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ;»)
ΥΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ
(«ΚΑΛΑ ΑΥΤΟΙ ΔΕΝ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ;»)
Για τους Έλληνες -πρίν να γίνουν με την βία χριστιανοί- όλα ήταν απλά και είχαν την θέση τους στον κόσμο. Αυτός που θ’ ασχοληθεί σοβαρά με αυτό που καλούμε σήμερα «μυθολογία» θα το καταλάβει αμέσως. Θα είναι σε θέση σχεδόν από την αρχή να κατανοήσει πλήρως την σημασία των λέξεων που χρησιμοποιούμε και σήμερα ακόμα και σε κάποιες περιπτώσεις που το νόημα τους αλλοιώθηκε στην πορεία θα μπορέσει να ξαναβρεί που κόπηκε το αρχικό νήμα τους.
Για τον αρχαίο πρόγονο μας τα πράγματα ήταν μάλλον απλά:
Πατέρας των θεών και των ανθρώπων ήταν ο Δίας. Ο Δίας προκειμένου πρώτα να επιβάλλει (εδραιώσει) και μετά να διατηρήσει την εξουσία του στηρίχτηκε στο Κράτος και την Βία. Οι δύο αυτές θεότητες ήταν αδέρφια με την Νίκη και τον Ζήλο και είχαν για γονείς (σύμφωνα με την επικρατέστερη εκδοχή) τον Πάλλαντα και την Στύγα.
