Η ΑΝΑΜΕΤΡΗΣΗ ΚΑΘΕΝΟΣ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟ ΑΝΑΣΤΗΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ (ΜΙΑ ΕΞΗΓΗΣΗ ΓΙΑΤΙ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ ΕΠΙΒΙΩΝΟΥΝ ΟΙ ΦΕΛΛΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΝΑΝΟΙ ΚΑΘΕ ΕΙΔΟΥΣ)
Η ΑΝΑΜΕΤΡΗΣΗ ΚΑΘΕΝΟΣ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟ ΑΝΑΣΤΗΜΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ
(ΜΙΑ ΕΞΗΓΗΣΗ ΓΙΑΤΙ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ ΕΠΙΒΙΩΝΟΥΝ ΟΙ ΦΕΛΛΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΝΑΝΟΙ ΚΑΘΕ ΕΙΔΟΥΣ)
Μια παληά διαφήμιση μας ενημέρωνε ότι: «Ο άνδρας ξεχωρίζει για δυο πράγματα. Το ένα είναι η κολόνια του». Ο πολιτικός άνδρας ξεχωρίζει (ή θα έπρεπε να ξεχωρίζει) για το γεγονός ότι αναλαμβάνει τις ευθύνες που του αναλογούν. Πως γίνεται όμως αυτό στην πράξη όταν αυτές δεν μπορούν να εκτιμηθούν αντικειμενικά; Τι σημαίνει πρακτικά η φράση: «Αναλαμβάνω τις ευθύνες που μου αναλογούν» όταν την εκστομίζει ένας προπονητής και ένας πολιτικός; Ποιος είναι περισσότερο «υπεύθυνος» αυτός που αναλαμβάνοντας τις ευθύνες του παραιτείται (για να διευκολύνει την εκτόνωση της δημιουργηθείσας κατάστασης) ή αυτός που δεν «αποδρά από τις ευθύνες του» και παραμένει;
