ΠΩΣ ΤΑ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΑ ΚΑΙ ΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΕΓΙΝΑΝ Η ΤΑΦΟΠΛΑΚΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ (ΟΤΑΝ ΠΑΣ ΓΙΑ «ΜΕΓΑΛΑ ΚΟΛΠΑ» ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ «ΜΑΣΤΟΡΑΣ»)
ΠΩΣ ΤΑ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΑ ΚΑΙ ΤΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΕΓΙΝΑΝ Η ΤΑΦΟΠΛΑΚΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ
(ΟΤΑΝ ΠΑΣ ΓΙΑ «ΜΕΓΑΛΑ ΚΟΛΠΑ» ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ «ΜΑΣΤΟΡΑΣ»)
Όταν οι Κυβερνήσεις βρίσκονται σε πολιτικό αδιέξοδο βγάζουν την μεταρρυθμιστική τους φορεσιά και «τα βάζουν με Θεούς και Δαίμονες». Θυμόμαστε όλοι μας πριν από την παρούσα Κυβέρνηση τον Καραμανλή (ανηψιό) να επαναλαμβάνει συχνά-πυκνά (χωρίς να το κάνει ποτέ πράξη) ότι θα «επανιδρύσει το Κράτος». Μετά όμως σκέφτηκε ότι μόνον όσοι δεν έκαναν τίποτα ως πολιτικοί (με την εξαίρεση του θειού του) επιλέγονται για Πρόεδροι της Δημοκρατίας, οπότε και εγκατέλειψε εγκαίρως τον στόχο του αυτόν (της επανίδρυσης του Κράτους). Η παρούσα, όμως, Κυβέρνηση καθότι «Αριστερή» ήταν ασυγκράτητη. Έτσι στην πολιτική της ατζέντα ενέταξε και «την ρύθμιση του τηλεοπτικού τοπίου» (τηλεοπτικές άδειες) και «την αναθεώρηση του Συντάγματος» και «την αναμόρφωση του εκπαιδευτικού συστήματος». Ωστόσο η γραμμή που χωρίζει τον πολιτικό θρίαμβο από την πολιτική καταστροφή είναι πολύ λεπτή και γι’ αυτό δυσδιάκριτη τις περισσότερες φορές.
