Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

ΠΕΡΙ «ΕΚΔΙΚΗΣΗΣ» (ΚΑΛΑ, ΤΑ ΕΝΝΟΕΙΤΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΤΕ;)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

ΠΕΡΙ «ΕΚΔΙΚΗΣΗΣ»
(ΚΑΛΑ, ΤΑ ΕΝΝΟΕΙΤΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΤΕ;)

Κάθε τόσο διαβάζω και από ένα κείμενο που αφορά μια «εκδίκηση» που πρέπει να πάρει η ποδοσφαιρική Α.Ε.Κ. με εκδικητή την σημερινή ομάδα. Η «εκδίκηση» αφορά όσα έγιναν την χρονιά που η Α.Ε.Κ. σπρώχτηκε αρχικά στην Β’ Εθνική και στη συνέχεια μετά από μια καλά υπολογισμένη κίνηση των «βαριών πορτοφολιών» της οδηγήθηκε στα ποδοσφαιρικά (για την Α.Ε.Κ.) τάρταρα της Γ’ Εθνικής για να σβηστούν τα χρέη. Αυτά όμως είναι γνωστά σε όποιον ήταν το 2013 σε ηλικία τέτοια ώστε να καταλαβαίνει τι γινόταν. Αρκετοί μάλιστα τα γνωρίζουν από «μέσα» και με τέτοιες λεπτομέρειες που δεν έχουν (ακόμη) δημοσιοποιηθεί.

Οπότε γιατί υπάρχουν τέτοια κείμενα που μιλούν για εκδίκηση; Μια απάντηση είναι για τί ο άνθρωπος είναι προγραμματισμένος α λειτουργεί μεταθέτοντας την ευθύνη σε κάποιον «άλλο» τον οποίο στοχοποιεί για την περίσταση. Έτσι για την σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα ποτέ δεν φταίνε οι ψηφοφόροι (όσοι απ’ αυτούς συνωστίζονταν στα Βουλευτικά γραφεία για ρουσφέτια), αλλά οι κακοί, προδότες και διεφθαρμένοι πολιτικοί. Αυτούς τους οποίους εκδικήθηκε αλλάζοντας τους με νέους, χωρίς όμως με τους τελευταίους να δεί χαΐρι (προκοπή). Ωστόσο τους «εκδικήθηκε», δηλαδή το εκλογικό σώμα ξεκαύλωσε τιμωρώντας(;) κάποιους για μια κατάσταση στην οποία ήταν συνυπεύθυνο. Το χειρότερο είναι ότι θα κάνουν τα ίδια σ’ αυτούς που επέλεξαν στην θέση των προηγούμενων και πάει λέγοντας. Οπότε ο «κύκλος της εκδίκησης» θα συνεχίζεται αενάως.

Στην περίπτωση της Α.Ε.Κ. κάποιοι θεωρούν ότι η ποδοσφαιρική Α.Ε.Κ. πρέπει να «εκδικηθεί» τον Λεβαδειακό και τον Κομπότη, αλλά και τον Ατρόμητο και τον Σπανό. Αντίστοιχα η μπασκετική Α.Ε.Κ. πρέπει να εκδικηθεί τον Ηλυσιακό και τον Γαμπιεράκη, αλλά και τον Κολοσσό Ρόδου που κάθισε και έχασε από τον Ηλυσιακό για να πέσει η Α.Ε.Κ. κατηγορία. Βέβαια στο σημείο αυτό τίθενται κάποια πρακτικά ζητήματα στα οποία όμως δεν υπάρχει απάντηση και απλά τ’ αναφέρω. Όπως για παράδειγμα: πόσες φορές πρέπει η Α.Ε.Κ. να κερδίσει σε Λειβαδιά και Περιστέρι για να έχει «εκδικηθεί»;

Από την άλλη η «εκδίκηση» δεν αλλάζει το παρελθόν. Το πολύ-πολύ να κάνει κάποιους να νοιώθουν όμορφα. Υποψιάζομαι όμως πως με τον όρο «εκδίκηση» εννοούν την «τιμωρία» για όσα έκαναν κάποιοι. Τι στ’ αλήθεια έκαναν Λεβαδειακός και Κομπότης από τη μια και Ατρόμητος και Σπανός από την άλλη το 2013;

Προφανώς όσοι μιλάνε για «εκδίκηση» θεωρούν ότι οι παραπάνω «αδίκησαν» την Α.Ε.Κ., ότι δεν την «σεβάστηκαν» και επιδιώκοντας το καλύτερο για τις ομάδες τους την έριξαν στην Β’ Εθνική. Ο παραπάνω συλλογισμός προϋποθέτει ότι Λεβαδειακός και Ατρόμητος θα έπρεπε «σεβόμενοι» την Α.Ε.Κ. να της δώσουν αυτό που η ίδια δεν κατάφερε να πάρει από μόνη της, γιατί αλλιώς δεν στέκει. Βέβαια αν έπραταν διαφορετικά θα «αδικούσαν» κάποιον άλλο, αλλά αυτό «είναι άλλου παπά ευαγγέλιο».

Ακόμη όμως και αν ισχύουν τα παραπάνω το πρόβλημα παραμένει:

Κάποιοι θεωρούν ότι την Άνοιξη του 2013 συνέβη ένα «έγκλημα» (υποβιβασμός στην Β’ Εθνική) το οποίο έμεινε ατιμώρητο και το οποίο πρέπει να βρει τον γδικιωμό του.       

Προφανώς και έχουν δίκιο. Το ζήτημα είναι ότι εντοπίζουν το «έγκλημα» σε λάθος κατεύθυνση. Τόσο ο Λεβαδειακός όσο και ο Ατρόμητος έκαναν «εξυπηρέτηση» σ’ αυτούς που είχαν ήδη αποφασίσει να ρίξουν την Α.Ε.Κ. στα ποδοσφαιρικά τάρταρα. Να ζητάμε από αυτούς ευθύνες και άρα εκδίκηση, είναι σαν να ζητάμε ευθύνες και εκδίκηση από τον Ιούδα ο οποίος με την «προδοσία» του έκανε αυτό για το οποίο προοριζόταν ήδη από την γέννηση του. Γιατί στο κάτω-κάτω αν κάποιοι μέσα από την Α.Ε.Κ. είχαν αποφασίσει να ρίξουν την ομάδα πως υα μπορούσε ένας Κομπότης και κάποιος Σπανός να τους χαλάσουν τα σχέδια;

Προφανώς το ίδιο ισχύει τόσο γι’ αυτούς που προκάλεσαν την διακοπή του τελευταίου αγώνα της Α.Ε.Κ. στο Ο.Α.Κ.Α. με τον Πανθρακικό όσο και για τον Δημητρέλλο αλλά και τους εκπροσώπους των μετόχων στο Δ.Σ. της πρώην Π.Α.Ε. όταν τους ζητούσε να εγκρίνουν την αντικατάσταση του Λίνεν (που είχε χάσει τον έλεγχο των αποδυτηρίων) από τον Δέλλα (που τον πίστευαν ως προπονητή). Τότε -όπως έλεγε ο Δημητρέλλος στο Δ.Σ.- «η Α.Ε.Κ. δεν χρειαζόταν προπονητή, αφού και μόνο με την φανέλα θα έπαιρνε τους αναγκαίους για τη σωτηρία της βαθμούς.» Ούτε φυσικά μπορούν να ζητηθούν ευθύνες από τον Τραϊανό τόσο για το ότι δεν κατάφερε να σώσει την ομάδα, όσο και γιατί άφησε στη μέση όσα έλεγε μετά τον αγώνα με τον Ατρόμητο για τις ευθύνες του υποβιβασμού.

Και τότε «ποιος θα πληρώσει το μάρμαρο» για ότι έγινε; Αν το ζήτημα είναι το «ποιος» η απάντηση είναι εύκολη και την γνωρίζετε όλοι σας. Ωστόσο, όπως μας διδάσκει και αυτό το περιπαιχτικό τραγούδι άλλο είναι να ξέρεις «ποιος» πρέπει να πληρώσει και άλλο (τελείως διαφορετικό) να τον κάνεις να πληρώσει. Και για να γυρίσουμε στα όσα ανέφερα στην προηγούμενη παράγραφο, όπως ο πιστός Χριστιανός που νοιώθει απέχθεια για όσα πέρασε ο ιδρυτής της θρησκείας του εξαιτίας της «προδοσίας» του Ιούδα δεν τολμά να σκεφθεί να εκδικηθεί τον Θεό που εμπνεύστηκε αυτό το σχέδιο για την σωτηρία του ανθρώπου, έτσι και όσοι μιλάνε και γράφουν για «εκδίκηση» δεν περιλαμβάνουν σ’ αυτή τον κύριο υπεύθυνο∙ αυτόν που σαν Θεός κινούσε τα νήματα των νευρόσπαστων (μαριονετών).

Γι’ αυτό σας λέω μην διαβάζετε και μην δίνετε καμία σημασία σε κείμενα που μιλάνε για την ανάγκη «εκδίκησης». Βέβαια θα ήταν ακόμη καλύτερα να μην υπήρχαν διόλου τέτοια κείμενα, αλλά αυτό δυστυχώς είναι δυσκολότερο ακόμα και από το να κάνεις τον «υπεύθυνο» να «πληρώσει» για τα «εγκλήματα» του.

 

25 Απρίλη 2017
παρατηρητήριο.

 

 

Διαβάστηκε 1087 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Χρονολόγιο ΠΕΡΙ «ΕΚΔΙΚΗΣΗΣ» (ΚΑΛΑ, ΤΑ ΕΝΝΟΕΙΤΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΤΕ;)