Από την απάντηση προκύπτει πως η Κυβέρνηση χρηματοδοτεί τις Ομοσπονδίες με βάση τις επιτυχίες τους. Έτσι, αφού η Υδατοσφαίριση έχει μεγαλύτερες και συνεχείς επιτυχίες ειδικά σε σχέση με το Μπάσκετ έλαβε και περισσότερα λεφτά. Από την πλευρά της η Κυβέρνηση με τον τρόπο αυτό (εκ των υστέρων) επιβραβεύει τις επιτυχίες των Ομοσπονδιών «τιμωρώντας» αυτές που δεν έχουν. Τι θα γινόταν αν η Ε.Ο.Κ. είχε και αυτή επιτυχίες; Δεν θ’ άλλαζαν τα ποσοστά οπότε και η Ομοσπονδία Υδατοσφαίρισης δεν θα επιβραβεύονταν;
Γεννάται, το ερώτημα πως θα προέλθουν οι επιτυχίες χωρίς χρηματοδότηση; Γιατί, αν τα λεφτά από το Στοίχημα δίνονται εκ των υστέρων τότε από που θα βρεθούν τα χρήματα για την χρηματοδότηση της προσπάθειας μέχρι να έρθουν οι επιτυχίες; Αυτό είναι το βασικό ερώτημα που πρέπει ν’ απαντήσει η Κυβέρνηση. Γιατί μια απάντηση του τύπου από τις χορηγίες εταιρειών (κάποιες από τις οποίες Κρατικές) μπορεί μεν να είναι εύλογη αλλά δεν είναι η σωστή. Μια τέτοια απάντηση είναι από την μεριά της Κυβέρνησης υπεκφυγή αφού μεταθέτει την ευθύνη χρηματοδότησης του Αθλητισμού από το Κράτος στους ιδιώτες μετατρέποντας τον «Ερασιτεχνικό Αθλητισμό» σε «Ιδιωτικό Αθλητισμό».
Ένα τελευταίο σημείο που αξίζει σχολιασμού είναι η υπεροπτική θέση του Βαγγέλη Λιόλιου ο οποίος «ζητά τα ρέστα» από την Κυβέρνηση θεωρώντας πως το άθλημα που θα έπρεπε να υπηρετεί η Ομοσπονδία τους είναι ανώτερο άλλων (στη συγκεκριμένη περίπτωση της Υδατοσφαίρισης). Μια τέτοια υπεροπτική οπτική είναι αυτή που όχι μόνο δεν οδηγεί σ’ επιτυχίες αλλά στη στασιμότητα. Είναι ακριβώς αυτή η λάθος οπτική που δεν χρειάζεται σε καμία Ομοσπονδία πόσο μάλλον σ’ αυτή του Μπάσκετ.
Ωστόσο, το ερώτημα συνεχίζει να παραμένει: Αν η Κρατική χρηματοδότηση από το Στοίχημα διατίθεται εκ των υστέρων ως επιβράβευση πως θα χρηματοδοτείται η προσπάθεια μέχρι αυτές να έρθουν;
18 Απρίλη 2026
«πουθενάδες».
