Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

ΟΤΑΝ ΕΙΣΑΙ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΝΕΧΕΣΑΙ ΤΕΤΟΙΟΥΣ ΑΛΗΤΑΚΟΥΣ ΘΑ ΘΡΗΝΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΘΥΜΑΤΑ (ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

ΟΤΑΝ ΕΙΣΑΙ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΝΕΧΕΣΑΙ ΤΕΤΟΙΟΥΣ ΑΛΗΤΑΚΟΥΣ ΘΑ ΘΡΗΝΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΘΥΜΑΤΑ
(ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ)

Υποτίθεται ότι στην Ιδιοκτησία/Διοίκηση των μεγάλων τουλάχιστον συλλόγων βρίσκονται σοβαροί επιχειρηματίες, οι οποίοι από «αγάπη» στον αθλητισμό και στους συλλόγους τους προσφέρουν αφειδώς χρήματα για να τους κάνουν μεγαλύτερους. Αυτά πάνω-κάτω ίσχυαν μέχρι και σχετικά πρόσφατα. Την τελευταία τουλάχιστον πενταετία το συγκεκριμένο αξίωμα έχει «πάει περίπατο». Είτε γιατί στις ομάδες νιώθουν περισσότερο απελευθερωμένοι σε σχέση με τις επιχειρήσει τους οι ιδιοκτήτες των ομάδων εμφανίζουν την «οπαδική» τους προσωπικότητα.

Στο ποδόσφαιρο ο Βαγγέλης Μαρινάκης και ο Δ. Μελισσανίδης προσπαθούν να εμφανιστούν ως οι άνθρωποι τους οποίους η «εξέδρα» θα μπορούσε να θεωρήσει δικούς της και έτσι να τους υπερασπιστεί στις επιθέσεις που κατά καιρούς δέχονται. Ωστόσο αυτή η σχέση δεν είναι πάντα ανέφελη. Όταν οι επιλογές των Μαρινάκη και Μελισσανίδη δεν αρέσουν στην εξέδρα αυτή δεν έχει πρόβλημα να διαχωρίσει την θέση της. Βέβαια οι αντιθέσεις παραμερίζονται όταν ο ιδιοκτήτης δέχεται επίθεση από έναν άλλο ιδιοκτήτη, όταν τα εκατέρωθεν ξεκατινιάσματα ανταλλάσσονται «κατά ριπάς».

Δυστυχώς ανάλογη κατάσταση επικρατεί και στο μπάσκετ μεταβάλλοντας τα γήπεδα των «αιωνίων» (τρομάρα τους) σε ζώνες πολεμικών συγκρούσεων όταν κρίνεται κάποιος τίτλος. Εκτός όμως από τους οπαδούς-ιδιοκτήτες για να γίνει το μπάχαλο απαιτείται και η συμμετοχή των «χρήσιμων ηλιθίων», δηλαδή των πλέον φανατικών οπαδών. Αυτών που παγίως (ανεξαρτήτως ιδιοκτησίας) υπερασπίζονται τα συμφέροντα της ομάδας τους. Όταν υπάρχουν αυτοί οι δυο παράγοντες η αφορμή ΔΕΝ είναι δύσκολο να βρεθεί. Είτε η κρισιμότητα, είτε μια πρόκληση αντιπάλου (ακόμη και ένα περίεργο βλέμμα) ή διαιτητή είναι αρκετά.

Δεδομένου ότι τα επεισόδια όπως αυτά του 5ου τελικού είναι κάποιες φορές ο ΜΟΝΟΣ τρόπος εκτόνωσης μέρους της «εξέδρας», η συμμετοχή της ιδιοκτησίας στην διοργάνωση τους είναι μονόδρομος. Ειδικά όταν η ιδιοκτησία έχει επιλέξει να συμπορευτεί μαζί με την «εξέδρα» κάνοντας της τα χατήρια. Έτσι αν ο αντίπαλος ΔΕΝ δίνει αφορμή για να σιγουρέψουμε τα επεισόδια τοποθετούμε καρέκλες για «θεατές» περιμετρικά του αγωνιστικού χώρου και αφήνουμε να σουλατσάρουν ελεύθερα οι πιο φανατικοί από τους οργανωμένους κάνοντας χειρονομίες. Τι στην ευχή ΔΕΝ θα τσιμπήσει κανείς;

Η αφορμή, ωστόσο, είναι προσχηματική και μόνο «για τα μάτια του κόσμου», (δικαιολόγηση). Το ζήτημα είναι να περάσει το μήνυμα ότι η ΟΜΑΔΑ ΔΕΝ ΧΑΝΕΙ ΠΟΤΕ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΝ ΧΑΝΕΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΧΩΡΟ. ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΜΕ ΟΣΑ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ Ο ΑΝΤΙΠΑΛΟΣ ΠΑΙΡΝΕΙ ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΦΟΡΑ. Τουλάχιστον αυτή είναι η επιδίωξη ή πιο σωστά ήταν μέχρι πρόσφατα. Γιατί αν ο αντίπαλος με βάση την προηγούμενη εμπειρία του έχει προεξοφλήσει τα επεισόδια και ΔΕΝ έχει άλλη αγωνιστική επιλογή παρά την νίκη, τότε ο φόβος των επεισοδίων ΔΕΝ πιάνει πάντα.

Τελικά υπάρχει «σωτηρία»; Γίνεται κάποτε να σταματήσει όλο αυτό το γαϊτανάκι;

Οι θετικές απαντήσεις υπάρχουν, αλλά πρέπει ταυτόχρονα να βρεθεί και η πολιτική και αθλητική βούληση να τελειώνουμε μια και καλή μ’ όλα αυτά. Επειδή, λοιπόν, ακόμα και αν οι ιδιοκτήτες των Α.Α.Ε. (Π.Α.Ε. & Κ.Α.Ε.) ήθελαν ΔΕΝ σπάει ο δεσμός τους με τους «οργανωμένους» (ο οποίος λειτουργεί πάντα υπέρ των τελευταίων) ΠΡΕΠΕΙ ΟΙ ΠΟΙΝΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΕΠΙΒΑΛΛΟΝΤΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ «ΔΡΑΚΟΝΤΕΙΕΣ». Επιπλέον οι «Δρακόντειες» αυτές ποινές θα πρέπει να επιβληθούν άσχετα από το αν προβλέπονταν όταν έγιναν τα επεισόδια. Γι’ αυτό και απαιτείται η πολιτική βούληση, η οποία θα καλύψει την «Αθλητική Δικαιοσύνη».

Για παράδειγμα, για όσα συνέβησαν ειδικά στον 5ο τελικό ΔΕΝ υπάρχει ποινή που να είναι κατάλληλη. Όχι μόνο επειδή ήταν προαποφασισμένα αλλά γιατί γίνονται επίτηδες στις εγχώριες διοργανώσεις και πάντα εναντίον του ίδιου αντιπάλου. Δυο-τρεις αγωνιστικές χωρίς θεατές ΔΕΝ λένε τίποτα, εκτός αν αφορούσαν τους επόμενους δυό-τρείς αγώνες ΜΕ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΑΝΤΙΠΑΛΟ. Μια τέτοια ποινή μπορεί να επιβληθεί με αναστολή και την επόμενη φορά να διπλασιαστεί. Αν οι «φανατικοί» γνώριζαν ότι υπήρχε πράγματι η περίπτωση να μην μπορούν να δούν την ομάδα τους να παίζει με τον «αιώνιο» για τα επόμενα δυό-τρία χρόνια σε οποιαδήποτε διοργάνωση να δούμε αν θα τα ξαναέκαναν (πάντα σε συνεργασία με την ιδιοκτησία) και αν η ιδιοκτησία θα έκανε ότι δεν ήξερε τίποτα για την ταμπακιέρα.

Δυστυχώς τέτοιου είδους ποινές είναι ο μόνος τρόπος να συνετίσεις κάποιους. Γιατί ακόμη ΔΕΝ έχει εφευρεθεί ένας κοινά αποδεκτός και αποτελεσματικός τρόπος ΝΑ ΜΗΝ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΕΙΤΕ ΩΣ ΔΙΟΙΚΗΣΕΙΣ ΕΙΤΕ ΩΣ ΙΔΙΟΚΤΗΤΕΣ ΤΩΝ Π.Α.Ε. & Κ.Α.Ε. ΑΝΙΚΑΝΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ ΑΥΤΕΣ ΑΤΟΜΑ. Αν απορείτε για ποιους και για ποιο λόγο «χτυπά η καμπάνα» κοιτάξτε πάλι την φωτογραφία που συνοδεύει το κείμενο και θα καταλάβετε.

Ακολουθούν τρία σχετικά με το θέμα κείμενα:

του Αλ. Σόμογλου όταν αναμετράται με τις ενοχές του.

της ιστοσελίδας www.sdna.gr (βλέπε εδώ).

του μπασκετικού Θ. Ασπρούλια τόσο για το μπάσκετ όσο και για τις Διοικήσεις/Ιδιοκτησίες των «αιωνίων»

 

Υ.Γ. Δυστυχώς υπάρχουν κάποιοι δημοσιογράφοι οι οποίοι με τα μυαλά που κουβαλάνε αποδεικνύουν εμπράκτως γιατί ΔΕΝ αλλάζει η κατάσταση εδώ και τόσα χρόνια. Σύμφωνα με τον δημοσιογράφο το κλίμα μίσους μεταξύ των φανατικών το οποίο υποδαυλίζουν και οι δημόσιες τοποθετήσεις των παραγόντων θα προκαλέσει θύματα αν διεξαχθούν του χρόνου τα πλέι-οφ της SUPER LEAGUE (βλέπε εδώ). Άρα; Όχι, η απάντηση ΔΕΝ είναι να τιμωρήσουμε παραδειγματικά τους παράγοντες και να μαντρώσουμε χωρίς αναστολή όσους συμμετέχουν στα «ραντεβού θανάτου».

Στο κάτω-κάτω ο δημοσιογράφος έχει δίκιο. Αν δεν υπήρχαν τα φάιναλ-φορ του Βόλλεϋ ΔΕΝ θα είχαν γίνει τα φετινά επεισόδια στην Γλυφάδα και αν ΔΕΝ έπαιζε για το Κύπελλο στις γυναίκες ο Π.Α.Ο. με τον Γαύρο ΔΕΝ θα είχε σκοτωθεί από του Γαύρους ο Φιλόπουλος. Πάντως στον Βόλο φέτος είχε ΜΟΝΟΝ έναν Τελικό Κυπέλλου. Οπότε…

Τελικά για τα επεισόδια φταίνε κατά τα φαινόμενα τα πλέι-οφ και όχι η άποψη ότι η ομάδα πρέπει να επικρατεί και να παίρνει τίτλους με κάθε κόστος. Αν δεν το πιστεύετε δείτε τι γίνεται στο μπάσκετ.   

Γι’ αυτό ας βγαίνει ο Πρωταθλητής στην «κανονική περίοδο» και με τις συνηθισμένες «διαιτητικές σφαγές» για να γλυτώσουμε τα θύματα∙ τα οποία αν υπάρξουν θα είναι στα ντέρμπι μίσους των «τεσσάρων μεγάλων». Τώρα για τα «ραντεβού θανάτου» ο δημοσιογράφος δεν έχει ακόμη κάποια πρόταση.

 

05 Ιούλη 2017
παρατηρητήριο.

Διαβάστηκε 1107 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Χρονολόγιο ΟΤΑΝ ΕΙΣΑΙ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΝΕΧΕΣΑΙ ΤΕΤΟΙΟΥΣ ΑΛΗΤΑΚΟΥΣ ΘΑ ΘΡΗΝΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΘΥΜΑΤΑ (ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ)