Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ – ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ. ΠΩΣ ΟΙ ΜΕ ΤΗ ΒΟΥΛΑ ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΕΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΝ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ.

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ – ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ. ΠΩΣ ΟΙ ΜΕ ΤΗ ΒΟΥΛΑ ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΕΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΝ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ.

Τα τελευταία χρόνια πλήθος «ανεξάρτητων οργανισμών» έχουν μπει στην καθημερινότητα μας. Κάθε οργανισμός που σέβεται τον εαυτό του εκδίδει μια ετήσια έκθεση με τα συμπεράσματα πάνω στο αντικείμενο του. Έτσι έχουμε εκθέσεις για την «ανταγωνιστικότητα», την «διαφάνεια» και για ότι άλλο είναι μετρήσιμο και (υποτίθεται ότι) ενδιαφέρει τον «επιχειρηματικό κόσμο». Αναλόγως των αποτελεσμάτων αυτές οι εκθέσεις γίνονται για λίγο προπαγανδιστικό όπλο είτε της Κυβέρνησης είτε της Αντιπολίτευσης. Τελευταία τέτοια έκθεση ήταν αυτή της «Διεθνούς Διαφάνειας» σύμφωνα με την οποία η Χώρα μας αντιμετωπίζει ζητήματα αδιαφάνειας στην λειτουργία του Δημόσιου Τομέα της (βλέπε εδώ). Το βασικότερο επιχείρημα της είναι ο διορισμός της Βασιλικής Θάνου στην Προεδρία της Επιτροπής Ανταγωνισμού.

Σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό η τοποθέτηση της τέως συμβούλου του Πρωθυπουργού και πρώην Προέδρου του Αρείου Πάγου αποτελεί για τον λόγο αυτό τον ορισμό της «σύγκρουσης συμφερόντων». Αυτό είναι τόσο πασιφανές που και η ίδια δεν θα είχε πρόβλημα να το διδάξει ως τυπική περίπτωση στους φοιτούντες στην Εθνική Σχολή Δικαστών στην οποία δίδαξε Αστικό Δίκαιο για μια εξαετία. Προφανώς, όμως, μια περίπτωση δεν μπορεί να στοιχειοθετήσει μια γενικότερη πολιτική τάση μιας Κυβέρνησης.

Έτσι θα ήταν αν δεν υπήρχε τουλάχιστον ένα ακόμη περιστατικό. Η αποστράτευση ενός υποστρατήγου της Πυροσβεστικής κατά τις κρίσεις του Σώματος θα μπορούσε να ήταν αθώα, αν δεν επρόκειτο για τον ίδιο υποστράτηγο που τόλμησε να παραδεχτεί δημοσίως ότι όλοι όσοι μετείχαν στη σύσκεψη (μπροστά στις κάμερες) για τη φωτιά στο Μάτι γνώριζαν πριν την στημένη σύσκεψη ότι υπήρχαν ήδη νεκροί (βλέπε εδώ).

Ακόμη και αν καλόπιστα (ή μάλλον αφελώς) θεωρήσουμε ότι δύο περιπτώσεις δεν συνιστούν γενικευμένη τάση υπάρχουν άλλα δύο παρόμοια περιστατικά στον «χώρο ευθύνης των ΑΝ.ΕΛ.», δηλαδή στο Υπουργείο Άμυνας που δεν θα δικαιολογούσαν την αφέλεια μας αυτή. Θυμάστε τον αξιωματικό που διώχθηκε πειθαρχικά (και «μπήκε στο μάτι» της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου) για σχόλιο του στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης που δεν άρεσε στην Κυβέρνηση (βλέπε εδώ). Προκειμένου τα πράγματα να γίνουν χειρότερα για την Κυβέρνηση το σχόλιο δεν ήταν ούτε «ανάρμοστο» ούτε πολύ περισσότερο συνοδευόταν με την ιδιότητα του αξιωματικού (για να στοιχειοθετηθεί οποιαδήποτε παραβίαση κανονισμού).

Τελευταίο τρανταχτό περιστατικό (και αυτό από τοι Υπουργείο Εθνικής Άμυνας) είναι η σκαιή αντίδραση του Π. Καμμένου στον Ταξίαρχο (που ο ίδιος είχε τοποθετήσει στην θέση αυτή πέντε μήνες πριν) ο οποίος (σωστά όπως αποδείχθηκε) δεν υπέγραφε για να ολοκληρωθεί η πολύ ύποπτη πώληση (υποτίθεται) βλημάτων πυροβολικού στη Σαουδική Αραβία (βλέπε εδώ). Ειδικά σ’ αυτή την περίπτωση ο τρόπος με τον οποίο ο Υπουργός (πολιτικό πρόσωπο) συμπεριφέρθηκε σ’ έναν στρατιωτικό (πάνω στον οποίο δεν έχει πειθαρχική αρμοδιότητα) είναι απόλυτα ενδεικτικός του τρόπου διακυβέρνησης των ΣΥ.ΡΙΖ.Α.- ΑΝ.ΕΛ. όλη αυτή την περίοδο. Όποιος θέλει να κάνει σωστά την δουλειά του και δεν κάνει ότι και όπως του λένε έχει μεγάλο πρόβλημα.

Γι’ αυτό και οι περισσότεροι κάνουν ότι αναμένουν οι άλλοι από αυτούς. Δηλαδή, απλά διεκπεραιώνουν τα ρουσφέτια που καλούνται να υπογράψουν. Παρά το γεγονός ότι είναι κάτοχοι πανεπιστημιακών διπλωμάτων είναι, ωστόσο, τελείως ανίκανοι να επιδείξουν και το παραμικρό ψήγμα «κοινής λογικής». Μια «κοινή λογική» την οποία ακόμη και αν την διαθέτουν, την παραμερίζουν με ευκολία για χάρη της «καριέρας» τους. Άλλωστε όλοι αυτοί οι οικονομικά ισχυροί τι να τους κάνουν αν δεν υπογράφουν κατευθείαν ότι τους δίνουν;

Ένας τέτοιος είναι και ο Υφυπουργός Αθλητισμού Γ. Βασιλειάδη. Το «αστείο» (μάλλον τραγικό) με τον εν λόγω Υφυπουργό είναι ότι παρά το γεγονός ότι έχει θητεύσει και ως Γενικός Γραμματέας Καταπολέμησης της Διαφθοράς έβαλε την υπογραφή του στο έκτρωμα που θα εκθέσω παρακάτω. Με την υπογραφή του σ’ αυτό το έκτρωμα ο Βασιλειάδης καταφέρνει μεν να γίνει αρεστός στον οικονομικά ισχυρό για χάρη του οποίου υπέγραψε, αλλά ταυτόχρονα «αυτοκτονεί» ως επαγγελματίας (δικηγόρος γαρ) ενώ ταυτόχρονα προκαλεί ένα ακόμη κυβερνητικό πλήγμα στην οικονομική δραστηριότητα της Χώρας. Ακόμα χειρότερα όταν η συγκεκριμένη συμπεριφορά-απόφαση όχι μόνο δεν είναι μοναδική αλλά αποτελεί την φυσική συνέχεια μιας δουλικής και διαπλεκόμενης υποταγής σε οικονομικά συμφέροντα. Απλά όταν αυτό γίνεται σε νομοθετικό επίπεδο, τότε έχουμε διαφθορά και με τη βούλα (την σφραγίδα με το εθνόσημο).

Όπως προκύπτει από αυτό το άρθρο ο Υφυπουργός Γ. Βασιλειάδης κάνει ότι μπορεί για να ευνοήσει τα συμφέροντα της «ΙΠΠΟΔΡΟΜΙΕΣ Α.Ε.» θυγατρικής εταιρείας της «Ο.Π.Α.Π. Α.Ε.» και όχι αυτά της Εθνικής Οικονομίας μας. Δεδομένης της ιστορικής αναδρομής της συγκεκριμένης υπόθεσης δεν υπάρχει λόγος να αντιγραφεί και εδώ. Προτού, όμως, περάσω στον οικονομικό σχολιασμό της εκδούλευσης προς τον Ο.Π.Α.Π. της Κυβέρνησης (μέσω του Υφυπουργού Αθλητισμού) είναι αναγκαίο να υπενθυμίσω μια άλλη «δουλικού τύπου» ρύθμιση της σημερινής Κυβέρνησης.

Πρόκειται για την αλλαγή του Προέδρου της Επιτροπής Εποπτείας και Ελέγχου Παιγνίων. Τότε η Κυβέρνηση Τσίπρα αντικατέστησε τον Πρόεδρο της Ε.Ε.Ε.Π. επειδή η επιτροπή υπό την Προεδρία του δεν πέρναγε το κανονιστικό πλαίσιο που επιθυμούσε ο Ο.Π.Α.Π. για τα «φρουτάκια». Μετά την αντικατάσταση του «μη συνεργάσιμου» με έναν «περισσότερο συνεργάσιμο» το κανονιστικό πλαίσιο έγινε όπως βόλευε τον Ο.Π.Α.Π.

Κάποιοι ίσως σκεφτούν ότι δεν είναι κακό να δίνεις ότι ζητά στην μεγαλύτερη εταιρεία στοιχήματος της Χώρας (ακόμη και αν ελέγχεται από ξένους). Το ζήτημα είναι ότι η λειτουργία του Ο.Π.Α.Π. έχει εκτός από τα Κέρδη για τον ίδιο και τα φορολογικά έσοδα για το Κράτος και επιπτώσεις σ’ όσους εθίζονται και χάνουν τα λεφτά τους στα «παιχνίδια» του. Συνεπώς το κανονιστικό-ρυθμιστικό πλαίσιο πρέπει να είναι τέτοιο ώστε να ελαχιστοποιούνται οι αρνητικές επιπτώσεις. Όπως, θ’ απαιτούσαμε από την «Ελληνικός Χρυσός» ν’ αποκαθιστά το φυσικό περιβάλλον στις περιοχές εξόρυξης, έτσι και η λειτουργία του Ο.Π.Α.Π. δεν πρέπει ν’ αφήνεται (σκόπιμα) ανεξέλεγκτη ποντάροντας στον αυτοπεριορισμό της ίδιας της εταιρείας.

Αυτά, όμως, ανήκουν στο (σχετικά πρόσφατο) παρελθόν. Στο παρόν έχουμε μια ρύθμιση η οποία υπαγάγει όλη την λειτουργία του Ελληνικού Ιπποδρόμου (τόσο την διεξαγωγή των αγώνων όσο και του στοιχήματος του) στον ίδιο φορέα. Δεδομένου του μονοπωλίου της θυγατρικής του Ο.Π.Α.Π. στην διενέργεια του ιπποδρομιακού στοιχήματος η απόφαση αυτή του Γ. Βασιλειάδη είναι τόσο από ηθική και πολιτική σκοπιά όσο και από οικονομική απαράδεκτη.

Για να γίνω πιο συγκεκριμένος. Κεντρικό ρόλο στα ζητήματα του Ιπποδρόμου στη Χώρα μας διαδραματίζει ήδη από την δεκαετία του 1930 ένα Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου, η Φίλιππος Ένωση Ελλάδος. Στη Φ.Ε.Ε. συμμετέχουν εκτός από τους εκπροσώπους του Δημοσίου και οι ιδιοκτήτες των αλόγων. Είναι προφανές πως για το δικό τους συμφέρον τα μέλη της Φ.Ε.Ε. θα επιθυμούσαν οι ιπποδρομιακοί αγώνες να είναι όσο το δυνατόν πιο «καθαροί», δηλαδή πιο αξιόπιστοι. Έτσι τα έσοδα για όλους θα είναι μεγαλύτερα. Η τελευταία διοίκηση της Φ.Ε.Ε. κινήθηκε προς αυτή την πλευρά διεκδικώντας έναν ακόμη ουσιαστικότερο ρόλο απ’ αυτόν που τυπικά της επιφυλάσσεται από την ίδρυση της. Φαίνεται, όμως, πως αυτό δεν άρεσε σε κάποιους γιατί αλλιώς δεν θα τροποποιούσαν το νομικό πλαίσιο πετσοκόβοντας από την μια της αρμοδιότητες της και προβλέποντας από την άλλη τον διορισμό της διοίκησης της από το Υφυπουργό Αθλητισμού μετά από πρόταση της θυγατρικής του Ο.Π.Α.Π. και των ιδιοκτητών αλόγων.

Ακόμη και για έναν μαθητή της Α’ Γυμνασίου είναι προφανές ότι σε καμία περίπτωση δεν πρέπει ο πλήρης έλεγχος ενός οικονομικού κλάδου να δίνεται σε έναν και μόνο φορέα, σε μια και μόνη εταιρεία. Μια εταιρεία η οποία οπωσδήποτε θα ευνοήσει τα δικά της συμφέροντα. Η συγκεκριμένη απόφαση είναι καταδικαστική για τον Ελληνικό Ιππόδρομο και όσους βιοπορίζονται από τη λειτουργία του. Αυτό γίνεται ξεκάθαρο για όποιον δει ποιοι ιπποδρομιακοί αγώνες προσφέρονται για στοιχηματισμό στους «αλογομούρηδες» από την θυγατρική του Ο.Π.Α.Π. «ΙΠΠΟΔΡΟΜΙΕΣ Α.Ε.».

Αν εξετάσετε το αντίστοιχο «κουπόνι» θα βρείτε ιπποδρομίες από Αγγλία, Γαλλία και Ν. Αφρική. Όπως πορεύεται η «ΙΠΠΟΔΡΟΜΙΕΣ Α.Ε.» είναι ξεκάθαρο ότι έχει καταστεί διοργανωτής εισαγόμενου και όχι εγχώριου ιπποδρομιακού στοιχήματος με όποιες επιπτώσεις έχει αυτό στις ζωές όσων ασχολούνται με τον χώρο αυτό. Έτσι ο Γ. Βασιλειάδης (και η Κυβέρνηση γενικότερα) κάνοντας αυτό που θέλει ο Ο.Π.Α.Π. οδηγούν δυνητικά έναν κλάδο δραστηριότητας στον αφανισμό, αφού τα συμφέροντα του κλάδου ΔΕΝ ταυτίζονται μ’ αυτά της εταιρείας που κατέχει μονοπωλιακή θέση σ’ αυτόν.

Βλέπετε, λοιπόν, πως δεν απαιτείται χρηματισμός κάποιων προκειμένου να υπάρξει «διαπλοκή» και «διαφθορά». Όπως επίσης, ότι κάποιες φορές και τα δύο είναι τόσο προφανή και απροσχημάτιστα που τους βάζουν και την «στρογγυλή σφραγίδα». Δυστυχώς, οι δύο εκδουλεύσεις προς τον Ο.Π.Α.Π. που αναφέραμε παραπάνω είναι της κατηγορίας αυτής. Τέτοιου είδους εκδουλεύσεις προς οικονομικά ισχυρούς αφ’ ενός τους καθιστούν ακόμη περισσότερο ισχυρούς, αφ’ ετέρου στέλνουν «μήνυμα» προς τους υπόλοιπους για το πόσο «συνεργάσιμη» είναι η εκάστοτε Κυβέρνηση. Η «κακή βαθμολογία» και η πτώση στην κατάταξη των εκθέσεων κάθε λογής Διεθνούς Οργανισμού είναι απλά μια «παράπλευρη απώλεια» που επί της ουσίας ελάχιστα επηρεάζει τις μεγάλες επιχειρηματικές αποφάσεις και την οποία κάθε διεφθαρμένη κυβέρνηση μπορεί ν’ ανεχτεί προκειμένου να μείνει μια ακόμη μέρα στην Εξουσία.

02 Φλεβάρη 2019
«πανταχού παρών 1».

Διαβάστηκε 58 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Χρονολόγιο ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ – ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ. ΠΩΣ ΟΙ ΜΕ ΤΗ ΒΟΥΛΑ ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΕΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙΣ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΝ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ.