Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

ΟΙ «ΠΑΝΤΑΧΟΥ ΠΑΡΟΝΤΕΣ» ΑΝΑΡΩΤΙΟΥΝΤΑΙ ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ «ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ» (ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ ΔΕΝ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝ ΠΟΤΕ)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

ΟΙ «ΠΑΝΤΑΧΟΥ ΠΑΡΟΝΤΕΣ» ΑΝΑΡΩΤΙΟΥΝΤΑΙ ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ «ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ»
(ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ ΔΕΝ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝ ΠΟΤΕ)

Άλλη μια Παγκόσμια Ημέρα και εκτός από τις πατροπαράδοτες ανακοινώσεις και μια απεργία-τραβεστί (παρωδία στα Αγγλικά) πέρασε και δεν ακούμπησε. Πέρασε και δεν ακούμπησε τις γυναίκες της καθημερινότητας, αυτές που εργάζονται είτε σαν υπάλληλοι, είτε ακόμη χειρότερα σαν εμποροϋπάλληλοι και οι οποίες ούτε να σκεφτούν την απεργία μπορούν. Πάρα πολλές από αυτές είναι και μανάδες και κάποιες μεγαλώνουν και μόνες τους το παιδί ή τα παιδιά τους. Η απεργία-τραβεστί στην Πλατεία Κλαυθμώνος αφού ήταν σίγουρο ότι ΔΕΝ θα μάζευε πολλές από τις «ηρωίδες της καθημερινότητας» είχε καλέσει κάθε καρυδιάς καρύδι (μεταξύ των οποίων και τους ΛΟΑΤΚΙ. Δυστυχώς για τους εμπνευστές της συγκεκριμένης Παγκόσμιας Ημέρας της Γυναίκας υπήρξαν δύο περιστατικά, τα οποία αποδεικνύουν περίτρανα ότι ο εορτασμός της στην Ελλάδα είναι μια απλή χαζομάρα.

Όπως και με άλλες Παγκόσμιες Ημέρες αποδεικνύεται κάθε φορά ότι αυτές είναι ένας εύσχημος τρόπος να γίνεται μια φορά το χρόνο πολύς θόρυβος για ένα ζήτημα, το οποίο όλον τον υπόλοιπο χρόνο βρίσκεται στην αφάνεια. Τα περιστατικά βάσει των οποίων αμφισβητώ την ανάγκη εορτασμού της συγκεκριμένης Παγκόσμιας Ημέρας είναι από τη μια το μαχαίρωμα μετά ξυλοδαρμού γυναίκας οπαδού του Π.Α.Ο. και από την άλλη η υπερασπιστική γραμμή της Περιφερειάρχη (τρομάρα της) Δούρου.

Στην περίπτωση του μαχαιρώματος της γυναίκας οπαδού του Π.Α.Ο. και χωρίς να γνωρίζουμε περισσότερα η πρώτη σκέψη παραπέμπει στους δύο λόγους για τους οποίους ένας άντρας μαχαιρώνει μια γυναίκα: είτε επειδή την αγαπά παθολογικά (όπως ο Φούντας την Μερκούρη στη «Στέλλα») είτε επειδή ως νταβατζής της θεωρεί ότι τεμπελιάζει ή του κρύβει τις εισπράξεις (κάτι που από την οπτική του είναι το ίδιο πράγμα). Η πρώτη (ενστικτώδης) αντίδραση των περισσότερων μας ήταν «Μα καλά γυναίκα βρήκαν να μαχαιρώσουν;». Η τέτοια σκέψη μας οφείλεται σε μια εξιδανικευμένη πλέον εικόνα της γυναίκας η οποία υπάρχει μόνο σαν «στερεότυπο» και δεν ισχύει συνολικά.

Ωστόσο, με όσα μας πληροφορεί η καλά ενημερωμένη όταν είναι να υπερασπιστεί τον Γαύρο ιστοσελίδα www.to10.gr η συγκεκριμένη γυναίκα οπαδός του Π.Α.Ο. κάθε άλλο παρά ανταποκρίνεται έστω και λίγο στο «στερεότυπο» της γυναίκας. Άλλωστε και η αντίδραση της μετά την επίθεση, όταν μιλώντας στην αστυνομία διέψευσε ότι το περιστατικό αφορούσε «οπαδικές διαφορές». Αν μη τι άλλο, το αντιμετώπισε σαν «άντρας». Από την Γαύρικων αποχρώσεων ιστοσελίδα μαθαίνουμε ότι η συγκεκριμένη γυναίκα οπαδός είναι αρχηγός της Θ.13 στα Δυτικά Προάστια. Επιπλέον μάθαμε ότι εκκρεμεί σε βάρος της δικογραφία για οπλοκατοχή και τα σχετικά. Τέλος, μάθαμε ότι η συγκεκριμένη παρακολουθούσε αυτούς που την μαχαίρωσαν (αφού πρώτα την ξυλοφόρτωσαν) μέχρι που την πήραν χαμπάρι (βλέπε εδώ). Όπως, δε, προκύπτει από μια στιχομυθία μέσω facebook πριν το ξύλο της είχαν απευθύνει πρόταση για μια παρτούζα δεδομένου ότι εκείνοι ήταν 4-5 και εκείνη 1 (βλέπε εδώ).

Ήδη και μόνο από την απαρίθμηση των παραπάνω η αρχική εικόνα αλλάζει αρκετά, χωρίς ωστόσο ν’ αλλάζει και η ουσία που αφορά έναν κηρυγμένο πόλεμο μεταξύ «οργανωμένων» οπαδών, η διεξαγωγή του οποίου βολεύει την εκάστοτε Κυβέρνηση. Τώρα, πόσο βαρύνει σ’ επίπεδο εντυπωσιασμού η καταδρομική επίθεση των 30 Παναθηναϊκών σε αγώνα γυναικείου πόλο με την επίθεση σε γυναίκα (που όμως συμπεριφέρεται σαν άντρας) οπαδό του Π.Α.Ο. αυτό ας το κρίνει καθένας σας. Πάντως, όσο το σκέφτομαι το μόνο άσχετο σχετικά με αυτό τον οπαδικό πόλεμο είναι με αφορμή ποιο αθλητικό γεγονός κανονίζονται οι επιθέσεις. Στο κάτω-κάτω σε αγώνα γυναικείο βόλεϊ δεν σκοτώθηκε ο Φιλόπουλος;

Στην περίπτωση της Περιφερειάρχου Δούρου τα πράγματα είναι πιο ξεκάθαρα και συνάμα χειρότερα. Γιατί στην περίπτωση της είναι ξεκάθαρο πως σαν «επαγγελματίας πολιτικός» χρησιμοποιεί οποιοδήποτε τέχνασμα (ακόμη και το πλέον φθηνό και ανήθικο) για να ξεφύγει από την δύσκολη θέση. Επιπλέον όπως και κάθε άντρας πολιτικός δεν ευθύνεται για τα άσχημα (ευθύνονται οι προηγούμενοι) ενώ τα καλά τα πιστώνεται η ίδια (χωρίς ν’ αναγνωρίζει την συνεισφορά των προηγούμενων). Για παράδειγμα το 2016 επέχαιρε και θεωρούσε δική της επιτυχία την αντιμετώπιση από την Περιφέρεια των πυρκαγιών και πλημμυρών του πρώτου χρόνου της θητείας της. Σήμερα, για το Μάτι και τις πλημμύρες της Μάντρας φταίνε μόνον οι προηγούμενοι και καθόλου εκείνη. Τώρα, γιατί όπως η ίδια παραδέχεται ενώ φέρει ακέραια την «πολιτική ευθύνη» (τι είναι ετούτο;) δεν παραιτείται ή εν πάση περιπτώσει γιατί δεν κόβει ένα της δάκτυλο όπως οι Ιάπωνες (το χαρακίρι καταργήθηκε) αυτό δεν μπορεί να το εξηγήσει κανείς.

Ο απόλυτος, όμως, ξεπεσμός γι’ αυτή (τόσο ως γυναίκα όσο και ως πολιτικό) και την παράταξη της είναι ο ισχυρισμός της ότι για την μη διαχείριση της πυρκαγιάς στο Μάτι την αντιμετωπίζουν ως άντρα παρά το γεγονός ότι είναι γυναίκα! Γιατί, ΔΕΝ εξηγείται διαφορετικά το παράπονο της ότι της επιτίθενται όχι για την ανικανότητα της, αλλά γιατί είναι γυναίκα. Και εγώ που νόμιζα ότι οι γυναίκες επεδίωκαν την «ισότητα» (άρα και την ίδια ανεξαρτήτως φύλου αντιμετώπιση).

Στην πρώτη από τις δύο περιπτώσεις που έδωσαν την αφορμή για το σημερινό κείμενο έχουμε μια γυναίκα που ΔΕΝ συμπεριφέρεται ως τέτοια και που ΔΕΝ δέχεται να «οχυρωθεί» πίσω από την γυναικεία της ταυτότητα. Στην δεύτερη έχουμε μια γυναίκα η οποία ΔΕΝ τολμά να δεχτεί οποιαδήποτε κριτική (έστω και κακόπιστη) ως Δημόσιος Λειτουργός, αλλά καταδέχεται να «κρυφτεί» πίσω από τη γυναικεία «φύση» της. Και η μια και η άλλη περίπτωση δικαιολογούν απόλυτα την άποψη ότι η συγκεκριμένη Παγκόσμια Ημέρα είναι παντελώς άχρηστη, αφού οι δύο γυναίκες στις οποίες αναφερθήκαμε η μια δεν συμπεριφέρεται ως τέτοια και η άλλη συμπεριφέρεται σαν γυναικούλα απαρνούμενη έτσι στην πράξη τους αγώνες όλων των προηγούμενων γυναικών για «ισότητα».

Άλλωστε, η ανάγκη για μια Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας δεν έγκειται στην ποσόστωση συμμετοχής τους στους διάφορους θεσμούς. Μια ποσόστωση η οποία είναι και βαθιά αντιδημοκρατική εφ’ όσον με αυτή παρακινούνται να συμμετάσχουν και γυναίκες που λίγο ή καθόλου ενδιαφέρονται για τα κοινά μόνο και μόνο γιατί υπάρχει η θέση. Η ανάγκη συμμετοχής των γυναικών στα κοινά έγκειται στον διαφορετικό τρόπο προσέγγισης που υποτίθεται ότι αυτές φέρνουν μαζί τους. Αν, όμως, καταντούν να είναι ίδιες με τους άντρες τότε καταλήγουν και άχρηστες▪ αφού απλά αναπαράγουν ως κακέκτυπα τις «αντρικές» συμπεριφορές μόνο και μόνο για ν’ αποδείξουν ότι μπορούν να γίνουν σαν αυτούς.

Γι’ αυτό και προτείνω την κατάργηση στη Χώρα μας της συγκεκριμένης Παγκόσμιας Ημέρας.

09 Μάρτη 2019
«πανταχού παρών 1».

Διαβάστηκε 57 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Χρονολόγιο ΟΙ «ΠΑΝΤΑΧΟΥ ΠΑΡΟΝΤΕΣ» ΑΝΑΡΩΤΙΟΥΝΤΑΙ ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ «ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ» (ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ ΔΕΝ ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝ ΠΟΤΕ)