Η Σύμβαση μεταξύ της Περιφέρειας Αττικής και της «Μάνας Α.Ε.Κ.» έλυσε με τον πλέον απόλυτο και εκκωφαντικό τρόπο ένα ζήτημα το οποίο στην καλύτερη περίπτωση έχει προκαλέσει αντιπαλότητες και έναν αγώνα ηθικής εξόντωσης μελών του Σωματείου. Αναφέρομαι στο ζήτημα του Παραχωρητηρίου της εκμετάλλευσης του νέου μας γηπέδου από την Ερασιτεχνική στην «Δικέφαλος 1924 Α.Ε.».
Από την πρώτη στιγμή που ο Μελισσανίδης ανακοίνωσε το σχέδιο του να φτιάξει το νέο γήπεδο στα πρότυπα της ΑΕΛ FC ARENA & του «Καραϊσκάκη» χρησιμοποιώντας τον ίδιο project manager γνωστό του από την Ν.Δ. υπήρξαν δύο άνθρωποι (συνεπικουρούμενοι και από άλλους) που με κείμενα τους όχι μόνο αντιστάθηκαν στην επιλογή αυτή, αλλά και του υπέδειξαν τον ΜΟΝΟ σωστό και νόμιμο τρόπο να γίνει το νέο γήπεδο. Οι δύο αυτοί άνθρωποι, οι οποίοι ήταν και μέλη της Ερασιτεχνικής ήταν οι Β. Καπετανόπουλος και Β. Αργυρόπουλος.
Και οι δυό τους υποδείκνυαν στον «Τίγρη» ότι η ιδιοκτησία και η εκμετάλλευση του γηπέδου έπρεπε να είναι στ’ όνομα και τον έλεγχο της Ερασιτεχνικής. Ο «Τίγρης», όμως, με το θράσος που διακρίνει τους «αυτοδημιούργητους» ΔΕΝ άκουγε. Ήθελε ότι είχαν κάνει προηγουμένως οι Κόκκαλης και Πηλαδάκης. Ήθελε το δικό του ιδιωτικό γήπεδο, το οποίο με βάση το Παραχωρητήριο θα μπορούσε ουσιαστικά να πουλήσει μαζί με την «Δικέφαλος 1924 Α.Ε.».
Δεδομένου ότι ο Β. Καπετανόπουλος είχε θητεύσει και ως μέλος του Δ.Σ. της Ερασιτεχνικής, αλλά και το είχε εκπροσωπήσει νομικά δεν του πήγαινε να τα παρατήσει χωρίς μάχη. Έτσι τον Γενάρη του 2015 αυτός και ο Ν. Σταθάκος συναντούν τον Μελισσανίδη και τον ενημερώνουν για όλες τις πτυχές του γηπεδικού ζητήματος. Κυρίως του επισημαίνουν τις διαφορές της περίπτωσης της Α.Ε.Κ. και τον προειδοποιούν για τους κινδύνους και τ’ αδιέξοδα των μέχρι τότε επιλογών του. ΔΕΝ τους άκουσε. Νόμιζε ότι με τις γνωριμίες και τον «τρόπο του» θα πετύχαινε αυτό που ήθελε.
Το πρώτο προειδοποιητικό στραπάτσο ήταν η έκδοση της Οικοδομικής Άδειας. Αν δεν ήταν ξεροκέφαλος θα καταλάβαινε ότι από την στιγμή που κατάθεσε για δεύτερη φορά αίτηση στ’ όνομα της Ερασιτεχνικής. Όμως, ΔΕΝ το κατάλαβε. Νόμιζε πως με την πρόσβαση που είχε στην Κυβέρνηση θα κατάφερνε να κάνει το δικό του. έτσι συνέχισε να βασίζει την κατασκευή και την μελλοντική εκμετάλλευση του γηπέδου στον αρχικό σχεδιασμό που αποτελούσε μια αντιγραφή του «Καραϊσκάκη». Μια αντιγραφή μέχρι την πιο μικρή παρανομία του.
Θεωρούσε ότι την «είχε» την Δούρου. Τη νόμιζε του «χεριού του». Αποδείχθηκε πως είχε λάθος. Γιατί η Ρένα δεν είχε καμία όρεξη να προσθέσει άλλο ένα πρόβλημα σ’ αυτά που ήδη έχει. Επιπλέον η Σύμβαση θα ελεγχόταν από το Ελεγκτικό Συνέδριο και γι’ αυτό αυτή ΔΕΝ μπορούσε να περιέχει παρανομίες. Φτάνοντας, λοιπόν, μια ανάσα από την χρηματοδότηση που είχε δεσμεύσει ο Σγουρός ο «Τίγρης» είδε όλο τον σχεδιασμό του να καταρρέει σαν πύργος στην άμμο που τον σάρωσε το κύμα.
Η Δούρου τον ανάγκασε να πετάξει σε μια νύχτα το Παραχωρητήριο στα σκουπίδια και να δεσμευθεί πως στο μέλλον ΔΕΝ πρόκειται το Σωματείο να παραχωρήσει σε τρίτο την εκμετάλλευση του γηπέδου. Πέτυχε, δηλαδή, το ίδιο αποτέλεσμα με το Πρωτόδικο δικαστήριο (του οποίου η έφεση είναι προγραμματισμένη για τις 28 του μήνα) αλλά με τον πιο απόλυτο και οριστικό τρόπο, θάβοντας οριστικά πλέον το όνειρο του «Τίγρη» για το δικό του ιδιωτικό γήπεδο. Μάλιστα, αυτό που πέτυχε η Ρένα είναι ακόμη καλύτερο, αφού το δικαστήριο κρίνοντας με βάση τυπικά ζητήματα ΔΕΝ έκρινε το περιεχόμενο του Παραχωρητηρίου (κάτι που έκανε η Περιφέρεια).
Εδώ κρύβεται και η ουσία της χρηματοδότησης από την Περιφέρεια:
Από τη στιγμή που το γήπεδο όχι μόνο θ’ ανήκει, αλλά και θα εκμεταλλεύεται από την Ερασιτεχνική η χρηματοδότηση της Περιφέρειας δεν είναι απλά ΝΟΜΙΜΗ. Αποτελεί ταυτόχρονα την εκπλήρωση της υποχρέωσης του Κράτους να συνδράμει στην χρηματοδότηση μιας αθλητικής εγκατάστασης η οποία ανήκοντας σε σωματείο είναι κοινωφελής.
Και θα ήταν ακόμη πιο «κοινωφελής» αν στο γήπεδο είχε γίνει προσπάθεια να χωρέσουν όσο γίνεται περισσότερα τμήματα της «Μάνας Α.Ε.Κ.», τμήματα τα οποία τώρα είναι αναγκασμένα να παίζουν από ‘δω και από κει, μόνο και μόνο επειδή ο «Τίγρης» επέλεξε να κάνει για το γούστο του (και όχι μόνο) «Μουσείο» στον χώρο του γηπέδου και όχι σε χώρο ιδιοκτησίας του στο πρατήριο της AEGEAN στον «Προμπονά» (εκεί που σχεδίαζε(;) να κάνει εμπορικό κέντρο).
Συνεπώς, μέσω της χρηματοδότησης της Περιφέρειας το Κράτος εκπληρώνει τον θεσμικό του ρόλο (ή «υποχρέωση» αν θέλετε), αυτό της χρηματοδότησης αθλητικών εγκαταστάσεων. Τίποτα άλλο.
Σίγουρα, ο «Τίγρης» είχε μάθει τα νέα από καιρό. Προφανώς τα ήξερε ήδη από τον επαναληπτικό Κυπέλλου με τον Ατρόμητο όταν και μετά τη λήξη του αρνήθηκε να κάνει δηλώσεις για το γήπεδο. Τυπικά η 25η Φλεβάρη 2019 είναι η μέρα που αποκαταστάθηκε η νομιμότητα. Τότε υποτίθεται ότι συνεδρίασε(;) το (ανυπόστατο λόγω της συμμετοχής του Αλεξίου) Δ.Σ. της Ερασιτεχνικής το οποίο και αποφάσισε την ανάκληση του Παραχωρητηρίου.
Η εξέλιξη αυτή πόνεσε τόσο πολύ τον «Διοικητικό Ηγέτη» που τον πόνο του ένοιωσαν όλα τα «γιουσουφάκια», που αποφάσισαν να τον απαλύνουν «χρυσώνοντας το χάπι». Ο πιο γελοίος απ’ αυτούς επιχειρηματολόγησε ότι το γήπεδο πλέον ανήκει στην Ερασιτεχνική όπως θέλαμε εμείς οι «πουθενάδες» και οι «Μίκυ Μάου» οπότε…
Για εμάς που λοιδορηθήκαμε, απειληθήκαμε, διαπομπευθήκαμε, διαγραφήκαμε ΔΕΝ μπορούσε να υπάρξει μεγαλύτερη ικανοποίηση από αυτή. Αυτό που δεν θα τολμήσει να παραδεχτεί ούτε αυτός ούτε και κανένα άλλο από τα ανθρωπάκια που υπηρετούν τον εκάστοτε ιδιοκτήτη ομάδας (Μελισσανίδης, Μαρινάκης, Σαββίδης ή Πατέρας για το συνάφι τους είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα) είναι πως αυτό το αποτέλεσμα (να εκμεταλλεύεται, δηλαδή, το γήπεδο η Ερασιτεχνική) ήρθε παρά την θέληση του Μελισσανίδη και εξ’ αιτίας των ενεργειών των «πουθενάδων» και των «Μίκυ Μάου».
Επειδή, είμαστε καλύτεροι τους δεν θα τους απαντήσουμε όπως η «ΩΡΑ» τις προάλλες όταν ανακοινώθηκαν οι δύο αποφάσεις του ΣτΕ (βλέπε εδώ). Θα τους αφήσουμε να «βράσουν στο ζουμί τους». Αν, όμως, μπορούσαμε να ζητήσουμε κάτι, αυτό θα ήταν ο «Διοικητικός Ηγέτης» να ζητήσει από τον κυρ-Αλέκο να προσδιοριστεί επιτέλους (και να δικαστεί) η αγωγή κατά της Οικοδομικής Άδειας που έχει κατατεθεί στο Διοικητικό Πρωτοδικείο για να δούμε πόσο νόμιμη είναι. Έτσι για να ‘χουμε να παίρνουμε που λένε και οι υποτακτικοί.
Αύριο, θ’ ασχοληθούμε με το «επιμύθιο» της «αποπομπής» της «Δικέφαλος 1924 Α.Ε.»., ενώ τις προσεχείς μέρες θ’ ακολουθήσουν κείμενα σχετικά με το μέλλον τόσο της εταιρείας, όσο και της χρηματοδότησης του γηπέδου μετά τις νέες εξελίξεις. Σε κάθε περίπτωση οφείλουμε να κρατήσουμε «ενός λεπτού σιγή» προς τιμήν του ονείρου που χάθηκε οριστικά.
Υ.Γ. Μήπως τώρα πρέπει να ζητήσει πίσω μέρος της αμοιβής του Ανδριόπουλου; Λέμε εμείς…
21 Μάρτη 2019
«πανταχού παρών 1».
