Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

ΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΟΜΑΔΩΝ ΤΗΣ Α1 ΚΑΙ Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΓΙΑ «ΕΝΙΑΙΟ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ» (Ο ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΚΟΜΠΟΣ ΕΦΤΑΣΕ ΣΤΟ ΧΤΕΝΙ)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

ΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΟΜΑΔΩΝ ΤΗΣ Α1 ΚΑΙ Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΓΙΑ «ΕΝΙΑΙΟ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ»
(Ο ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΚΟΜΠΟΣ ΕΦΤΑΣΕ ΣΤΟ ΧΤΕΝΙ)

Τα κάθε χρώματος «γιουσουφάκια» (επαγγελματίες και μη) κάνουν συνεχώς μεγάλο αγώνα για να μας αποδείξουν ότι μόνο ένας (την φορά) οικονομικός παράγοντας πρέπει να κάνει κουμάντο στις ομάδες μας, την ίδια στιγμή που ο οπαδός πρέπει να περιοριστεί σε παθητικό ρόλο αγοράζοντας τα εισιτήρια και τα προϊόντα της. Σαν «μαϊντανός» προκειμένου να νομιμοποιήσει όλο αυτό το πανηγύρι χρησιμοποιείται ο ερασιτέχνης ο οποίος έτσι για ξεκάρφωμα έχει το 10% των μετοχών. Ωστόσο, σε εποχές οικονομικής δυσχέρειας οι οικονομικά παντοδύναμοι ιδιοκτήτες θυμούνται την ανάγκη οικονομικής συμμετοχής και του κόσμου για να «βάλει πλάτη». Ωστόσο, χωρίς το σωστό περιτύλιγμα μια τέτοια πρόταση ακόμη και αν προέρχεται από έναν αγαπητό από τον κόσμο ιδιοκτήτη «πάει άπατη».

Για τον λόγο αυτό οι ιδιοκτήτες θέτουν σαν στόχο την κοινή ιδιοκτησία σε μπάσκετ, ποδόσφαιρο και ερασιτέχνη με τον τελευταίο στο επίκεντρο (για να νομιμοποιήσει την συγκέντρωση εξουσίας). Υποτίθεται πως όλο αυτό θα λειτουργήσει στα πρότυπα των Ισπανικών συλλόγων, όπου οι οπαδοί-μέλοι του συλλόγου αναδεικνύουν την εκάστοτε Διοίκηση και υποτίθεται πως τους ασκούν έλεγχο. Από κει και πέρα η ομάδα του ποδοσφαίρου και του μπάσκετ λειτουργούν σαν Α.Ε. χωρίς όμως επί της ουσίας να δίνουν λογαριασμό στα μέλη. Ακόμα και αν από άποψης τίτλων ένας σύλλογος είναι επιτυχημένος αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είναι πνιγμένος και στα χρέη.

Ακόμα χειρότερα εδώ και χρόνια εξαιτίας της Παγκόσμιας Οικονομικής Κρίσης το ιδιοκτησιακό μοντέλο που υπερασπίζονται τα κάθε χρώματος «γιουσουφάκια» είναι αναποτελεσματικό γιατί πολύ απλά «λεφτά ΔΕΝ υπάρχουν». Επιπλέον η ενασχόληση με τον «Επαγγελματικό Αθλητισμό» γίνεται όχι για οικονομικούς λόγους (αν και προκύπτουν έσοδα), αλλά για λόγους προβολής και δημόσιας επιρροής. Έτσι, οι ιδιοκτήτες δεν επιθυμούν να μοιραστούν την εξουσία. Καθώς, όμως, πλέον δεν περισσεύουν λεφτά για να διατηρείς συνεχώς υψηλά το επίπεδο της ομάδας κάποια στιγμή τα πράγματα ζορίζουν.

Τότε οι ομάδες (ακόμα και οι ιστορικές) φτάνουν σε μεγάλο οικονομικό αδιέξοδο, το οποίο επιτείνεται από την δυσκολία να βρεθεί ο επόμενος με την ανάλογη οικονομική επιφάνεια. Από τον οποίο ζητείται (τις περισσότερες φορές, αν όχι όλες) μόνο ν’ αναλάβει τα υπάρχοντα χρέη. Έχουμε έτσι το οξύμωρο σχήμα να υπάρχουν ομάδες όπως ο μπασκετικός Άρης και Π.Α.Ο.Κ. στις οποίες να υπάρχει ένας μεγαλομέτοχος μέχρι του 90% που να μην μπορεί ν’ ανταποκριθεί στις οικονομικές υποχρεώσεις της εταιρείας και ένας «μαϊντανός» ερασιτέχνης που κατέχοντας το 10% τρέχει πανικόβλητος να βρει κάποιον ν’ αναλάβει τα χρέη (παίρνοντας το 90% του μεγαλομετόχου). Και όλα αυτά χωρίς τη συμμετοχή του κόσμου, τον οποίο συνεχίζουν να κρατάνε «στην απέξω» (και από τον οποίο ζητούν ν’ αγοράσει εισιτήρια (απλά και διαρκείας) και να δίνει τον οβολό του στους εράνους για να σωθεί η ομάδα.

Είναι τραγικό και τραγελαφικό πως στην εποχή της πλήρους εμπορευματοποίησης ΔΕΝ προκύπτουν για την ίδια την ομάδα (και τον σύλλογο) αξιόλογα έσοδα από την εκμετάλλευση του εμβλήματος του. Προφανώς, αυτό οφείλεται και στην μειωμένη αγοραστική δύναμη των οπαδών. Έτσι η μόνη δυνατότητα ν’ αντληθούν κάποια έσοδα είναι το τηλεοπτικό συμβόλαιο. Δυστυχώς, όμως, και αυτό στην παρούσα συγκυρία δεν αποτελεί κάποια αξιόπιστη λύση, αφού εξαιτίας των χαμηλών ρυθμών αύξησης του Α.Ε.Π. ΔΕΝ υπάρχουν πολλά χρήματα για διαφήμιση. Έτσι τα κανάλια ΔΕΝ δίνουν πολλά λεφτά στις ομάδες για τηλεοπτικά δικαιώματα (αφού δεν θα τα εισπράξουν από την διαφήμιση) μ’ αποτέλεσμα οι τελευταίες να φυτοζωούν. Σε κάθε περίπτωση, όμως, το ζήτημα παραμένει:

Γιατί, αφού η κατάσταση είναι οικονομικά αδιέξοδη (και θα συνεχίσει για τα επόμενα χρόνια) κάποιοι συνεχίζουν με πείσμα να υπερασπίζονται το υπάρχον αδιέξοδο ιδιοκτησιακό μοντέλο;       

Το παράλογο της υπόθεσης είναι πως το ισχύον νομικό πλαίσιο δίνει όχι μόνο την δυνατότητα αλλά μάλλον υποχρεώνει τους συλλόγους να δίνουν το δικαίωμα στα μέλη τους ν’ αποκτούν μετοχές των επαγγελματικών τμημάτων τους. Ωστόσο, αυτή η υποχρέωση καταστρατηγείται χωρίς κάποιος να ενδιαφέρεται γι’ αυτό. Αυτή η κατάσταση βολεύει και τους οπαδούς, οι οποίοι δεν θέλουν να έχουν μπλεξίματα και υποχρεώσεις▪ το πολύ-πολύ να τρέξουν για να βρουν τον επόμενο ιδιοκτήτη (θύμα) όταν αποδεδειγμένα τελειώσουν τα λεφτά του τωρινού.

Έτσι, κάποια από τα «γιουσουφάκια» βγαίνουν κάθε τόσο και -αναφερόμενοι σε περιπτώσεις του παρελθόντος που προϋπέθεταν τη συμμετοχή του κόσμου- κάνουν λόγο για «αποτυχημένα πειράματα Λαϊκής Βάσης». Μόνο που για να υπάρξουν «αποτυχημένα πειράματα Λαϊκής Βάσης» θα πρέπει πρώτα να εφαρμοστεί η «Λαϊκή Βάση», κάτι που δεν έχει γίνει ποτέ. Από την άλλη αυτό που σίγουρα είναι τελείως αποτυχημένο είναι το μοντέλο του μονοκράτορα-ιδιοκτήτη, ο οποίος μόλις ξεμείνει από λεφτά ψάχνει εναγωνίως τον επόμενο να του παραδώσει τα χρέη.

Εκτός, κι αν στην πορεία καταφέρει να ξεφορτωθεί την καταχρεωμένη ομάδα μαζί μ’ ένα σύγχρονο γήπεδο (πουλώντας στην ουσία το δεύτερο) και καρπωνόμενος υπεραξία που ΔΕΝ είναι δική του (όπως έκανε ο Σωκράτης, πάει να κάνει ο Δημήτρης και ελπίζει καθένας τους από τη μεριά του ο Ιωάννης και ο Δημητράκης). Μόνον έτσι, λειτουργεί το παρόν σύστημα αγαπητά μας «γιουσουφάκια». Το κακό είναι ότι εσείς επαγγελματίες και ερασιτέχνες είσαστε (λόγω της «καραμπινάτης οσφυοκαμψίας» σας και της ελπίδας σας για κανένα κοκκαλάκι από τον «μεγάλο») του δόγματος «Σφάξε με πασά μου ν’ αγιάσω». Εμείς πάλι, όχι. Αυτή είναι η διαφορά μας.

02 Ιούλη 2019
«πανταχού παρόντες».

Διαβάστηκε 75 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Χρονολόγιο ΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΟΜΑΔΩΝ ΤΗΣ Α1 ΚΑΙ Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ ΓΙΑ «ΕΝΙΑΙΟ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ» (Ο ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΚΟΜΠΟΣ ΕΦΤΑΣΕ ΣΤΟ ΧΤΕΝΙ)