Τίποτα, όμως, δεν κρατάει για πάντα. Έτσι, εσχάτως η Χώρα μας επανέκαμψε στην διοργάνωση σχετικά μεγάλων αθλητικών διοργανώσεων με τους «Παράκτιους Μεσογειακούς Αγώνες» της Πάτρας. Προφανώς κάθε δραστηριότητα στην οποία εμπλέκεται το Δημόσιο (άμεσα ή έμμεσα) ως χρηματοδότης συνοδεύεται από την «οσμή» του σκανδάλου. Δυστυχώς, ούτε η συγκεκριμένη διοργάνωση γλύτωσε. Ακόμη και το 1/10 να ισχύουν από όσα έχει αποκαλύψει ο Κυριάκος Θωμαΐδης στο blog του τα πράγματα είναι άσχημα. Γιατί από τους Ολυμπιακούς του 2004 και τους Μεσογειακούς των Βόλου-Λάρισας στα χρόνια που έχουν περάσει δημιουργήθηκε η «ΔΙΑΥΓΕΙΑ» όπου όλες οι αποφάσεις για αναθέσεις δημοσιεύονται. Δημοσιεύονται, μεν, αλλά όχι πάντα έγκαιρα ούτως ώστε όλοι τελικά κάνουν την δουλειά τους.
Αφού ούτε καν η δημοσιοποίηση (δηλαδή, ο «δημόσιος έλεγχος») δεν τους σταματά, τότε δεν υπάρχει ελπίδα. Πιθανόν. Ωστόσο, υποτίθεται ότι υπάρχουν κάποιοι που έχουν βάλει σκοπό της ζωής τους την υπεράσπιση των συμφερόντων των εργαζομένων (που είναι και ταυτόχρονα φορολογούμενοι) και οι οποίοι φέρνουν στο φως τέτοιες υποθέσεις. Όχι, δεν αναφέρομαι στη νυν αντιπολίτευση και πρώην κυβέρνηση που σίγουρα έχει ευθύνες για το «φαγοπότι» που συντελείται στην Πάτρα. Ούτε για την πρώην αντιπολίτευση και νυν κυβέρνηση, η οποία αναλόγως των από δω και πέρα χειρισμών της στο θέμα θα κριθεί.
Αναφέρομαι στο «κόμμα των εργαζομένων» (Κ.Κ.Ε.) το οποίο για δεύτερη συνεχή θητεία κέρδισε τον Δήμο της Πάτρας. Είναι το κόμμα από το οποίο προέρχεται ο νυν Δήμαρχος ο οποίος αναμόρφωσε σε διαφορετική από πριν βάση τον Δήμο. Από αυτό, λοιπόν, το κόμμα και συγκεκριμένα από τον Δήμαρχο Πάτρας ΔΕΝ έχει ακουστεί ούτε λέξη. Και αυτό είναι πάρα πολύ ύποπτο. Όχι για κανέναν άλλο λόγο, αλλά γιατί ΔΕΝ γίνεται να έχουν συμβεί όσα είναι σε θέση να γνωρίζει ο Θωμαΐδης και ο Δήμαρχος της πόλης να μην έχει ακούσει (και πολύ περισσότερο να καταγγείλει) τίποτα. Εκτός, αν…
Αυτό το «εκτός, αν…» είναι ότι χειρότερο μπορεί να συμβεί σε τέτοιες περιπτώσεις γιατί αφήνει υπόνοιες συναλλαγής. Καθώς εδώ έχουμε να κάνουμε με «δημόσιο χρήμα» το ζήτημα είναι η πρόληψη της κατασπατάλησης του και όχι η εκ των υστέρων τιμωρία των παρανομούντων. Συνεπώς, όποιος γνωρίζει κάτι σχετικά με το «φαγοπότι» των «Παράκτιων Μεσογειακών Αγώνων» της Πάτρας καλά θα κάνει να μιλήσει τώρα (δίνοντας και μια εξήγηση γιατί δεν το έκανε ως τώρα).
Υ.Γ. Χειρότερη ακόμη και από την κατασπατάληση των χρημάτων του Δημοσίου είναι η υποψία αθέμιτης συναλλαγής. Γι’ αυτό καλό θα ήταν υποθέσεις ανάθεσης των «Παράκτιων Μεσογειακών Αγώνων» της Πάτρας όπως αυτή να ξεκαθαρίσουν άμεσα με την παροχή επαρκών εξηγήσεων. Γιατί αλλιώς θα τους πάρει όλους η μπάλα. Δεν είναι ζήτημα «οικογενειακής ευθύνης», είναι ζήτημα ηθικής στην οποία πάντα το Κ.Κ.Ε. ήταν ιδιαίτερα ευαίσθητο.
13 Αυγούστου 2019
«πανταχού παρών 1».
