Το τελευταίο διάστημα έχει γίνει της μόδας η λέξη «δεοντολογία». Δεδομένου ότι χρησιμοποιείται «προσχηματικά» και σαν όπλο για να πλήξει τον «απέναντι» δεν είναι εύκολο να σκεφτούμε τόσο σχετικά με το περιεχόμενο της όσο και με τις απαιτήσεις της.
Όταν κάποιος κατηγορείται ότι έδρασε αντι-δεοντολογικά, σημαίνει ότι οι πράξεις του ΔΕΝ ήταν μέσα στα επιτρεπτά πλαίσια. Εφ’ όσον λειτούργησε εκτός των επιτρεπτών πλαισίων οι πράξεις του είναι και «ανήθικες» (αφού το «δέον» είναι ηθικής κατηγορίας έννοια). Ο ενεργών μ’ αυτό τον τρόπο εκτός της ζημιάς που προκαλεί δίνει στην Κοινωνία το «κακό παράδειγμα». Ώστε, τελικά, ζημιώνει διπλά▪ τόσο άμεσα όσο και έμμεσα.
Προφανώς, δεν υπάρχει περίπτωση δύο Κώδικες Δεοντολογίας να είναι διαφορετικοί ασχέτως της επαγγελματικής δραστηριότητας του φορέα που τους έχει θεσπίσει. Γιατί, οι Κώδικες Δεοντολογίας είναι τόσο γενικόλογοι (αφού αφορούν την ηθική βάση του κάθε λογής επαγγελματία) που κανείς ΔΕΝ μπορεί να διαφωνήσει με το περιεχόμενο τους. Οι μόνες διαφοροποιήσεις περιορίζονται στην κατά περίπτωση αναφορά των απαγορεύσεων. Οι κυρώσεις που επιβάλλονται για παραβάσεις της Δεοντολογίας εκτός της ηθικής καταδίκης έχουν και επαγγελματικές συνέπειες▪ μερικές από τις οποίες είναι ιδιαιτέρως σοβαρές.
Στην περίπτωση της παραπομπής του «γνήσιου Γαύρου» και του Ατρόμητου στην Επιτροπή Δεοντολογίας της Ε.Π.Ο. εγείρονται κάποια μικρά και μεγάλα ζητήματα, τα οποία θα πάρουν ικανοποιητική απάντηση μόνον μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας. Δεδομένου ότι το επόμενο διάστημα τα «γιουσουφάκια» των δύο Γαύρων θα κονταροχτυπηθούν μεταξύ τους σχετικά μ’ αυτά ας δούμε τα πιο σημαντικά:
- Πόσο «δεοντολογικό» είναι να ελέγχονται δεοντολογικά κατηγορούμενοι ποινικά για τα στημένα παιχνίδια από μια ελεγχόμενη από τον Ιβάν Σαββίδη Ε.Π.Ο.;
- Πως εξασφαλίζεται(;) η «ίση μεταχείριση»;
- Πόσο καλά προετοιμασμένη (τεκμηριωμένη) είναι η συγκεκριμένη δίωξη;
- Η πιθανή τιμωρία των ενόχων θα αφορά την συγκεκριμένη δίωξη ή θα σχετίζεται με τη «συνολική προσφορά» τους;
Η απάντηση στα δύο πρώτα ερωτήματα θα δοθεί μόνο στο τέλος όλης αυτής της ιστορίας. Ακόμη περισσότερο όταν μετά την απόφαση της Εφέσεων στην υπόθεση πολυ-ιδιοκτησίας και εν αναμονή της στάσης της Ε.Π.Ο. στο CAS (αν προσφύγει η ομάδα του Ιβάν οπότε και θα είναι αντίδικοι) δεν έχουμε επαρκή δεδομένα. Επιπλέον όπως και στην περίπτωση του «Γαύρου του Βορρά» έτσι και στην περίπτωση καταδίκης του «γνήσιου Γαύρου» πάντα ο χαμένος υπαινίσσεται ή διαμαρτύρεται ότι δεν έτυχε «ίσης μεταχείρισης». Στο κάτω-κάτω η επικοινωνιακή επίθεση είναι ο καλύτερος τρόπος ν’ αποποιηθείς των ευθυνών σου έναντι των οπαδών. Τέλος, η απάντηση στα δύο πρώτα ερωτήματα είναι σε μεγάλο βαθμό υποκειμενική και εξαρτάται άμεσα από το παρελθόν.
Το τρίτο ερώτημα είναι απορία όλων μας. Θεωρητικά με βάση τον χρόνο που αφιέρωσε μέχρι σήμερα η εισηγήτρια η δίωξη σε βάρος των Ατρόμητου και «γνήσιου Γαύρου» θα πρέπει να είναι «δεμένη από παντού». Από πρακτική, όμως, άποψη και αν «η αιχμή του δόρατος» στη συγκεκριμένη δίωξη είναι ο Φύσσας, τότε τα πράγματα δεν είναι τόσο «μαύρα» για τους κατηγορούμενους. Γιατί, η εμφάνιση του Φύσσα στο δικαστήριο (αλλά και η σημερινή θέση του στην Ε.Π.Ο.) αφήνει πολλά περιθώρια (νομικά και επικοινωνιακά) στους κατηγορούμενους.
Οπότε ερχόμαστε στο τέταρτο και τελευταίο ερώτημα. Η ποινή που κατά τα φαινόμενα θα επιβληθεί στον «γνήσιο Γαύρο» (θα δούμε προσεχώς ποια θα είναι) θ’ αφορά μόνο τη συγκεκριμένη δίωξη (βλέπε εδώ) ή θα είναι αντίστοιχη της συνολικής προσφοράς του στο Ελληνικό Επαγγελματικό Ποδόσφαιρο; Το δεύτερο είναι το πλέον πιθανό. Άλλωστε, ακόμα και αν δεν υπάρχουν αποδείξεις που να οδηγήσουν σε μια χωρίς καμία αμφιβολία καταδίκη σε δικαστήριο οι ενδείξεις είναι τόσο πολλές που δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για το τι συνέβαινε τόσα χρόνια προς όφελος του «γνήσιου Γαύρου» και (ευκαιριακά) του Αιγάλεω.
Καλύτερη απόδειξη δεν θα μπορούσε να υπάρξει από το ξεκατίνιασμα Μαρινάκη-Κόκκαλη, αλλά και τη χρησιμοποίηση από τους Ιβάν και Δημήτρη όλων των «εργαλείων» που βοήθησαν τον Σωκράτη στην κατάληψη της Ε.Π.Ο. Συνεπώς, η επί της ουσίας ενοχή της ομάδας του Βαγγέλη είναι από χρόνια αποδεδειγμένη. Το να ζητάνε και αποδείξεις που να στέκονταν σε δικαστήριο (όταν μετά από τόσο καιρό που παίρνει για να φτάσει στο ακροατήριο μπορούν άνετα να εκφοβίζουν τους μάρτυρες) μόνο ξετσιπωσιά δείχνει. Η οποία ξετσιπωσιά δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο για τους ερυθρόλευκους, που για να μην χαλάσει το «σερί» καταδέχτηκαν να κερδίσουν Πρωτάθλημα που έχασαν στο γήπεδο στα χαρτιά.
Για την ώρα δεν έχει νόημα να γραφτεί κάτι παραπάνω παρά μόνον ότι μέχρι σήμερα οι «γνήσιοι Γαύροι» φαίνονται προς τα έξω πολύ ψύχραιμοι και σίγουροι για την δικαίωση τους. Τόσο όσο και τα ασπρόμαυρα αδέρφια τους πριν λίγο καιρό.
27 Απρίλη 2020
«πανταχού παρόντες».
