Ως δικηγόρος είναι ο άνθρωπος τον οποίο πρέπει κάποιος να προσλάβει αν θέλει «να κάνει τη δουλειά του». Τραβώντας τα φώτα της δημοσιότητας όπως μόνο αυτός ξέρει μπορεί τουλάχιστον (εκτός της ποινής που περιμένει τον πελάτη του) ν’ αμβλύνει τις εντυπώσεις σ’ επίπεδο κοινής γνώμης.
Ωστόσο ο συνδυασμός και των δύο παραπάνω ιδιοτήτων δημιουργεί ένα εκρηκτικό μίγμα το οποίο τον μετατρέπει σε «ωρολογιακή βόμβα». Θα ήθελε να μείνει γνωστός (υστεροφημία) αν μη τι άλλο ως «ο άνθρωπος που πολέμησε (μόνος του) και ξεσκέπασε (πάλι μόνος του) το ποδοσφαιρικό κατεστημένο (το οποίο με τη σειρά του τον κατέτρεχε)».
Έτσι κανέναν δεν εξέπληξε η τελευταία του κατάθεση στον τέως ποδοσφαιρικό εισαγγελέα Κορέα και η σαφής κατάδειξη όσων θεωρεί υπεύθυνους για την ύπαρξη και λειτουργία του «ποδοσφαιρικού κυκλώματος». Έκπληξη όμως (σε όσους δεν παρακολουθούν στενά την ποδοσφαιρική επικαιρότητα) προκάλεσε η αντίδραση του μετά την δημοσιοποίηση τμημάτων της. Φυσικά κανείς σώφρων δημοσιογράφος δεν θα αναπαρήγαγε όλη την κατάθεση. Άξια αναπαραγωγής είναι τα τμήματα στα οποία αναφέρονται ονόματα, όπως των Μαρινάκη, Σαρρή κ.α.
Η αντίδραση λοιπόν του Αλέξη ξένισε όσους δεν ήξεραν τι είχε προηγηθεί και επειδή «φοράει παντελόνια» και δεν τον παίρνει ν’ ανακαλέσει όσα έχει ήδη καταθέσει, «επιτέθηκε» εναντίον του Κυριάκου Θωμαΐδη με τις κατά περίπτωση νομικίστικες αιτιάσεις και το γενικόλογο για επιλεκτική αναφορά στην κατάθεση του. Εξαιτίας της φήμης του και της επαγγελματικής του επάρκειας δεν θα πρέπει να μας παραξενέψει αν από δώ και πέρα (στην περίπτωση που δεν το έχει κάνει ήδη) εμπλακεί με οποιονδήποτε τρόπο στην υπεράσπιση του Β. Μαρινάκη. Δεν πρέπει να λησμονούμε άλλωστε τα «καλά λόγια» που είπε για τον Ολυμπιακό μετά την πώληση στην ομάδα του Πειραιά νεαρού παίκτη της Παναχαϊκής και πάντως πρίν η κλήρωση του Κυπέλλου τους φέρει στον ίδιο όμιλο.
Έτσι και η ραδιοφωνική του επίθεση στον Δ. Μελισσανίση την οποία αποκάλυψε το ΑΕΚ-LIVE (βλέπε εδώ) μόνο τυχαία δεν είναι. Προφανώς και εντάσσεται σε γενικότερο σχέδιο πόλωσης από την «πλευρά Μαρινάκη» στην οποία και θα πρέπει να κατατάξουμε (πρός στιγμήν τουλάχιστον) και τον Αλέξη. Δεν έχει αξία ν’ αντικρούσουμε στην ουσία τους τα όσα είπε, ότι δηλαδή ο Ο.Π.Α.Π. ανήκει στον Μελισσανίδη και αυτός την ίδια στιγμή είναι και ιδιοκτήτης της Α.Ε.Κ. όχι γιατί δεν θέλουμε, αλλά γιατί είναι μπούρδες αφού από νομικής άποψης τίποτα τέτοιο δεν ισχύει και αυτός απ’ όλους τους άλλους θα έπρεπε να το ξέρει.
Αυτό όμως που πρέπει να μας απασχολήσει είναι η ευκολία με την οποία ο Αλέξης (αν και νομικός) είπε αυτές τις μπούρδες, από τις οποίες θα μπορούσε αν ήθελε να έχει προφυλαχθεί απλά κοιτώντας τη μετοχική σύνθεση του Ο.Π.Α.Π. (εκτός και αν πιστεύει ότι οι Τσέχοι είναι «μπροστινοί» του Μελισσανίδη). Αυτή η ευκολία έχει νόημα μόνο στην περίπτωση που ο Αλέξης έχει αναλάβει «εργολαβικά» την αποστολή να δημιουργεί συνεχώς ζητήματα στην Α.Ε.Κ. «τσινώντας» τον Μελισσανίδη. Οι ραδιοφωνικοί του ισχυρισμοί (τουλάχιστον ανακριβείς, αν όχι ψευδείς) αποκτούν σημασία μόνο αν έγινα επειδή στην πορεία θα τους επικαλεστεί στα πλαίσια μιάς αυτο-εκπληρούμενης προφητείας για ν’ αποδείξει ότι εκείνος έβλεπε μακρυά («σας τα ‘λεγα εγώ»).
Βέβαια θα πρέπει ν’ αναμένουμε εκτός από τις δηλώσεις του αυτές (στις οποίες περιλαμβανόταν και επίθεση στον Πρόεδρο του Δ.Σ. της FOOTBALLLEAGUE(Β’ Εθνικής) και την δημιουργία «επεισοδίων» (λεκτικών επιθέσεων) αλλά και κινήσεων εντυπωσιασμού (μπορεί και ουσίας στη συνέχεια) όπως π.χ. πρότασης μομφής εναντίον του Πρόεδρου του Δ.Σ. της FOOTBALLLEAGUE. Σε κάθε περίπτωση η ραδιοφωνική επίθεση του εναντίον του Μελισσανίδη είναι πλήρως ενδεικτική των προθέσεων του.
Προφανώς και δεν πρέπει να μς πιάνει οποιουδήποτε είδους φόβος (πόσο μάλλον πανικός). Ωστόσο θα ήταν άστοχο από μέρους μας και θα έδειχνε απρονοησία αν δεν αξιολογούσαμε αυτές τις δηλώσεις και αν δεν παρακολουθούσαμε τον Αλέξη «στενά» για «να μην βρεθούμε προ εκπλήξεως». Το μόνο όπλο του Αλέξη (αφού αυτά που ισχυρίστηκε δεν ισχύουν) είναι τα προβλήματα που ενδεχομένως θα δημιουργηθούν εξαιτίας της ανακατωσούρας που θα προκαλέσει μιά αιφνιδιαστική του κίνηση. Αν λοιπόν του αφαιρέσουμε το όπλο του αιφνιδιασμού, τότε ο Αλέξης καθίσταται ξεδοντιασμένη (χωρίς δηλητήριο) κόμπρα.
Μένει να δούμε για πόσο ο Αλέξης θα μείνει πιστός στον νέο του σύμμαχο ή αν ο «αριβισμός» του στο τέλος νικήσει και αλλάξει πλευρά.
7 Οκτώβρη 2014.
παρατηρητήριο.
