Ο Μαρινάκης σχετικά μ’ αυτές τις καταγγελίες κινήθηκε σε δύο επίπεδα. Το πρώτο ήταν ο Συνεταιρισμός της SUPER LEAGUE, το δεύτερο ήταν η Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού.
Στη SUPER LEAGUE κατάφερε να βάλει τους δορυφόρους του να υπογράψουν μια επιστολή σχετικά με το ασυμβίβαστο της ταυτόχρονης παρουσίας της οικογένειας Μελισσανίδη σε Π.Α.Ε. Α.Ε.Κ. και Ο.Π.Α.Π. Φυσικά η αξία ενός τέτοιου εγγράφου του οποίου οι αιτιάσεις/καταγγελίες δεν υποστηρίζονται με κάποιον τρόπο (δεν υπάρχει απόδειξη για την ταυτόχρονη αυτή εμπλοκή) έχει τόση αξία όση και η συλλογή υπογραφών των ενοίκων πολυκατοικίας σε βάρος άλλου ένοικου. Δεδομένου δε του χαρακτήρα του «Τίγρη» η κίνηση αυτή δεν αναμένεται να έχει κανένα πρακτικό (υπέρ των υπογραφόντων την επιστολή και σε βάρος του) αποτέλεσμα.
Το άλλο επίπεδο στο οποίο κινήθηκε ο Μαρινάκης ήταν η Ε.Ε.Α., η οποία με βάση τον Αθλητικό Νόμο είναι η μόνη αρμόδια να κρίνει τέτοια ζητήματα. Φυσικά ούτε εκεί προσκομίστηκε οποιουδήποτε τύπου απόδειξη, ενώ ακόμη και αν υποθέσουμε ότι υπήρχε τέτοια ταυτόχρονη παρουσία το ποσοστό της συμμετοχής του υιού Μελισσανίδη στη μετοχική σύνθεση του Ο.Π.Α.Π. είναι τόσο μικρό (περίπου 5%) που από νομικής άποψης δεν δημιουργεί κώλυμα. Φυσικά η Ε.Ε.Α. ζήτησε από την πλευρά του Γαύρου να προσκομίσει αποδείξεις (που δεν υπάρχουν) οι οποίες να στηρίζουν τις αιτιάσεις της. Το μόνο που θα μπορούσε άλλωστε ν’ απαντήσει στην παρούσα φάση η Ε.Ε.Α. είναι ότι κανείς από την οικογένεια Μελισσανίδη δεν είναι μέτοχος της Π.Α.Ε. Α.Ε.Κ. Υπήρξε βέβαια και μια «πληρωμένη απάντηση» η οποία αν και δεν συνδέεται με το ζήτημα που διαπραγματευόμαστε εδώ είναι ωστόσο ενδεικτική της υποκρισίας με την οποία προσεγγίζονται αυτά τα ζητήματα. Προκειμένου λοιπόν η Ε.Ε.Α. να «βρεί την ησυχία της» αντέτεινε ότι κάποιος θα μπορούσε να ισχυριστεί το ίδιο για την ταυτόχρονη παρουσία Μαρινάκη σε Γαύρο και σε Δήμο Πειραιά (ως μέτοχος και ως δημοτικός σύμβουλος), δήμαρχος του οποίου είναι πρώην υψηλόβαθμο στέλεχος της Π.Α.Ε.
Αυτά όμως τα γνώριζε και ο ίδιος όταν έκανε την καταγγελία στην Ε.Ε.Α. Συνεπώς κάτι άλλο θα πρέπει να είχε/έχει στο μυαλό του. Υπάρχουν δυο «φυσιολογικές» αντιδράσεις (η μια δεν αποκλείει την άλλη) όταν θεωρείς ότι θίγονται τα δίκαια και τα συμφέροντα σου. Η μια είναι η προσφυγή στα δικαστήρια διεκδικώντας είτε αποζημίωση είτε αποκατάσταση της προηγούμενης κατάστασης είτε και τα δυο. Αυτή όμως η επιλογή δεν είναι ακόμα διαθέσιμη αφού καμία ζημιά δεν έχει γίνει σε βάρος των συμφερόντων της Πειραϊκής Π.Α.Ε. Η άλλη αντίδραση είναι ν’ απειλήσεις ότι θα προβείς σε ενέργειες-αντίποινα όπως π.χ. να μην συνεχίσεις την συνεργασία με την πλευρά που θεωρείς ότι θίγει τα συμφέροντα σου.
Την δεύτερη αντίδραση επέλεξε ήδη από πέρισυ ο Μαρινάκης, αφού δεν μπορούσε να κινηθεί δικαστικά. Έτσι επέλεξε παρότι είχε υπογράψει την ανανέωση της χορηγίας με τον Ο.Π.Α.Π. στο τέλος να παραιτηθεί από αυτή (κακό που έκανε στον Ο.Π.Α.Π. ο οποίος γλύτωσε και τόσα λεφτά!). Φέτος διαρρέεται ότι οι αγώνες του Γαύρου δεν θα περιλαμβάνονται στο κουπόνι του Ο.Π.Α.Π. αλλά μόνο σ’ αυτά των υπολοίπων στοιχηματικών εταιρειών. Δεδομένου ότι οι επιπτώσεις μιας τέτοιας απόφασης (αν πραγματοποιηθεί τελικά) είναι αδύνατον να εκτιμηθούν αυτή την στιγμή, θα είχε περισσότερο ενδιαφέρον η προσπάθεια ν’ ανιχνεύσουμε τι θα συνέβαινε αν όντως Ο.Π.Α.Π. και Π.Α.Ε. Α.Ε.Κ. διοικούνταν από την οικογένεια Μελισσανίδη.
Ας υποθέσουμε για μια στιγμή ότι ο Μελισσανίδης (και όχι οι Τσέχοι) κάνει κουμάντο στον Ο.Π.Α.Π. Τότε οι Τσέχοι θα ήταν οι «μπροστινοί» του «Τίγρη». Έστω λοιπόν πως τα πράγματα είναι όντως έτσι. Τι θα μπορούσε να συμβεί τότε που θ’ άλλαζε τους όρους υπέρ της Α.Ε.Κ. και σε βάρος όλων των υπολοίπων;
Ενδεχομένως η Α.Ε.Κ. να λάμβανε μεγαλύτερο χορηγικό συμβόλαιο απ’ όσο θα έπρεπε. Όμως ποιο είναι το «σωστό» νούμερο; Ποιος είναι ο «σωστός» τρόπος να εκτιμηθεί πόσο αξίζει μια χορηγία; Δηλαδή πόσα από τα λεφτά που δίνει ο χορηγός θα γυρίσουν σ’ αυτόν (έστω και σε βάθος χρόνου). Τι άλλο θα μπορούσε να συμβεί εκτός από αυτό; Μήπως ο Ο.Π.Α.Π. θα πρόσφερε σ’ όσους στοιχημάτιζαν την Α.Ε.Κ. καλύτερες (μεγαλύτερες) αποδόσεις απ’ αυτές των άλλων ομάδων; Πώς θα κέρδιζε ο Ο.Π.Α.Π. από μια τέτοια ενέργεια; Από την άλλη αν ήταν να κερδίσει ο Ο.Π.Α.Π. τότε αυτό θα μπορούσε να συμβεί μόνο αν η Α.Ε.Κ. έφερνε μη αναμενόμενα αποτελέσματα. Ειλικρινά δεν βλέπουμε να υπάρχει κάποια άλλη περίπτωση με την οποία είτε ο Ο.Π.Α.Π. είτε η Α.Ε.Κ. να μπορούσαν να «διαπλεχθούν» μεταξύ τους. Όπως και να το δεί κανείς δεδομένων των αντιτιθέμενων συμφερόντων Ο.Π.Α.Π. και Α.Ε.Κ. δεν υπάρχει περίπτωση που να είναι ακριβώς το ίδιο επικερδής και για τις δυο πλευρές.
Τότε γιατί ο Μαρινάκης ξεσήκωσε τόσο θόρυβο; Πιθανότατα να θέλει να εντάξει στο προφίλ του -μεταξύ άλλων- και την ιδιότητα του «εξυγιαντή του Ελληνικού Ποδοσφαίρου», ειδικά τώρα που ξεκινά και η δικαστική του περιπέτεια για την υπόθεση της «εγκληματικής οργάνωσης». Πιθανότατα να θέλει να δείξει στους Γαύρους ότι για οτιδήποτε συμβεί στην αγαπημένη τους ομάδα θα ευθύνεται ο Μελισσανίδης (και η Α.Ε.Κ.) ο οποίος κάνει πλέον κουμάντο (μέσω Ο.Π.Α.Π.) στο Ελληνικό Ποδόσφαιρο. Επιπρόσθετα για την κατάσταση αυτή ευθύνεται η προηγούμενη κυβέρνηση με την οποία έκανε τις δουλειές του ο «Τίγρης» και όχι η παρούσα. Δεν θα ήταν άλλωστε περίεργο να αποδίδονταν και η δικαστική περιπέτεια του Μαρινάκη (η οποία θα έχει σίγουρα επιπτώσεις και στην ομάδα) με τις όποιες διασυνδέσεις του Μελισσανίδη με δικαστικούς και πολιτικούς. Έτσι κι’ αλλιώς οι βλακείες είναι δωρεάν και σπανίως (δυστυχώς) επισύρουν συνέπειες για όποιον τις λέει.
Από την άλλη ο ιδιοκτήτης της ομάδας του λιμανιού συνεχίζει το μπαράζ των ευεργεσιών και η Μαριάνα Βαρδινογιάννη ανταποδίδει με βραβεύσεις. Είτε στον Γαύρο ανακάλυψαν την Ε.Κ.Ε. (Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη), δηλαδή να δίνουν λεφτά (τα οποία μειώνουν τα κέρδη) σε οργανισμούς που παράγουν κοινωφελές έργο, είτε εξωραΐζει την εικόνα εν’ όψει όσων τον περιμένουν. Σε κάθε περίπτωση πολύ σύντομα θα λυθούν όλες μας οι απορίες.
Κλείνοντας το παρόν κείμενο θεωρούμε πως ο τρόπος με τον οποίο επέλεξε ο Μαρινάκης ν’ αντιμετωπίσει τον Μελισσανίδη αδικεί κυρίως την ομάδα του Πειραιά, η οποία ακόμη και αν έχει αμφιλεγόμενη ιστορία είναι ωστόσο ιστορική ομάδα. Σ’ εμάς οι αντιδράσεις αυτές θυμίζουν αυτές που κάναμε ως παιδιά όταν βλέπαμε πως δεν μπορούσαμε να τα βγάλουμε πέρα μόνοι μας και απειλούσαμε πως θα τα «πούμε» κατά περίπτωση στον μπαμπά ή την μαμά μας ή ακόμη και στον δάσκαλο.
14 Απρίλη 2015
παρατηρητήριο.
