Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ ΜΕ ΤΙΣ ΑΝΙΚΑΝΕΣ ΚΑΙ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΣ ΔΙΟΙΚΗΣΕΙΣ (ΑΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΕΤΕ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΗΣ Α.Ε.Κ. ΠΕΙΤΕ ΤΟ ΜΑΣ)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ ΜΕ ΤΙΣ ΑΝΙΚΑΝΕΣ ΚΑΙ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΣ ΔΙΟΙΚΗΣΕΙΣ
(ΑΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΕΤΕ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΗΣ Α.Ε.Κ. ΠΕΙΤΕ ΤΟ ΜΑΣ)

(Σημείωση: Στο κείμενο που ακολουθεί η λέξη «διοίκηση» χρησιμοποιείται με την ευρύτερη έννοια της αυτήν της άσκησης εξουσίας είτε άμεσα, είτε έμμεσα. Η άμεση άσκηση εξουσίας επιτυγχάνεται με την αυτοπρόσωπη συμμετοχή του ιδιοκτήτη στα όργανα λήψης των αποφάσεων, ενώ η έμμεση στην συμμετοχή μέσω αντιπροσώπων στα όργανα αυτά. Έτσι κι’ αλλιώς δεν πρέπει να ξεχνούμε πως παρά το γεγονός ότι το Δ.Σ. είναι το όργανο διοίκησης μιάς εταιρείας, ασκεί αυτήν την αρμοδιότητα για λογαριασμό του ιδιοκτήτη της ο οποίος στην πράξη ασκεί την διοίκηση (εξουσία) μέσω του Δ.Σ.).

Ο ανίκανος να προστατέψει τα συμφέροντα του δικαιολογείται ψελλίζοντας κούφια λόγια περί «ανωτερότητας» (η οποία προφανώς τον εμποδίζει «να πέσει στο επίπεδο» του αντιπάλου του) προκειμένου ν’ αποποιηθεί των ευθυνών του. Στο παρελθόν ήταν η ποδοσφαιρική ομάδα και το χειρουργείο που μας πέρασε ο Σωκράτης Κόκκαλης με την υπόθεση Βάλνερ. Εκείνη την χρονιά η Α.Ε.Κ. θα μπορούσε και αυτή να πάρει ένα παιχνίδι στα χαρτιά και ν’ ανακηρυχθεί Πρωταθλήτρια (που το άξιζε κιόλας). Ωστόσο ο Ντέμης δεν προστάτεψε τα συμφέροντα της Α.Ε.Κ. (δείχνοντας δήθεν ανωτερότητα) αφήνοντας μας με μια γλυκόπικρη γεύση (σαν κινέζικη σάλτσα).

Στη συνέχεια τόσο το ποδοσφαιρικό όσο και το μπασκετικό τμήμα «κακόπεσαν» με διοικήσεις οι οποίες τις οδήγησαν σε χαμηλότερες κατηγορίες. Εσχάτως τα ίδια ζούμε και στο Σωματείο. Σήμερα υποτίθεται ότι τόσο το ποδόσφαιρο όσο και το μπάσκετ έχουν μπεί στη «νέα εποχή» (που θα πάει θ’ ακολουθήσει και η Ερασιτεχνική).

Ωστόσο και στο ποδόσφαιρο και στο μπάσκετ οι διοικήσεις τους έχουν δεχτεί προκλήσεις στις οποίες περισσότερο ή λιγότερο απέτυχαν ν’ ανταποκριθούν μ’ επιτυχία. Και αν στην περίπτωση του ποδοσφαίρου το οποίο βρίσκεται στην Β’ Εθνική δεν έχει μεγάλο νόημα (λόγω της δυναμικής των αντιπάλων) να διαμαρτύρεσαι (ειδικά όταν είσαι η Α.Ε.Κ.), στο μπάσκετ τα πράγματα είναι διαφορετικά αφού αυτό είναι ήδη στην Α1.

Η διοίκηση στην Κ.Α.Ε. ασκείται (όπως φαίνεται από την ιστοσελίδα της) από τον Α. Αλεξίου ως Πρόεδρο και από τον Στ. Δουβή ως Αντιπρόεδρο και Γενικό Διευθυντή. Βεβαίως υπάρχουν τρία ακόμη μέλη τα οποία όμως προφανώς και δεν ασχολούνται συνεχώς (σε καθημερινή βάση) με την διοίκηση της Κ.Α.Ε. Κατ’ αρχάς να σημειώσουμε ότι όπως φαίνεται από την ιστοσελίδα (βλέπε εδώ) η Κ.Α.Ε. λειτουργεί χωρίς Διευθύνοντα Σύμβουλο (εκτός και αν ο Νικολάου ξέχασε ν’ αποδώσει και αυτή την ιδιότητα στον Αλεξίου). Προφανώς αυτή η διοίκηση διοικεί στ’ όνομα του ιδιοκτήτη (Μάκη Αγγελόπουλου) τον οποίο και θα ρωτά πριν από κάθε σημαντική απόφαση.

Το προφίλ του Μάκη Αγγελόπουλου είναι χαμηλό και ήπιο, ενώ συγκρινόμενο μ’ αυτό των Αφών Αγγελόπουλων (του Γαύρου) και του Δ. Γιαννακόπουλου (του Π.Α.Ο.) βρίσκεται στην αντίπερα όχθη και από αυτό των δύο «αιωνίων». Είναι επίσης προφανές ότι όπως έχουν τα πράγματα στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή (αλλά και για το κοντινό μέλλον) ο διεκδικητής του Πρωταθλήματος σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ πρέπει να είναι διεκδικητικός στα όρια του υπερβολικού.

Δεν έχει σημασία να κερδίζει πάντα αυτό που επιδιώκει (στο κάτω-κάτω η διοργανώτρια αρχή προσπαθεί -σχεδόν- πάντα να δρα εξισορροπητικά), σημασία έχει να δίνει το μήνυμα ότι τίποτα δεν θα περάσει χωρίς μάχη. Αυτό επιτυγχάνεται με την στάση που η διοίκηση της ομάδας λαμβάνει (και κρατά) σε σημαντικά για την τύχη της ομάδας ζητήματα.

Υπάρχει η λανθασμένη άποψη ότι ο «επαγγελματικός αθλητισμός» είναι σε σύγκριση με την πραγματική ζωή (άρα και την οικονομία) ένα «παιχνίδι» και σαν τέτοιο θα πρέπει ν’ αντιμετωπίζεται (δηλαδή να μην φτάνουμε στ’ άκρα γι’ αυτό). Αυτή η προσέγγιση είναι διπλά λανθασμένη. Από τη μία γιατί αγνοεί την ψυχολογική σημασία της επικράτησης επί του αντιπάλου (έστω και σε παιχνίδι), ο οποίος αντίπαλος είναι δεδομένος κάθε φορά και απτός (τον έχεις μπροστά σου) σ’ αντίθεση με την οικονομική δραστηριότητα όπου πολλές φορές τα πράγματα είναι μπερδεμένα. Από την άλλη η προσέγγιση αυτή αποδίδει στον «επαγγελματικό αθλητισμό» μια αύρα που αυτός δεν έχει μόνο και μόνο επειδή είναι «αθλητισμός». Αγνοεί τα εκατομμύρια που «επενδύονται» και το γεγονός ότι στον χώρο συγκρούονται μεγάλοι οικονομικοί παράγοντες.

Επίσης υπάρχει και μια παγιωμένη από χρόνια άποψη σύμφωνα με την οποία από την ζωή παίρνεις πίσω ανάλογα με όσα (καλά και κακά) έχεις κάνει. Προφανώς η άποψη αυτή υπάρχει προκειμένου να συγκρατεί την μεγάλη πλειοψηφία από το να συμπεριφέρεται και αυτή με τον ίδιο τρόπο που συμπεριφέρονται για παράδειγμα οι Αφοί Αγγελόπουλοι και ο Δ. Γιαννακόπουλος. Αν η άποψη αυτή έχει κάποια σημασία από ηθικής πλευράς, είναι ωστόσο επιζήμια όταν δεν τηρείται απ’ όλους όσοι συμμετέχουν στην οικονομική δραστηριότητα.

Αφορμή για το σημερινό κείμενο αποτέλεσε η διοικητική διαχείριση του παιχνιδιού στο «Αλεξάνδρειο» με τον Άρη. Κανείς δεν μπορεί να υποστηρίξει ότι η Α.Ε.Κ. επί Φιλίππου (ακόμα και την χρονιά που πήρε το Πρωτάθλημα) ήταν «μέσα στα κόλπα» του χώρου. Αν αυτό ίσχυε τότε, ισχύει πολύ περισσότερο σήμερα. Όταν έχουν έτσι τα πράγματα οι χαμηλοί τόνοι και η πίστη στο δίκαιο του αγώνα σου είναι ένας εύσχημος τρόπος να καμουφλάρεις την αδυναμία σου να προστατεύσεις τα συμφέροντα σου. Είσαι «καλό παιδί» γιατί δεν ξέρεις ή αδυνατείς να γίνει «κακό παιδί».

Στο παιχνίδι του «Αλεξάνδρειου» η Α.Ε.Κ. αντιμετώπισε μια κατάσταση την οποία θα έπρεπε να περιμένει. Δεν είναι η πρώτη φορά που οι Αρειανοί κάνουν όσα έκαναν για να πάρουν το αποτέλεσμα που επιθυμούν. Το τελικό αποτέλεσμα τους δικαίωσε και παράλληλα αποκάλυψε την «διοικητική ένδεια» (γύμνια) της Α.Ε.Κ. Όσα έγιναν στο γήπεδο, αλλά κυρίως αυτά που ειπώθηκαν μετά εκθέτουν την διοίκηση της ομάδας (και όχι τους Αρειανούς που έκαναν την δουλειά τους). Τα πράγματα γίνονται ακόμη χειρότερα από την ανακοίνωση της Κ.Α.Ε. (βλέπε εδώ), τα κείμενα των δημοσιογράφων της Α.Ε.Κ. και το ρεπορτάζ από το παιχνίδι.

Όλα τα παραπάνω αποδεικνύουν την απουσία της διοίκησης από τα κέντρα λήψης των αποφάσεων τα κρίσιμα εκείνα λεπτά όπως επίσης και την ανεπάρκεια της εκείνη την ώρα αλλά κυρίως μετά τον αγώνα. Ειλικρινά νομίζαμε ότι μας έκαναν «χοντρή» πλάκα όταν διαβάσαμε πως εκπρόσωπος του Άρη είπε ψευδώς στους διαιτητές ότι η Α.Ε.Κ. συναινεί να ξεκινήσει ο αγώνας με θεατές (παρά τα όσα είχαν γίνει). Το πρώτο και το μόνο που σου έρχεται στο μυαλό είναι «που στην ευχή ήταν οι άνθρωποι της Α.Ε.Κ.;». Σκόπιμα δεν θ’ αναφερθούμε σε κείμενα του τύπου «Παραδόθηκαν στους κάφρους Ε.Σ.Α.Κ.Ε., διαιτητές και Α.Ε.Κ.» γιατί και μόνη η επίκληση τους μας νευριάζει ακόμη περισσότερο υπενθυμίζοντας μας την διοικητική ανεπάρκεια της μπασκετικής Α.Ε.Κ.

Το άκρον άωτον της διοικητικής διαχείρισης του παιχνιδιού ήταν το σημείο της ανακοίνωσης (το οποίο επανέλαβε και σε δηλώσεις του ο Στ. Δουβής) στο οποίο υποστηρίζεται ότι δεν κατατέθηκε ένσταση για να τελειώσει εγκαίρως το πρωτάθλημα! Μεγαλύτερη ανοησία, βλακεία και απρέπεια σε βάρος της Α.Ε.Κ. δεν έχει υπάρξει ξανά. Αυτοί που θα έπρεπε να προασπίζονται τα συμφέροντα της εταιρείας από την οποία πληρώνονται δεν αποφάσισαν με βάση τα συμφέροντα της, αλλά με βάση τα συμφέροντα της διοργανώτριας αρχής. Σκέφτηκαν ότι η δικαστική εκκαθάριση της ένστασης θα καθυστερούσε τόσο που δεν θα τέλειωνε εγκαίρως το πρωτάθλημα.  

Έτσι η Α.Ε.Κ. ανέλαβε με την στάση της να καλύψει την ανεπάρκεια της διοργανώτριας αρχής και να την βγάλει από την δύσκολη θέση να κάνει την δουλειά της. Βέβαιαπήραν σαν αντάλλαγμα καλά λόγια για την στάση τους, αλλά και ένα μάθημα από την στάση του Άρη.

Ο Άρης -αφού έκανε την δουλειά του- έβγαλε κάποιες υποκριτικές ανακοινώσεις, ενώ με την στάση του στο Δ.Σ. του Ε.Σ.Α.Κ.Ε. «ζήτησε και τα ρέστα» συμψηφίζοντας την συμπεριφορά των οπαδών του ως γηπεδούχου όχι με την αντίστοιχη των δικών μας στα δύο παιχνίδια που παίξαμε στο Ο.Α.Κ.Α., αλλά με όσα έγιναν στο παιχνίδι Τρίκαλα-Α.Ε.Κ.

Σαν το αλάτι στην πληγή και το μαχαίρι που σαδιστικά γυρίζει μέσα της έχουμε και το επαπειλούμενο πρόστιμο από πλευράς Κοντονή στον Άρη. Ένα πρόστιμο που δεν θ’ αποδώσει Δικαιοσύνη παρά μόνο θα γεμίσει τα ταμεία του Υπουργείου.

Κλείνοντας το ζήτημα αυτό πρέπει να υπενθυμίσουμε σε μερικούς ότι τόσο η Π.Α.Ε. όσο και η Κ.Α.Ε. δεν είναι απλές εταιρείες. Αν ήταν απλές εταιρείες θ’ ανήκαν στους ιδιοκτήτες τους και την ευθύνη διοίκησης τους θα την είχαν τα Δ.Σ. τους. Συνεπώς κανείς (ούτε μεγαλομέτοχος, ούτε διοίκηση) έχουν το δικαίωμα ν’ απεμπολούν τα νομικά δικαιώματα τους. Διοικούν αντί του «κόσμου της Α.Ε.Κ.» και για λογαριασμό του. Αν θέλουν να «κάνουν το δικό τους» μπορούν να ιδρύσουν μια νέα άλλη Π.Α.Ε. ή Κ.Α.Ε. με παραπλήσιο όνομα να δούμε πόσοι θα πηγαίνουν να την δούν.     

 

Υ.Γ. Διοίκηση από διοίκηση έχει διαφορά. Αν θα έπρεπε η Κ.Α.Ε. να έχει κάποια σαν υπόδειγμα, αυτή θα μπορούσε ναείναι της Π.Α.Ε. η οποία θέλοντας να δείξει πως δεν θ’ ανεχτεί εκπτώσεις στις απαιτήσεις της απ’ όσους έχουν την τιμή να φορούν την φανέλα με τον Δικέφαλο Αετό τέλειωσε τρείς παίκτες. Πρίν από είκοσι και πλέον χρόνια θα λέγαμε ότι «τους κρέμασε τα δελτία». Πιθανόν να έχουν υπάρξει και άλλοι παραβάτες του ωραρίου, το ζήτημα όμως είναι να γίνει καθαρό σ’ όλους ποιος είναι αυτός που έχει την τελική κουβέντα. Σε ζητήματα πειθαρχίας αυτό που μετρά είναι η τιμωρία για παραδειγματισμό να επιβληθεί εγκαίρως για να μην επιδεινωθεί το πρόβλημα.  

    

25 Μάη 2015
παρατηρητήριο.

Διαβάστηκε 4672 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Χρονολόγιο ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ ΜΕ ΤΙΣ ΑΝΙΚΑΝΕΣ ΚΑΙ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΣ ΔΙΟΙΚΗΣΕΙΣ (ΑΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΕΤΕ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΗΣ Α.Ε.Κ. ΠΕΙΤΕ ΤΟ ΜΑΣ)