Φέτος η μπασκετική Α.Ε.Κ. ξεκίνησε μια προσπάθεια να εντάξει στο δυναμικό της όσο γίνεται περισσότερους Έλληνες παίκτες μικρής ηλικίας. Αντίστοιχη προσπάθεια είχε κάνει και ο Γ. Φιλίππου όταν μάζεψε βασικά στελέχη της Εθνικής Εφήβων του 1995. Τα πράγματα όμως σήμερα δεν είναι τα ίδια. Σήμερα η Α.Ε.Κ. στο μπάσκετ είναι περισσότερο απαξιωμένη απ’ ότι ήταν τότε. Έχει χάσει μερίδιο στην απήχηση που έχει στον «μπασκετικό φίλαθλο κόσμο» ειδικά σε σχέση με τους Π.Α.Ο. και Γαύρο, οι οποίοι όπως και να το κάνουμε είναι η κορυφή της καριέρας ενός μπασκετμπολίστα που παίζει στην Ελλάδα. Ειδικά η μόνιμη παρουσία τους στην Ευρωλίγκα (η οποία λειτουργεί με κλειστά συμβόλαια και άσχετα με την τελική κατάταξη) τους δίνει μεγάλο προβάδισμα σε σχέση με τους υπόλοιπους.
Το «αμάρτημα» του Δίπλαρου (ενός 18χρονου παιδιού) ήταν η δήλωση του ότι βλέπει την Α.Ε.Κ. ως σκαλοπάτι για να παίξει σε Π.Α.Ο. και Γαύρο. Να μην ξεχάσω ότι δήλωσε και Γαύρος. Οπαδοί και διοίκηση της μπασκετικής Α.Ε.Κ. ξεσηκώθηκαν και στην βάση της προσβολής που τους έκανε ο έφηβος παίκτης και οι μεν οπαδοί (όσοι τοποθετήθηκαν) απαίτησαν την εκδίωξη του, η δε διοίκηση τον αποδέσμευσε πριν ακόμη αρχίσει την συνεργασία μαζί του. Η αμεσότητα (ταχύτητα) της αντίδρασης σε σχέση με την πρόκληση υποτίθεται πως δείχνει τόσο τ’ αντανακλαστικά της διοίκησης όσο και την αποφασιστικότητα της να πατάξει τέτοια φαινόμενα.
Ας πάμε όμως στην ουσία της «υπόθεσης Δίπλαρου». Αν η Α.Ε.Κ. έδωσε αγώνα για να πάρει την υπογραφή του ταλαντούχου αυτού παίκτη τότε η τόσο εύκολη αποδέσμευση ήταν λάθος τόσο από αγωνιστικής πλευράς όσο και από εταιρικής. Κάποιοι θα ισχυριστούν (λανθασμένα) ότι κάποια πράγματα (όπως οι δηλώσεις Δίπλαρου και τ’ αποτελέσματα τους) δεν μπορούν ν’ αποτιμηθούν με όρους επιχειρηματικούς. Λάθος και μάλιστα μεγάλο. Αν το θέμα είναι να εκδικηθούμε έναν 18χρονο αυτό δεν το καταφέραμε, γιατί είναι απολύτως σίγουρο ότι θα βρεί αύντομα νέο συμβόλαιο (μπορεί και σε μια από τις δυο ομάδες στόχους του). Αν το θέμα ήταν να τον συνετίσουμε τότε αποτύχαμε διπλά, αφού αποδεσμεύοντας τον τόν «ψυχραίνουμε» απέναντι μας για το μέλλον και μάλιστα χωρίς να τον έχουμε «εκπαιδεύσει». Από την άποψη αυτή είχε περισσότερο δίκιο ο Ν. Αγγελίδης όταν εισηγούνταν να τον «σηκώσουν στον πίνακα για να μάθει την ιστορία του Ελληνικού μπάσκετ και τι είναι η Α.Ε.Κ. γι’ αυτό». Η τελική έκβαση της υπόθεσης ήταν όχι μόνο η αναμενόμενη αλλά και η σωστότερη μετά απ' όσα έγιναν και ειδικά με τον τρόπο που έγιναν.
Βέβαια η συνεχής επίκληση των περασμένων μεγαλείων (’68) αλλά και των νεότερων (2000-2002) δεν μπορεί να συνεχίσει να «ζεσταίνει τις νύχτες μας» για πολύ ακόμη. Πρέπει η Α.Ε.Κ. να οργανωθεί σε νέες βάσεις και ν’ αναπτύξει ακαδημίες οι οποίες να βγάζουν (ει δυνατόν) όλους τους παίκτες που αυτή χρειάζεται και οι οποίοι να είναι «βέροι» ΑΕΚτζήδες. Στο κάτω-κάτω έχουν υπάρξει και άλλες ιστορικές ομάδες παληά στο Ελληνικό μπάσκετ οι οποίες τώρα έχουν ξεπέσει. Ομάδες όπως η Χ.Α.Ν.Θ., ο Πανελλήνιος, ο Β.Α.Ο., το Παγκράτι, το Μαρούσι έχουν και αυτές μερίδιο στην ιστορία του Ελληνικού μπάσκετ. Ποιος όμως απ’ όσους αντέδρασαν για τις δηλώσεις Δίπλαρου θα «έδινε δίκιο» στους οπαδούς των ομάδων αυτών (δεν θα γέλαγε σε βάρος τους) αν αντιδρούσαν με τον ίδιο τρόπο; Γιατί το ζήτημα δεν είναι μόνο το παρελθόν, αλλά κυρίως το παρόν (το οποίο γίνεται παρελθόν) και προετοιμάζει το μέλλον.
Υπάρχει όμως και κάτι άλλο. Έστω ότι ο Δίπλαρος δεν δήλωνε ότι η Α.Ε.Κ. είναι σκαλοπάτι για να πάει σε Π.Α.Ο. ή Γαύρο, αλλά δήλωνε ότι είναι σκαλοπάτι να πάει στο Ν.Β.Α. Αυτό θα ήταν το ίδιο υποτιμητικό για την Α.Ε.Κ. ή στην περίπτωση αυτή δεν θα μίλαγε κανείς; Αν ο Δίπλαρος πήγαινε με μεταγραφή σε Π.Α.Ο. ή Γαύρο και η Α.Ε.Κ. έπαιρνε λεφτά θα ήταν καλό ή δεν θα πουλάγαμε και θα τον αφήναμε ελεύθερο όπως τον Τζιμπούρ και τον Μανωλά; Κάποιοι ισχυρίζονται ότι το θέμα ανέκυψε επειδή η Α.Ε.Κ. πήρε τον Δίπλαρο προκειμένου επενδύοντας πάνω του (και όχι μόνο σ’ αυτόν) να μεγαλώσει και αυτή μαζί του αναλαμβάνοντας και πάλι τα σκήπτρα στον χώρο.
Πως θα πρέπει να νοιώθουν οι Γαύροι που ένας οπαδός της ομάδας τους θέλει εναλλακτικά να πάει και στον Βάζελο. αν δεν μπορέσει να έρθει σ’ αυτούς; Πρέπει ν’ απαιτήσουν την απόκτηση του και μετά να ζητήσουν από την διοίκηση «να του κρεμάσει το δελτίο»; Πως θα έπρεπε να νοιώσουν αμφότεροι (Βάζελοι και Γαύροι) αν δήλωνε πως και οι δυο ομάδες είναι σκαλοπάτι (όπως και είναι πράγματι) για να πάει στο Ν.Β.Α; Όλα αυτά τα έχει καταγράψει ένας καθ’ εαυτού μπασκετικός συντάκτης στο κείμενο του οποίου σας παραπέμπουμε (βλέπε εδώ). Ωστόσο υπάρχει και η άλλη πλευρά η οποία έχει ισχυρότατα επιχειρήματα ακόμη και αν εκφράζεται με ακραίο (και άκομψο) τρόπο (βλέπε εδώ).
Ο Δίπλαρος είναι παιδί μιας πολύτεκνης οικογένειας. Έχει 6 αδέρφια ακόμη και παρά το ταλέντο του έχει και ένα μεγάλο μειονέκτημα. Δεν είναι μάυρος όπως ο Αντετοκούμπο και γι’ αυτό θα δυσκολευτεί να κάνει καριέρα στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Αντί να «τιμωρούμε» τους έφηβους μπασκετμπολίστες πρέπει να καταλάβουμε όλοι μας πως οι Ελληνικές ομάδες είναι η ύστατη επιλογή (όταν δεν μπορούν να βρούν συμβόλαιο στο εξωτερικό) για τους ταλαντούχους Έλληνες παίκτες, την ώρα που για τους μέτριους ως καλούς Αμερικανούς είναι μια σχετικά καλή επιλογή (μόνον όμως για τις «μεγάλες ομάδες»).
Κλείνοντας θα δώσουμε όπως πάντα σε τέτοιες περιπτώσεις την δική μας θέση. Είναι κρίμα για την Α.Ε.Κ. και τον κόσμο της ν’ αντιδρά με τον τρόπο που αντέδρασε στην «περίπτωση Δίπλαρου» (όχι ότι δεν θα έπρεπε να το κάνει) και να μην αντιδρά καθόλου σ’ ότι έχει συμβεί (και συνεχίζει να συμβαίνει γύρω μας). Από την κατάσταση στην «Μάνα Α.Ε.Κ.» μέχρι το γεγονός ότι όσοι έχουν κάνει κακό στην «ενιαία Α.Ε.Κ.» είναι ακόμη ανάμεσα μας και μάλιστα κάποιοι συνεχίζουν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους και να κάνουν ότι έκαναν στο παρελθόν. Γι’ αυτούς «μούγκα», ενώ για τον 18χρονο Δίπλαρο όλοι όσοι τοποθετήθηκαν και «απαίτησαν» την αποδέσμευση του ήταν λάβροι εναντίον του.
Ηθικό δίδαγμα: Πολλά μπορεί ν’ ανεχτεί ο ΑΕΚτζής. Μπορεί ν’ ανεχτεί κάποιους να κλέβουν λεφτά με όποιο τρόπο μπορεί να φανταστεί κανείς και να χρεώνουν με υπέρογκα ποσά το Σωματείο και «να την κάνουν». Μπορεί ν’ ανεχτεί να υποβιβάζεται το μπάσκετ και το ποδόσφαιρο για να μην πληρώσουν κάποιοι τον λογαριασμό της κακοδιοίκησης του και να μπορούν στο μέλλον να ξανακάνουν τα ν’ ανεχτεί έναν 18χρονο να λέει αυτά που νομίζει γιατί δήθεν προσβάλουν την ιστορία της ομάδας (το ένδοξο παρελθόν δηλαδή) άσχετα αν στο παρόν (σήμερα) είναι όντως έτσι (αληθή).
Ελπίζουμε η «περίπτωση Δίπλαρου» να λειτουργήσει αφυπνιστικά σε σχέση με ότι πρέπει να γίνει για να γίνει πάλι η Α.Ε.Κ. Βασίλισσα του Ελληνικού μπάσκετ (και να μην επαναληφθούν στο μέλλον τέτοια φαινόμενα) και να μην μας οδηγήσει σε μια κατευναστική περιχαράκωση (δεν θέλουμε όσους μας προσβάλλουν), η οποία σχεδόν πάντα ακολουθείται από αδράνεια.
Υ.Γ.1. Πράγματι η Α.Ε.Κ. δεν είναι «ταξί» όπως σημείωσε και ο υιός Σάκοτα. Αν ήταν θα έπρεπε να την πληρώσει ο Δίπλαρος και όχι να τον πληρώνει εκείνη. Εκτός και αν τώρα με την κρίση άλλαξε και το επάγγελμα του ταξιτζή.
Υ.Γ.2. Τα περισσότερα (αν όχι όλα) από τα κείμενα με τα οποία κάποιοι «υπερασπίστηκαν» τον Δίπλαρο ενδέχεται να του κάνουν περισσότερο κακό παρά καλό. Το ζήτημα για τον μικρό είναι να καταλάβει ότι πρώτα πρέπει να μάθει να παίζει ενταγμένος σε μια ομάδα και ν’ αποδείξει την αξία του και μετά ν’ αρχίσει να κάνει σχέδια για μεταγραφές και καριέρες. Ακόμη δεν έχει καταφέρει τίποτα σε ατομικό επίπεδο. Τίποτα απολύτως…
Υ.Γ.3. Για τις πραγματικά σημαντικές μεταγραφές της «Βασίλισσας» καθώς και για τις προσδοκίες που δημιουργούνται θα τα πούμε σύντομα με ξεχωριστό κείμενο.
17 Αυγούστου 2015
παρατηρητήριο.
