Πριν αναφερθούμε στο περιστατικό με αφορμή το οποίο γράφτηκε το παρόν κείμενο πρέπει να σημειώσουμε έναν γενικό και απαράβατο κανόνα:
Σε κάθε αίτημα/παράπονο και ανεξαρτήτως του προσώπου που το υποβάλει η απάντηση (πάντα γραπτή) πρέπει να δίνεται από το αρμόδιο τμήμα. Σε περίπτωση που η απάντηση στο αίτημα/παράπονο απαιτεί χρόνο το αρμόδιο τμήμα οφείλει να επικοινωνήσει με το πρόσωπο που το υπέβαλε και να τον ενημερώσει σχετικά (κατά προτίμηση γραπτά).
Μιλάμε λοιπόν για καθαρές (διακριτές) και απόλυτα καθορισμένες αρμοδιότητες, οι οποίες προκύπτουν από το οργανόγραμμα και την πιστή τήρηση του. Προφανώς και όλα αυτά είναι θέμα οργάνωσης και πειθαρχίας και όχι «πυρηνική επιστήμη».
Πάμε τώρα στην ιστορία μας (την αφορμή του κειμένου μας ντε):
Μετά την τιμωρία της Α.Ε.Κ. για τα επεισόδια στο Περιστέρι και συγκεκριμένα στις 10 Απρίλη 2016 κάτοχος διαρκείας έστειλε mailστην Π.Α.Ε. με το οποίο ζητούσε να του επιστραφούν τα λεφτά που αναλογούν στους 2 αγώνες τους οποίους λόγω της τιμωρίας δεν θα μπορέσει να παρακολουθήσει. Με ανάρτηση του σε blogπαρότρυνε και άλλους κατόχους διαρκείας να κάνουν το ίδιο.
Δυο μέρες μετά έλαβε σχόλιο από εργαζόμενη του «τμήματος επικοινωνίας» το οποίο μόνο ως προσωπική επίθεση μπορεί να ερμηνευθεί. Ακόμα χειρότερα η εργαζόμενη του «τμήματος επικοινωνίας» δρώντας αυτόνομα έθεσε την Π.Α.Ε. σε κίνδυνο, αφού θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι το σχόλιο της εκφράζει και την Π.Α.Ε. (η οποία δεν είχε επίσημα απαντήσει μέχρι εκείνη τη στιγμή). Στην καλύτερη περίπτωση αμφισβητούσε τόσο το αν ήταν ΑΕΚτζής (δεδομένου ότι παρακινούσε και άλλους κατόχους διαρκείας να κάνουν το ίδιο), όσο και το δικαίωμα του να ζητά τα λεφτά του πίσω (αν ήταν πραγματικός ΑΕΚτζής δεν θα τα ζήταγε). Ήταν η προσωπική επίθεση κάποιου που έχει κόμπλεξ απέναντι στον συνομιλητή της (έστω και μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου). Βέβαια οι δυό τους έχουν παρελθόν σε αντίστοιχες αντιπαραθέσεις και αυτό μας δείχνει ότι σ’ επίπεδο στελέχωσης υπάρχει πρόβλημα στην Π.Α.Ε., αφού απ’ ότι φαίνεται το προσωπικό που έχει επιλεγεί δεν ξέρει να βάζει όρια στο τι θα έπρεπε να «παίρνει προσωπικά» και τι όχι κάνοντας έτσι κακό στην εταιρεία. Έτσι αν γίνει λάθος εκτίμηση από την αρχή ξεκινά μια αλυσίδα αντιπαραθέσεων η οποία δύσκολα σπάει.
Η ιστορία μας τελειώνει με την επικοινωνία στελέχους της Π.Α.Ε. (και συγκεκριμένα του τμήματος εισιτηρίων) με τον αιτούντα και την από μέρους του στελέχους υπόσχεση ότι θα γίνει για την περίπτωση του εκκαθάριση και θα του επιστραφούν τ’ αναλογούντα λεφτά.
Η ιστορία αυτή έχει δύο σκέλη:
- Από τη μια την ανυπαρξία αυτόματης και συγκεκριμένης αντίδρασης της Π.Α.Ε. σε τέτοιες καταστάσεις (που μόνο απίθανες δεν είναι), η οποία θα έπρεπε να είναι αυτονόητη για μια Ευρωπαϊκά οργανωμένη Π.Α.Ε. Για παράδειγμα θα ήταν αδιανόητο ακόμα και για την τελευταία ομάδα της Β’ κατηγορίας της Αγγλίας να μην αποζημιώσει τους κατόχους διαρκείας για όσους αγώνες δεν θα μπορέσουν να παρακολουθήσουν λόγω τιμωρίας.
- Την επιλεκτική ικανοποίηση του αιτήματος αυτού που φωνάζει περισσότερο και δυνατότερα από τους άλλους οι οποίοι βρίσκονται στην ίδια μ’ αυτόν θέση. Είναι προφανές (για όσους γνωρίζουν έστω και λίγο το περιστατικό) ότι η επικοινωνία του στελέχους του τμήματος εισιτηρίων της Π.Α.Ε. και η υπόσχεση του για αποζημίωση αποτελεί στην ουσία μια προσπάθεια κατευνασμού (καλοπιάσματος) του συγκεκριμένου κατόχου διαρκείας, προκειμένου αυτός να είναι λιγότερο αιχμηρός απέναντι στην Π.Α.Ε. στα κείμενα που αναρτά. Τουλάχιστον έτσι σκέφτηκαν στην Π.Α.Ε., γιατί σ’ άλλη περίπτωση θα έκαναν το ίδιο για όλους τους κατόχους διαρκείας βγάζοντας ανακοίνωση, αποδεικνύοντας έτσι πόσο μετρά γι’ αυτή οικονομικά και ηθικά (ως κίνηση) η αγορά εισιτηρίων διαρκείας.
Η ιστορία αυτή αποδεικνύει ότι όλα όσα γράφονται με αφορμή την προσχηματική και επιφανειακή (τουλάχιστον ως τώρα) συμμετοχή στο πρόγραμμα ELITE ήταν για «λαϊκή κατανάλωση» και δημόσιες σχέσεις και πως η Π.Α.Ε. έχει ακόμη πολύ δρόμο να διανύσει για να μετατραπεί διοικητικά σε μια μεσαία Ευρωπαϊκή ομάδα.
Υ.Γ. Μέχρι σήμερα που ανέβηκε το κείμενο και απ’ όσο γνωρίζουμε η Π.Α.Ε. δεν έχει απαντήσει γραπτώς στο αίτημα του κατόχου διαρκείας. Προφανώς φοβούνται ότι επειδή τα γραπτά μένουν μια τέτοια απάντηση μπορεί ν’ άνοιγε «τον ασκό του Αιόλου».
25 Απρίλη 2016
παρατηρητήριο.
