Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

ΓΑΥΡΟΣ: ΠΡΟΣΕΧΩΣ GAME OVER; (ΜΑΥΡΑ ΣΥΜΒΟΛΑΙΑ, ΜΑΥΡΑ ΤΑΜΕΙΑ, ΥΠΕΡΤΙΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

ΓΑΥΡΟΣ: ΠΡΟΣΕΧΩΣ GAME OVER;
(ΜΑΥΡΑ ΣΥΜΒΟΛΑΙΑ, ΜΑΥΡΑ ΤΑΜΕΙΑ, ΥΠΕΡΤΙΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ)

Το να είσαι επιχειρηματίας είναι το πλέον δύσκολο επάγγελμα στον κόσμο. Γίνεται δε ακόμη χειρότερο όσο πιο επιτυχημένος είσαι. Μπορεί στους περισσότερους από εσάς αυτό να φαίνεται οξύμωρο, όμως δεν είναι αν το καλοσκεφτείτε. Ο επιτυχημένος (με λεφτά) επιχειρηματίας μετά από λίγα χρόνια ταυτίζεται με την επιτυχία του. Νομίζει ότι ΑΥΤΟΣ και ο τρόπος με τον οποίο επιχειρεί είναι ο λόγος (η αιτία) της επιτυχίας. Συνεπώς θεωρεί ότι σ’ αυτόν οφείλονται όλα.

Εφ’ όσον όλα (από τις θέσεις απασχόλησης ως την επιτυχία που μετριέται με λεφτά και ακίνητα) θεωρεί ότι ΟΦΕΙΛΟΝΤΑΙ σ’ ΑΥΤΟΝ είναι λογικό να θεωρεί επίσης και ότι του ΑΝΗΚΟΥΝ. Έτσι όπως κάνει κάθε ιδιοκτήτης είναι ΑΥΤΟΣ που αποφασίζει για το ΠΩΣ θα γίνουν τα πράγματα στην επιχείρηση διατάσσοντας του «πρόθυμους ηλιθίους» υφισταμένους του (οι οποίοι τις περισσότερες φορές ρισκάρουν προσωπικά -αφού αυτοί υπογράφουν- για να γίνουν τα πράγματα όπως θέλει το ΑΦΕΝΤΙΚΟ).

Όσο πιο ισχυρός χαρακτήρας (ισχυρογνώμων) είναι ο επιχειρηματίας, τόσο πιο αυταρχικός (είναι) στην διακυβέρνηση της επιχείρησης του. Τα πράγματα χειροτερεύουν στην περίπτωση που είναι και «αυτοδημιούργητος» οπότε και δεν ακούει κανέναν. Τότε άστα να πάνε…

Από την άποψη αυτή δεν υπάρχει καλύτερο παράδειγμα (με επαρκείς πλέον ενδείξεις) από τον ποδοσφαιρικό Γαύρο. Σύμφωνα με το γνωστό σ’ όλους μας άρθρο της ιστοσελίδας www.thepressproject.gr η ομάδα του Λιμανιού έχει παραβιάσει όλο τον Φορολογικό Κώδικα, και απ’ ότι φαίνεται το έκανε κατ’ εξακολούθηση. Σήμερα δεν θα μπούμε στον πειρασμό ν’ αναπαράγουμε ή να σχολιάσουμε το δημοσίευμα, το οποίο άλλωστε μπορείτε να βρείτε εδώ. Σήμερα θα σας δώσουμε όσα «κλειδιά» χρειάζονται προκειμένου να βγάλετε εσείς οι ίδιοι τα συμπεράσματα σας.

Κατ’ αρχάς πρέπει να δώσουμε τους ορισμούς κάποιων εννοιών οι οποίες -όχι άδικα- μπερδεύουν τους περισσότερους από εμάς. Οι έννοιες αυτές είναι: η φοροδιαφυγή, η φοροαποφυγή και ο φορολογικός σχεδιασμός:

  • Φοροδιαφυγή είναι η απόκρυψη εισοδημάτων από το Κράτος μέσω της οποίας επιτυγχάνεται η πληρωμή λιγότερων ή καθόλου φόρων.
  • Φοροαποφυγή είναι η εκμετάλλευση των νομικών κενών για την αποφυγή της φορολόγησης των εισοδημάτων στην χώρα που αυτά αποκτήθηκαν.
  • Φορολογικός σχεδιασμός είναι η διαδικασία μείωσης της φορολογικής επιβάρυνσης κάνοντας χρήση των δυνατοτήτων της νομοθεσίας.

Για να γίνουν οι παραπάνω ορισμοί καλύτερα κατανοητοί να δώσω κάποια «καθημερινά» παραδείγματα.

Η φοροδιαφυγή επιτυγχάνεται μέσω της έκδοσης εικονικών ως προς το ύψος της συναλλαγής τιμολογίων ή εναλλακτικά με την αποφυγή έκδοσης τιμολογίων ή αποδείξεων:

  • Είτε εκδίδονται τιμολόγια μικρότερης αξίας (υποτιμολόγηση) οπότε και δηλώνονται μικρότερα εισοδήματα από τον εκδότη (οπότε και πληρώνονται λιγότεροι ή και καθόλου φόροι).
  • Είτε εκδίδονται τιμολόγια μεγαλύτερης αξίας (υπερτιμολόγηση) τα οποία λαμβάνονται γα να μειωθούν τα εισοδήματα του λήπτη, ο οποίος καταβάλλει στον εκδότη κάποια λεφτά (λιγότερα της αξίας του τιμολογίου) που αντιστοιχούν στην «αμοιβή» του εκδότη για τις «υπηρεσίες του» καθώς και την αξία του Φ.Π.Α.

Η φοροαποφυγή επιτυγχάνεται μέσω της εκμετάλλευσης των κενών της νομοθεσίας. Μεταξύ άλλων για την φοροαποφυγή χρησιμοποιείται σειρά εταιρειών μέσω των οποίων μεταφέρεται σε «φορολογικούς παραδείσους» το εισόδημα προκειμένου να φορολογηθεί με πολύ μικρότερο συντελεστή. Ο τρόπος είναι το λεγόμενο transferpricing όπου η μια εταιρεία (υπερ)τιμολογεί την άλλη για τις υπηρεσίες της εξάγοντας «νόμιμα» το εισόδημα από την χώρα στην οποία αυτό αποκτήθηκε. Οι πλέον χρήσιμοι επαγγελματίες για την επιτυχία της φοροαποφυγής είναι οι δικηγόροι (ειδικά όσοι ειδικεύονται στα φορολογικά).

Ο φορολογικός σχεδιασμός είναι η διαδικασία μέσω της οποίας επιλέγεται τελικά ο πιο συμφέρον τρόπος φορολόγησης εισοδήματος ή ακίνητης περιουσίας. Είναι η διαδικασία την οποία καθένας μας έχει (ή πρόκειται να) ακολουθήσει τουλάχιστο μια φορά στην ζωή του. Για παράδειγμα όταν αναρωτιόμαστε ποιος είναι ο πιο συμφέρον τρόπος για ν’ αλλάξει χέρια ένα ακίνητο κάνουμε φορολογικό σχεδιασμό. Προσπαθούμε τότε να ξεδιαλύνουμε αν συμφέρει περισσότερο η μεταβίβαση ή η γονική παροχή καθώς και αν συμφέρει η μεταβίβαση να γίνει τώρα ή αργότερα. Σ’ επίπεδο επιχείρησης φορολογικός σχεδιασμός σημαίνει την επιλογή μεταξύ των πολλαπλών δυνατοτήτων που αυτή έχει για να μειώσει την φορολογία της. Για παράδειγμα η επιλογή μεταξύ δωρεάς, σχηματισμού αποθεματικού (όταν είναι αφορολόγητο), χορηγίας κ.λπ. είναι ιδιαιτέρως σημαντική στη σημερινή επιχειρηματική λειτουργία.  

Στην προκειμένη περίπτωση σχετικά με τα όσα αποκαλύφθηκαν για την ομάδα του Λιμανιού είναι ξεκάθαρο ότι μιλάμε τουλάχιστον για φοροδιαφυγή καθώς και για νομιμοποίηση εσόδων (τα οποία στην καλύτερη περίπτωση δεν έχουν πριν δηλωθεί και φορολογηθεί). Άλλωστε τα μεταξύ τους όρια είναι πολύ συγκεχυμένα. Πριν όμως προχωρήσω σ’ έναν πρόχειρο σχολιασμό των στοιχείων που αναδεικνύει ο Κώστας Εφήμερος πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι σχετικά με την φοροδιαφυγή τουλάχιστον όπως αυτή προκύπτει από το δημοσίευμα.

Αναδημοσιεύονται διάλογοι από τους οποίους προκύπτει ότι υπήρχαν «μαύρα» (μυστικά μη κατατεθειμένα στην Εφορία) συμβόλαια με τους παίκτες. Στις περιπτώσεις αυτές δεν δηλώνονται στην Εφορία λεφτά που αφορούν «πριμ υπογραφής» συμβολαίου. Στο σημείο αυτό πρέπει να ξεκαθαριστούν τα παρακάτω:

Ο φόρος που πληρώνουν οι Α.Α.Ε. για τα συμβόλαια των παικτών αφορά όχι τις Α.Α.Ε. (αν και συνυπολογίζεται στο κόστος των συμβολαίων και επιβαρύνει τα έξοδα τους) αλλά τους ίδιους τους παίκτες και πληρώνεται για λογαριασμό τους. Είναι ο Φόρος Εισοδήματος τους.

Με την ισχύουσα κλίμακα φορολογίας το εισόδημα των φυσικών προσώπων φορολογείται ως εξής:

  • Τα πρώτα 20.000 Ευρώ με 22%.
  • Τα επόμενα 10.000 Ευρώ με 29%.
  • Τα επόμενα 10.000 Ευρώ με 37%.
  • Τα υπόλοιπα με 45%.

Αν θέλουμε να εισπράξει ο παίκτης 100.000 καθαρά θα πρέπει να υπολογίσουμε ως συνολική αμοιβή του (κόστος συμβολαίου) τέτοια που μετά την αφαίρεση του Φόρου να προκύπτουν καθαρά τα 100.000 Ευρώ. Κάνοντας τους σχετικούς υπολογισμούς βρίσκουμε ότι το ύψος του συμβολαίου θα πρέπει να είναι 169.090,93 Ευρώ

Βλέπουμε λοιπόν πως ο Φ.Ε. υπολογίζεται τελικά στα 169.090,93 Ευρώ. Το ποσό αυτό είναι που θα δηλωθεί από τον παίκτη (μέσω της Α.Α.Ε.) ως φορολογητέο. Μετά τον συνυπολογισμό τυχόν δαπανών που μειώνουν τον Φ.Ε. η διαφορά (αν υπάρξει) που θα προκύψει θα επιστραφεί στον παίκτη και όχι στην ομάδα (Α.Α.Ε.).

Έτσι στις περιπτώσεις Ιμπαγάσα και Μανωλά φοροδιαφεύγουν οι παίκτες και όχι η ομάδα, η οποία αποδίδει για λογαριασμό τους τον Φ.Ε. στο Δημόσιο. Από εδώ όμως και μετά αρχίζουν τα φορολογικής φύσης προβλήματα για την Π.Α.Ε. του Λιμανιού.

Το γεγονός και μόνο ότι πληρώνονται τα «πρίμ υπογραφής» συμβολαίου -τα οποία προβλέπονται από μη κατατεθειμένα στην Εφορία συμβόλαια- σε λογαριασμούς των παικτών στο εξωτερικό σημαίνει ότι υπάρχει ένα «μαύρο ταμείο» κάτι που είναι και το πρώτο και ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημα για την Π.Α.Ε. των Γαύρων.  

Θεωρητικά υπάρχουν δύο ενδεχόμενα:

  • Είτε υπάρχει ένα αυτόνομο «μαύρο ταμείο» το οποίο χρησιμοποιείται για αυτού του τύπου τις πληρωμές.
  • Είτε χρησιμοποιείται το κανονικό Ταμείο οπότε κάθε τόσο προκύπτει μια «μαύρη τρύπα» (έλλειμμα) το οποίο και πρέπει με κάποιο τρόπο να καλυφθεί.

Στο πρώτο ενδεχόμενο αυτό που έχει ενδιαφέρον είναι η προέλευση των χρημάτων που χρησιμοποιούνται. Στο δεύτερο ενδεχόμενο η κάλυψη της «μαύρης τρύπας» απαιτεί είτε την κατάθεση των χρημάτων που λείπουν είτε την λήψη εικονικών τιμολογίων εξόδων με την εξόφληση των οποίων καλύπτεται το έλλειμμα. Έτσι όμως ο κίνδυνος για την εταιρεία είναι όχι μόνο μεγάλος αλλά και δεδομένος, αφού αν οι πληρωμές αυτές έχουν γίνει από λογαριασμό της το πρόστιμο είναι σίγουρο και εξοντωτικό, ενώ θα οδηγήσει σίγουρα στην διερεύνηση όλων των υπολοίπων περιπτώσεων.

Από τις συνομιλίες που δημοσιοποιήθηκαν (αλλά προφανώς και από άλλες που ακόμη δεν έχουν δημοσιοποιηθεί) προκύπτει ότι σκόπευαν (ενδεχομένως να το έκαναν κιόλας) να φτιάξουν μια εταιρεία σε κάποιον από τους Ευρωπαϊκούς «φορολογικούς παραδείσους» η οποία θα εξέδιδε τιμολόγια στον Γαύρο δήθεν για image rights τα χρήματα των οποίων θα κατέληγαν σε λογαριασμούς παικτών. Δεδομένου ότι το εισόδημα της εταιρείας αυτής θα φορολογούνταν με πολύ χαμηλό συντελεστή μιλάμε τόσο για καραμπινάτη φοροδιαφυγή από πλευράς των παικτών όσο και για συνέργεια του Γαύρου ο οποίος αποδέχεται και πληρώνει εικονικά τιμολόγια από εταιρεία την οποία στελέχη του έχουν στήσει.

Δεδομένου όμως ότι ο Γαύρος δεν είναι η μόνη ομάδα που κάνει αυτού του είδους τα παιχνίδια με τα φορολογικά του και το Ταμείο του, αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν και άλλες ομάδες που κάνουν τα ίδια. Παραπάνω ανέφερα ότι προκειμένου να καλυφθούν τα ελλείμματα στο Ταμείο η εταιρεία που έχει το πρόβλημα λαμβάνει κάποια εικονικά τιμολόγια εξόδων. Αυτό όμως σημαίνει ότι ο εκδότης πρέπει κατ’ ανάγκην να εκδώσει είτε ένα τελείως «μαϊμού» (εικονικό για το σύνολο της συναλλαγής) τιμολόγιο, είτε να εκδώσει ένα εν μέρει εικονικό τιμολόγιο, δηλαδή να υπερτιμολογήσει μια συναλλαγή.

Στην περίπτωση της υπερτιμολόγησης υπάρχουν πολλαπλά οφέλη και για τους δύο συναλλασσόμενους. Τα οφέλη αυτά ανά συναλλασσόμενο είναι:

  • Καλύπτεται το έλλειμμα του Ταμείου του λήπτη κατά το εικονικό ποσό της συναλλαγής. Ταυτόχρονα μειώνονται τα Κέρδη του (ή αυξάνονται οι Ζημιές του).
  • Καταγράφει μεγαλύτερες πωλήσεις (άρα αυξημένα Κέρδη ή μειωμένες Ζημιές) ο εκδότης. Έτσι ο εκδότης βελτιώνει τα Ίδια Κεφάλαια του Ισολογισμού του, ενώ παράλληλα νομιμοποιεί (βάζει στο Ταμείο) λεφτά που δεν θα μπορούσε να δικαιολογήσει την προέλευση τους επειδή για παράδειγμα δεν έχουν φορολογηθεί ως εισόδημα εκεί όπου αποκτήθηκαν.  

Είναι επίσης γνωστό ότι πολλές ομάδες στην Ευρώπη μέσω των μάνατζερ προβαίνουν σε υπερτιμολογήσεις των παικτών όταν μεταγράφονται από την μια στην άλλη. Το θέμα είναι να «σκάσει» η πρώτη περίπτωση και έτσι ν’ αρχίσει να ξετυλίγεται το κουβάρι, η άκρη του οποίου μόνο ένας Θεός ξέρει σε πόσους και ποιους εμπλεκόμενους θα οδηγήσει τελικά. Όπως και το ταγκό έτσι και η φοροδιαφυγή χρειάζεται δύο για να λειτουργήσει. Δυστυχώς στην περίπτωση του ποδοσφαίρου εμπλέκονται πολλοί περισσότεροι από δύο.  

Άφησα για το τέλος τις επιπτώσεις τόσο για την Π.Α.Ε. του Λιμανιού όσο και για τα στελέχη της (αλλά και τους φοροφυγάδες παίκτες) τουλάχιστον απέναντι στο Δημόσιο. Χωρίς να εξαντλήσω το θέμα θεωρώ ότι το μόνο που χρειάζεται εδώ ν’ αναφερθεί είναι ότι τα στελέχη της Π.Α.Ε. (εδικά όσοι έχουν υπογράψει) θα έχουν το μεγαλύτερο πρόβλημα, ενώ και η Π.Α.Ε. ως νομικό πρόσωπο θα μπεί σε τέτοιες περιπέτειες από τις οποίες πολύ δύσκολα (και με μεγάλο κόστος) θα μπορέσει να επανέλθει.      

Όλα τα παραπάνω είναι μόνο όσα από φορολογικής άποψης έχουν ενδιαφέρον αφήνοντας στην άκρη τις νομικές ευθύνες των στελεχών της Π.Α.Ε. έναντι της εταιρείας ως νομικό πρόσωπο.

Εξυπακούεται ότι τα παραπάνω ισχύουν ακριβώς έτσι για όλες τις σχετικές πειπτώσεις και όχι μόνο a la cart για τον Γαύρο.

 

Υ.Γ. Στο δημοσίευμα του Κώστα Εφήμερου υπάρχουν ενδείξεις και για άλλες ακόμη παραβάσεις της νομοθεσίας (εκτός από τα ηθικής τάξης ζητήματα), οι οποίες όμως δεν μπορούν τώρα ακόμη ν’ αξιολογηθούν. Αρκούν όμως για να ξεκινήσει άμεσα φορολογικός έλεγχος στην Π.Α.Ε. προκειμένου να βγούν όλα στο φώς της μέρας.  

 

 20 Ιούλη 2016
παρατηρητής 1.

Διαβάστηκε 2880 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Χρονολόγιο ΓΑΥΡΟΣ: ΠΡΟΣΕΧΩΣ GAME OVER; (ΜΑΥΡΑ ΣΥΜΒΟΛΑΙΑ, ΜΑΥΡΑ ΤΑΜΕΙΑ, ΥΠΕΡΤΙΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ)