Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΚΟΜΗ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΕ ΑΠΟΨΗ Η ΕΛΠΙΔΑ ΖΕΙ (ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΘΕΤΟΥΝ ΔΗΜΟΣΙΩΣ)

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΚΟΜΗ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΕ ΑΠΟΨΗ Η ΕΛΠΙΔΑ ΖΕΙ
(ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΘΕΤΟΥΝ ΔΗΜΟΣΙΩΣ)

Παληότερα που οι εφημερίδες ήταν το κύριο μέσο διαμόρφωσης της «κοινής γνώμης» (την ανυπαρξία της οποίας έχει αποδείξει ο Έκο), ήταν σύνηθες να διαβάζεις άρθρα-αναλύσεις για τρέχοντα (και όχι μόνο) ζητήματα. Δυστυχώς με την επέλαση των ηλεκτρονικών μέσων και την αμεσότητα στην παροχή της πληροφορίας ο έντυπος τύπος αντέδρασε ευτελίζοντας την ύλη του. Τώρα πλέον το κλίμα δεν σηκώνει δημοσιογράφους (ούτε καν αρθρογράφους) με άποψη, αφού η ιδιοκτησία έχει ήδη προεξοφλήσει ότι άρθρα-αναλύσεις (ακόμη και κείμενα με άποψη) δεν ενδιαφέρουν τον κόσμο.

Έτσι κάθε φορά που πέφτω πάνω σ’ ένα κείμενο με άποψη την οποία ο αρθρογράφος τεκμηριώνει κάνω πάρτι. Και αυτό ασχέτως του αν συμφωνώ με το σύνολο του ισχυρισμού του αρθρογράφου. Στο κάτω-κάτω το τελικό συμπέρασμα διαφέρει αναλόγως της οπτικής μέσω της οποία ερμηνεύεις (προσεγγίζεις) μια κατάσταση. Γνωρίζοντας πως εκτός από την γέννηση, την φορολόγηση και τον θάνατο δεν υπάρχουν απόλυτες αλήθειες μπορώ να προβληματιστώ με αφορμή ένα τεκμηριωμένο κείμενο, αρκεί να το βρώ.

Ένα τέτοιο κείμενο θα σας παρουσιάσω σήμερα. Είναι περιληπτικό αλλά μεστό νοήματος, κάτι που δεν είναι ούτε αυτονόητο ούτε εύκολο. Όσοι προσπαθούσαμε στο σχολείο να γράψουμε περίληψη θυμόμαστε πως κάποιες φορές έπρεπε λόγω των περιορισμών που μας είχαν δοθεί ν’ αφήσουμε πολλά ουσιώδη απέξω. Αυτό γίνεται εμφανές ειδικά στην Ιστορία. Ωστόσο ο συγγραφέας του σημερινού κειμένου (το οποίο αναδημοσιεύω χωρίς την άδεια του) κατάφερε να συνδυάσει την επικαιρότητα με την Ιστορία και να καταλήξει σε σαφές συμπέρασμα το οποίο και μοιράζεται μαζί μας. Η ύπαρξη ενός τέτοιου κειμένου αποτελεί ένδειξη ότι υπάρχουν άτομα που κατέχουν την Ιστορική Γνώση και δεν κρατούν για τον εαυτό τους τα συμπεράσματα και τους προβληματισμούς τους. Μακάρι στο μέλλον τα κείμενα αυτά να γίνουν περισσότερα.

Ακολουθεί το κείμενο του Σωτήρη Βετάκη. Για να το διαβάσετε όπως ανέβηκε πατήστε εδώ.

 

Δεν ξεπλένουν τα δάκρυα (τίποτα)!

Ο Σωτήρης Βετάκης συγκινήθηκε βλέποντας τον τέως να δακρύζει, αλλά υπενθυμίζει όσα έχει πράξει και τονίζει πως είναι αργά για (τα) δάκρυα (του), τα οποία δεν μπορούν να ξεπλύνουν καμιά από τις αμαρτίες του.

Η εικόνα έχει τεράστια δύναμη. Η εικόνα δε παιδιού ή ηλικιωμένου να κλαίει προκαλεί τα πιο ισχυρά συναισθήματα. Αγγίζει ευαίσθητες χορδές και των πιο σκληρών ανθρώπων. Ο λόγος προφανής. Διότι είναι αδύναμοι. Ανήμποροι να αντιδράσουν, ακόμη και να ορίσουν τον εαυτό τους. Ευάλωτοι και η εικόνα  τούς κάνει ευάλωτη την καρδιά του παρατηρητή. 

Υπό αυτή την έννοια ο Κωνσταντίνος Γλίξμπουργκ, να δυσκολεύεται να μιλήσει και να είναι έτοιμος να κλάψει, προκάλεσε συγκίνηση στον θεατή. Προσωπικά συνέλαβα τον εαυτό μου να συγκινείται. Η ιδέα του πως καταντά ο άνθρωπος; Πως καταντάμε όλοι μας; Η εικόνα του ηλικιωμένου που πάντα με συγκινούσε και θα με συγκινεί; Επειδή τα τελευταία έξι χρόνια της ζωής του ο πατέρας μου ήταν κατάκοιτος, κτυπημένος από το (εξευτελιστικό) Αλτσχάιμερ; Όπως και να ΄χει, είτε για κάτι από αυτά, είτε για όλα μαζί, με συγκίνησε η εικόνα του καταβεβλημένου τέως να προσπαθεί, υποβασταζόμενος, να μας υπενθυμίσει τις θυσίες και τις δυσκολίες των αθλητών! 

Όμως ως εκεί! 

Καταρχάς δεν περιμέναμε τον κοσμικό φασίστα για να μάθουμε ότι οι Έλληνες αθλητές παλεύουν μόνοι τους, χωρίς στήριξη, για να διακριθούν και να κατακτήσουν κορυφές. Το γνωρίζαμε και μας στεναχωρεί. 

Απλά εμείς δεν μπορούμε να βοηθήσουμε, τουλάχιστον οικονομικά. Εκείνος θα μπορούσε επιστρέφοντας την αποζημίωση που του επιδίκασε το ευρωπαϊκό δικαστήριο για την υποτιθέμενη βασιλική περιουσία. Ζητούσε 180 δισεκατομμύρια δραχμές και τελικά το δικαστήριο αποφάσισε να του καταβληθούν 5 δισ. δραχμές (13 εκατ. ευρώ), τα οποία έσπευσε να παραλάβει όταν κατατέθηκαν στην Τράπεζα της Ελλάδας από το κονδύλι των φυσικών καταστροφών! 

Ο υπεύθυνος για την συνταγματική εκτροπή του 1965 και πρόδρομος της χούντας είναι μέλος μιας οικογένειας που αποδεδειγμένα ζημίωσε τη χώρα μας. Την κράτησε μακριά από την ανάπτυξη και την πήγε χρόνια πίσω λόγω της χούντας. Εδώ η μητέρα του, αξίωσε και έλαβε (άκουσον-άκουσον) προίκα για το γάμο της αδελφής του, από ένα έθνος που σχεδόν λιμοκτονούσε. Από την ίδια χώρα λάμβανε αποζημίωση ακόμη κι όταν «εξορίστηκε» στη Ρώμη κατά τη διάρκεια της δικτατορίας. 

Τώρα, με τον τίτλο του Ολυμπιονίκη στην ιστιοπλοϊα, χάρη στην εμπειρία, τις ικανότητες και το ταλέντο των Εσκιτζόγλου και Ζαϊμη, βρίσκει βήμα από την ΕΟΕ στην εκδήλωση για τους Ολυμπιονίκες και χωρίς καμία αναφορά στις αμαρτίες του σε βάρος ενός λαού, εμφανίζεται συμπαθής, αφού το βίντεο με τα δάκρυα του γίνεται viral, χωρίς να γίνεται από κανέναν αναφορά σε όσα πρεσβεύει ο τέως.

Δεν ξέρω αν είναι σκοπός του, δεν θα ισχυριστώ ότι το επιδιώκει ή το σχεδιάζει, όμως τα δάκρυα του δεν γίνεται να ξεπλύνουν τις αμαρτίες του. Τα δάκρυα δεν κλείνουν πληγές. Τις ανοίγουν περισσότερο… 

 

ΥΓ1: Θέλω να πιστεύω πως το χειροκρότημα και η συγκίνηση που έδειξε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, κ.Προκόπη Παυλόπουλου και όλοι οι υπόλοιποι παρόντες που ακολούθησαν, ήταν μια αυθόρμητη αντίδραση, που προήλθε από τη συγκίνηση που προκαλεί η εικόνα του καταβεβλημένου ηλικιωμένου. Από οίκτο δηλαδή και όχι λόγω συμπάθειας! 

ΥΓ2: Αν θέλει να εξιλεωθεί κάπως ο ο Γλιξμπουργκ, αν θέλει να δείξει πως νοιάζεται λίγο για τη χώρα και τους αθλητές που κάνουν ηρωϊκές προσπάθειες για να σηκώσουν ψηλά την ελληνική σημαία και να ακουστεί ο ελληνικός Ύμνος, ας βοηθήσει όπως μπορεί κι όχι με δάκρυα. 

ΥΓ3: Εδώ και κάμποσα χρόνια κυκλοφορεί μια φήμη που λέει ότι για κάποια περίπτωση, κάποια στιγμή στο παρελθόν, ο τέως μεσολάβησε υπέρ της Ελλάδας δεν αλλάζει σε κάτι τίποτα από όσα έχει γράψει η ιστορία και δυστυχώς πολλοί λησμονούν. Είτε γιατί μπορεί να μην ισχύει, είτε γιατί αν ισχύει δεν μπορεί να εκληφθεί ως παράσημο ηθικής. 

Κατά τ’ άλλα, να είναι καλά ο άνθρωπος. Να έχει βαθιά και καλά γεράματα, χωρίς άλλα δάκρυα. Είναι αργά για αυτά…

 

30 Σεπτέμβρη 2016
παρατηρητής 1.

Διαβάστηκε 2191 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Χρονολόγιο ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΚΟΜΗ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΜΕ ΑΠΟΨΗ Η ΕΛΠΙΔΑ ΖΕΙ (ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΘΕΤΟΥΝ ΔΗΜΟΣΙΩΣ)