Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΣΧΟΛΙΑ (ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΑΣ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ ΑΣΧΕΤΑ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ).

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΣΧΟΛΙΑ Ν.1
(ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΑΣ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ ΑΣΧΕΤΑ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ).

Παρά τά παιχνιδάκια του καιρού «μύρισε» πλέον για τά καλά η Άνοιξη. Την Άνοιξη λοιπόν που αναγεννάται η «φύσις όλη» ξυπνούν και οι ορμές μας που βρίσκονταν σε ύπνωση τον Χειμώνα, καθότι ορμές σημαίνει σπατάλη δυνάμεων και κάτι τέτοιο είναι εγκληματικό κατά τη διάρκεια του Χειμώνα.Αν δεν με πιστεύετε ρωτήστε τις αρκούδες· αυτές ξέρουν…

Παροχές

Εκτός βέβαια από τη φύση αναγεννάται και η Κυβέρνηση, η οποία αφού ανακάλυψε το «πρωτογενές πλεόνασμα» στο σεντούκι της, τώρα το διανέμει. Πιο σίγουρη πλέον έχει μεγαλύτερα περιθώρια να παίξει το παλαιοκομματικό παιχνίδι της αντιπαροχής: παροχή έναντι ψήφου. Επειδή νοιώθω πολύ καλά θα μοιραστώ μαζί σας τήν παρακάτω ενδεικτική αλλά και διδακτική ιστορία:

  • Στις εκλογές του 1961, οι οποίες έλαβαν το προσωνύμιο των «εκλογών της βίας και νοθείας» το Καραμανλικό τότε Κράτος μηχανεύτηκε τον εξής εκβιασμό ο οποίος και χρησιμοποιήθηκε στην επαρχία: φώναζαν τους χωριάτες και τους έδιναν σκισμένα στη μέση χαρτονομίσματα (προκαταβολή έναντι της ψήφου τους). Το άλλο μισό θα το έπαιρναν μετά τις εκλογές και αφού είχαν βέβαια ψηφίσει Ε.Ρ.Ε. Το πώς στην πράξη λειτουργούσε το σύστημα για να επιβεβαιώσει ότι καθένας τους είχε ψηφίσει Ε.Ρ.Ε. άλλη φορά.

Κάπως έτσι η παρούσα Κυβέρνηση μοιράζει το «πρωτογενές πλεόνασμα του 2013» ως προκαταβολή έναντι των όσων (που θα είναι και περισσότερα) μοιράσει του χρόνου. Τώρα αν όσοι το εισπράξουν τους ξαναδώσουν την πολύτιμη ψήφο τους, αυτό μένει ν’ αποδειχθεί αν και «πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά τό χούι»…

 

Πολιτική εξουσία και χρήμα (σχέσεις έλξης-απώθησης)

Ο πατέρας του Ηρώδη Αττικού (ναι του γνωστού που όταν ξέκανε τή γυναίκα του Ρήγιλλα έχτισε τό διάσημο Ωδείο ως εξιλέωση για τήν κοινή γνώμη τής εποχής) ήταν βαθύπλουτος καθότι κρατούσε από μία από τίς παλαιότερες οικογένειες τών Αθηνών. Ο πλούτος του προερχόταν από τίς μεγάλες εκτάσεις που είχε συγκεντρώσει σε όλη την Αττική (ο Μαραθώνας μεταξύ άλλων ήταν δικός του) εξαιτίας τής αδυναμίας τών Αθηναίων να του αποπληρώσουν τά δάνεια που τούς είχε χορηγήσει. Ήταν δηλαδή τοκογλύφος. Ήταν τόσος δε ο πλούτος που είχε σωρεύσει, ώστε ήταν ικανός να προκαλέσει τόν φθόνο ακόμη και του Αυτοκράτορα στή Ρώμη, ο οποίος δεν είχε τίποτα περισσότερο να κάνει από τό να τού κόψει τό κεφάλι και να του κατάσχει τήν περιουσία. Σε μία αλλαγή από τίς πολλές εκείνη τήν περίοδο, Αυτοκράτορα στήν όχι τόσο μακρινή Ρώμη, και προκειμένου να μήν έχει πρόβλημα με τήν κεντρική εξουσία μηχανεύτηκε τό εξής κόλπο:

Προσποιήθηκε ότι ανακάλυψε θησαυρό μεγάλης αξίας στα θεμέλια τού σπιτιού του (μεγάρου εννοείται) κατά τή διάρκεια ανακαίνισης. Ως είθισται ο Αυτοκράτορας διακαιούτο να κρατήσει τόν μισό (όπως ισχύει και σήμερα). Ωστόσο ο Αυτοκράτορας δεν «τσίμπησε» κατάλαβε τό κόλπο και αφού γέλασε με τήν καρδιά του για τήν ευρηματικότητα τού υπηκόου του, τού επέτρεψε να κρατήσει όλον τόν θησαυρό.

Συμπέρασμα: Αν δε «λαδώνεις» τήν πολιτική εξουσία ποτέ δεν μπορείς να είσαι βέβαιος για τό τί σε περιμένει. Όπως οι πολιτικοί «χρειάζονται» (ακόμα και αν δεν τούς αρέσει) τούς λεφτάδες, έτσι και οι λεφτάδες «λαδώνουν» και ανέχονται τήν πολιτική εξουσία. Σχέσεις αγάπης/μίσους, έλξης/απώθησης, εμπιστοσύνης και ειλικρίνειας μεταξύ κατεργαρέων ή αλλιώς «δεν κάνουνε πουτανιές στήν πουτάνα».

 

Κυβέρνηση σε αναμονή

Ενώ από τή μία έχουμε τήν σταθερότερη Κυβέρνηση όλων τών εποχών, δεδομένων τών συνθηκών, η οποία είναι και δικομματική κιόλας ͘ έχουμε από τήν άλλη μία (μείζονα που λένε) Αντιπολίτευση, η οποία όντας θύμα τής δημοσκοπικής της επιτυχίας θεωρεί ότι είναι «Κυβέρνηση σε αναμονή» και φυσικά συμπεριφέρεται ανάλογα. Βέβαια σε τέτοιες περιπτώσεις υπάρχει ο κίνδυνος να νομίζεις ότι είσαι ήδη Κυβέρνηση και μάλιστα αυτοδύναμη και πανίσχυρη και να θεωρείς ότι όλα «έχουν πάρει τόν δρόμο τους» και πώς αυτοί που κάνουν τώρα κουμάντο θα «πέσουν σαν ώριμο φρούτο».

Σκοπός του συγκεκριμένου σχόλιου δεν είναι ν’ αποκαλύψει τήν βλακεία που υποκρύπτει η παραπάνω στάση, η οποία είναι άλλωστε προφανής, αλλά να στηλιτεύσει τ’ αποτελέσματα αυτής τής στάσης. Έτσι φθάνουμε στό σημείο να εκφράζει ένας από τούς «μέντορες» του οικονομικού επιτελείου του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. (λέγε με Σταθάκη) τήν άποψη ότι η «κατάργηση τής έκτακτης εισφοράς είναι τεχνικό θέμα (δηλαδή όχι ουσίας)...». Βέβαια καμιά δεκαριά μέρες πρίν τό κόμμα κατακεραύνωνε τήν Κυβέρνηση για τήν παράταση για άλλα δύο χρόνια τής επιβολής τής Εισφοράς Αλληλεγγύης. Για όσους δεν γνωρίζετε ακριβώς τί είναι η εν λόγω εισφορά σας λέω ότι είναι η πιό άδικη εισφορά που επιβλήθηκε ποτέ, αφού όχι μόνο δεν επιβάλλεται προοδευτικά (δηλαδή κλιμακωτά) αλλά και επιβάλλεται ως ποσοστό ανάλογα με τό συνολικό εισόδημα.

Όταν λοιπόν τηρείς τέτοια στάση, τό μόνο που σου απομένει είναι να κατακεραυνώνεις τήν Κυβέρνηση, επειδή μοιράζει από τά λεφτά τού Δημόσιου Ταμείου εξαγοράζοντας ψήφους (ότι θα κάνεις και εσύ όταν κυβερνήσεις) δίνοντας λεφτά που αφαιρούνται φυσικά απ’ αυτά που θα έβρισκες στο Ταμείο αν δεν τά μοίραζε! Τρώει δηλαδή από τά έτοιμα, χωρίς να έχει τή σύμφωνη γνώμη τής «Κυβέρνησης εν αναμονή»! Ντροπή σας!! Σαμποτάρετε έτσι τήν επόμενη Κυβέρνηση!!! Βρε ουστ...

 

Αναλογίες με τά τής Α.Ε.Κ.

Αφού λοιπόν κάνατε υπομονή και φτάσατε ώς εδώ, σας χρωστώ τήν ερμηνεία τών παραπάνω ιστοριών-παραβολών (αν δεν τήν έχετε ήδη ανακαλύψει):

Τό νόημα τής πρώτης ιστορίας είναι καλά κρυμμένο και αν δεν τό βρήκατε σας δικαιολογώ απόλυτα. Αποτελεί στήν ουσία υπαινιγμό σχετικά με τήν ευκολία με τήν οποία τό Κράτος ψηφίζει ρυθμίσεις με τίς οποίες διευκολύνει τήν χρηματοδότηση έργων από τίς Περιφέρειες, τά οποία θα δημιουργήσουν νέες θέσεις εργασίας, ανάπτυξη κλπ... και τήν στάση τών ΑΕΚτζήδων μπροστά στήν κάλπη. Μη ξεχνάμε άλλωστε και τίς ανακοινώσεις (ορυμαγδός) εναντίον της Δούρου που υπόσχονταν «μαύρο» στήν κάλπη (αν και για η συγκεκριμένη μάλλον κάτι άλλο έχει ανάγκη)...

Τό νόημα τής δεύτερης ιστορίας είναι μάλλον προφανές. Μιλά για τίς σχέσεις εξάρτησης μεταξύ Κυβέρνησης και Επιχειρηματιών, στίς οποίες δεν έχει κάποια πλευρά ξεκάθαρα τό «πάνω χέρι», παρά μόνο περιστασιακά. Συνεπώς κανείς δεν δικαιούται να προγραμματίζει μακροπρόθεσμα βασιζόμενος στήν οικονομική επιφάνεια και μόνο (που εξ-αγοράζει πολιτική δύναμη) ενός Επιχειρηματία. Για να έχουν τύχη τά μακροπρόθεσμα σχέδια πρέπει να βασίζονται σε σωστή και μακροπρόθεσμη οργάνωση και εποπτεία.

Τό νόημα τής τρίτης ιστορίας είναι μάλλον προφανές. Η αναλογία σε σχέση με τήν Α.Ε.Κ. είναι ότι δεν πρέπει να περιμένουμε πώς ολόκληρο τό σάπιο μεν αλλά και υπερβολικά σταθερό σύστημα που διοικεί τό ελληνικό ποδόσφαιρο «θα καταρρεύσει σαν χάρτινος πύργος» επειδή εμείς «ερχόμαστε». Ακόμη δε περισσότερο επειδή η όποιας μορφής εξουσία είναι σαν τήν για πολύ καιρό κακοποιημένη γυναίκα. Αν σταματήσεις να τής συμπεριφέρεσαι με τόν τρόπο που έχει συνηθίσει, τότε θα έχεις σοβαρό πρόβλημα. Αυτό όμως δεν είναι δικαιολογία για ν’ αποδεικνύεις καθημερινά ότι έχεις ήδη «γραμμένους» τούς ψηφοφόρους σου και πώς θα κάνεις (όταν και αν έρθεις στήν εξουσία) τά ίδια, αφού έχοντας ήδη αποδεχθεί τό πλαίσιο στο οποίο θα κινηθείς (ευρώ για τό ΣΥ.ΡΙΖ.Α., Ε.Π.Ο. για τήν Α.Ε.Κ.) δικαιώνεις τό ήδη υπάρχον status qvo. Δεν λένε τυχαία ότι «τέτοια η στάνη, τέτοιο τυρί βγάζει». Τίποτα δεν άλλαξε χωρίς ρήξεις (όχι απλές αντικαταστάσεις).

 

16 Απρίλη 2014.
παρατηρητής 3.

Διαβάστηκε 8373 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Τα Σχόλιά Μας Κείμενα Παρατηρητηρίου ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΣΧΟΛΙΑ (ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΑΣ ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ ΑΣΧΕΤΑ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ).