Από την άποψη του εύρους οι ΑΕΚτζήδες πρέπει να έμειναν σχετικά ικανοποιημένοι. Από την άποψη της ευκολίας, το παιχνίδι ήταν όπως αναμενόταν. Στο πρώτο ημίχρονο η Α.Ε.Κ. δυσκολεύτηκε μέχρι να πετύχει το πρώτο γκόλ, ενώ στο δεύτερο η κατάσταση διευκολύνθηκε -ως ένα βαθμό- από τις επιλογές του αντίπαλου προπονητή. Τέλος η προσέλευση του κόσμου δεδομένης της ημέρας αλλά και του καιρού ήταν κάτι παραπάνω από ικανοποιητική. Άλλωστε επιπλέον κίνητρο ήταν το γεγονός ότι όλες οι εισπράξεις θα δίνονταν για τους πλημμυροπαθείς της Μάνδρας.
Ως αποτέλεσμα των παραπάνω η Α.Ε.Κ. παρέμεινε, πλέον, μόνη της στην κορυφή μ’ έναν βαθμό παραπάνω από τους Γαύρους. Το τελικό σκόρ (3-0) είναι «το κερασάκι στην τούρτα». Αρκεί από μόνο του για να δημιουργήσει μια παράδοση η οποία θέλει μετά την επάνοδο της στην Α’ Εθνική σε 5 παιχνίδια (τα 3 εντός) η Α.Ε.Κ. να έχει απέναντι στον Πλατανιά 5 νίκες. Οι 4 από αυτές με 3-0 (οι 3 εντός και η μια εκτός) και 1 με 2-0 (εκτός). Την χρονιά που η Ιδιοκτησία της σκόπιμα την άφησε να πέσει κατηγορία η Α.Ε.Κ. είχε 1 νίκη εντός με 1-0 και 1 ήττα εκτός με 2-1.
Εκτός των παραπάνω ΔΕΝ υπάρχει κάτι άλλο άξιο ιδιαίτερης αναφοράς. Τα 2 γκόλ του Λιβάγια αναλόγως της μετέπειτα πορείας του μπορεί ν’ αποδειχθούν (ή όχι) ως «σημείο καμπής». Σίγουρα η Α.Ε.Κ. χρειάζεται έναν αξιόπιστο σκόρερ γιατί μπορεί με βάση την στατιστική να έχει την 2η επίθεση μετά τον Γαύρο με 17 γκόλ και την 2η καλύτερη άμυνα πίσω από τον Ατρόμητο με 7 γκόλ, αλλά με 1,4 γκόλ ανά αγώνα δεν μπορείς να πας μακρυά. Ειδικά όταν η Α.Ε.Κ. στο παρελθόν μας είχε συνηθίσει αλλιώς.
28 Νοέμβρη 2017
παρατηρητήριο.
