Η ταινία «1968» είναι η μεταφορά στην μεγάλη οθόνη της κατάκτησης του Κυπέλλου Κυπελλούχων στο μπάσκετ από την ομάδα μας. Ο δημιουργός της για την πραγματοποίηση της συνεργάστηκε κυρίως με ηθοποιούς ΑΕΚτζήδικων φρονημάτων. Και αυτή η ταινία είναι χαρακτηριστική του τρόπου με τον οποίο ο Τάσος Μπουλμέτης σκηνοθετεί παρόμοια θέματα. Ωστόσο, η ταινία αφορά την κατάκτηση ενός Ευρωπαϊκού Κυπέλλου και έγινε πραγματικότητα εξ’ αιτίας της επιθυμίας του μεγαλομετόχου της Κ.Α.Ε.
Όσο, όμως, πετυχημένη και να είναι η ίδια η ταινία∙ ακόμη και αν κόψει παραπάνω από 80.000 εισιτήρια (όσοι υπολογίζονται οι θεατές του Τελικού) ΔΕΝ μπορεί και ΔΕΝ πρέπει να υποσκελίσει την σημερινή ομάδα μπάσκετ σε σημασία. Έτσι κι αλλιώς η ταινία θα παραμείνει από δω και πέρα ένα ιστορικό ορόσημο όπως ακριβώς το κρυστάλλινο Κύπελλο, το ηχητικό της θρυλικής περιγραφής του Β. Γεωργίου και οι αντίστοιχες φωτογραφίες. Όλα αυτά είναι μέρος της Ιστορίας της ομάδας, αλλά ΔΕΝ αποτελούν «τιμή» γι’ αυτήν.
Για ν’ αποτελέσουν «τιμή» πρέπει η ίδια η ομάδα με την αποδόση της και τις επιτυχίες της να ξεπεράσει εκείνο το κατόρθωμα. Τότε η κατάκτηση του Κυπέλλου το 1968 θ’ αποτελεί την απαρχή μιας ένδοξης πορείας διακρίσεων και τίτλων. Σ’ αντίθετη περίπτωση ΔΕΝ θα είναι παρά μια «φωτοβολίδα» κάτι που δεν θα μπορεί να επαναληφθεί, ένα «βάρος» που δεν θα μπορούν να «σηκώσουν» οι επίγονοι και το οποίο θα τους κρατά καθηλωμένους στο «ένδοξο παρελθόν». Η μπασκετική Α.Ε.Κ. αν θέλει να τιμήσει εκείνη την ομάδα ΔΕΝ έχει δικαίωμα να μείνει στο παρελθόν. Γιατί αλλιώς θα συμβεί αυτό που ο «Εθνικός» μας ποιητής Δ. Σολωμός έγραψε στην 5 η στροφή του «Ύμνου στην Ελευθερία»:
«Δυστυχής! Παρηγορία
μόνη σου έμενε, να λες
περασμένα μεγαλεία,
και διηγώντας τα να κλαις.»
Χρέος των παικτών, αλλά κυρίως της Διοίκησης και του μεγαλομετόχου (γιατί πραγματικός «Ιδιοκτήτης» είναι το σύνολο των ΑΕΚτζήδων) είναι να κάνουν πράξη τα λόγια του Ν. Καζαντζάκη:
«Το πρώτο σου χρέος είναι να νοιώσεις μέσα σου όλους τους προγόνους.
Το δεύτερο είναι να φωτίσεις την ορμή τους και να συνεχίσεις το έργο τους.
Το τρίτο σου χρέος, να παραδώσεις στο γιό τη μεγάλη εντολή να σε ξεπεράσει.»
Την επομένη της πρεμιέρας της ταινίας ο Μάκης Αγγελόπουλος δήλωσε ότι: «Η ανάδειξη της ιστορίας της Α.Ε.Κ. είναι πολύ πιο σημαντική από μια μεταγραφή ή ακόμη κι έναν τίτλο.». Θα συμφωνούσαμε αν η Α.Ε.Κ. κέρδιζε τίτλους κάθε χρόνο ή αν διέθετε τέτοιο πλήθος ακριβών και «ποιοτικών» παικτών που μια επιπλέον ανάλογη μεταγραφή λίγη διαφορά θα έκανε. Τότε δεν θα πείραζε αν το κόστος μιας τέτοιας μεταγραφής διετίθετο για τα έξοδα μιας ταινίας. Μιας ταινίας η οποία θα προκαλέσει συγκίνηση στους ηλικιακά μεγαλύτερους (οι οποίοι και γνωρίζουν την ιστορία που αφηγείται) και θα «δικαιώσει» (θα τους δώσει κουράγιο να συνεχίσουν να είναι υποστηρικτές της «Βασίλισσας») όσους ήδη την υποστηρίζουν. Είναι αμφίβολο, όμως, αν θα φέρει (και πόσους) νέους οπαδούς στην μπασκετική Α.Ε.Κ. Νέους οπαδούς φέρνουν οι επιτυχίες και οι τίτλοι οι οποίοι αποδεικνύουν ότι υπάρχεις και μεγαλουργείς. Γιατί αν ήταν μόνη η επίκληση (και η ανάδειξη) της ιστορίας ενός σωματείου να «δημιουργεί» οπαδούς ανεξάρτητα από τις αγωνιστικές τους επιτυχίες τότε η «Χ.Α.Ν.», το «Ανατόλια» και η «ΝΗΑΡ ΗΣΤ» θα είχαν πολύ περισσότερους οπαδούς. Άλλωστε και ο ίδιος σε παλαιότερη συνέντευξη του είχε δηλώσει σχετικά με την ποδοσφαιρική Α.Ε.Κ. ότι: «Οι ψεύτικοι τίτλοι του Ολυμπιακού μείωσαν την οπαδική μας βάση». Οπότε...
Η διαχείριση της φετινής χρονιάς από την Διοίκηση και την Ιδιοκτησία δεν είναι μέχρι τώρα απλά αποτυχημένη. Είναι εγκληματική. Ειδικά εφ’ όσον φέτος συμπληρώνονται 50 χρόνια από την κατάκτηση του Κυπέλλου Κυπελλούχων. Για να γίνει κατανοητό το μέγεθος του εγκλήματος (το οποίο πρέπει να διορθωθεί άμεσα) θα επικαλεστούμε μια μεταφορά. Είναι σαν να έχετε καλέσει σε τραπέζι πλήθος καλεσμένων και το φαγητό να είναι χάλια ή το εσωτερικό του σπιτιού να μην είναι όπως πρέπει. Θα έπερπε να ξέρουν αυτοί που αποφασίζουν τον «σχεδιασμό» της ομάδας ότι η εντύπωση που μένει είναι πάντα η τελευταία και σε κάθε περίπτωση η αγωνιστική.
Βέβαια δεν φταίανε μόνο Διοίκηση και Ιδιοκτησία. Φταίνε και όσοι τους «λιβανίζουν» (ειδικά τον Μάκη Αγγελόπουλο). Γιατί όσοι τους «λιβανίζουν» μαθημένοι στην «αριθμητική του Καραγκιόζη» στέκονται ΜΟΝΟ στο σύνολο των χρημάτων που έχει βάλει ο μεγαλομέτοχος (τα οποία δεν έφεραν, όμως, ανάλογο αποτέλεσμα) και όχι στις λάθος επιλογές (οι οποίες δεν ήταν μόνο δύο και τρείς) και τις αιτίες τους. Νομίζουν πως με τον τρόπο αυτό θα κρατήσουν για όσο γίνεται περισσότερο τον Μάκη στην ιδιοκτησίας της Κ.Α.Ε. Δεν καταλαβαίνουν (ή ΔΕΝ θέλουν να καταλάβουν) πως όσο συνεχίζονται οι «λάθος» επιλογές και θ’ απαιτούνται όλο και περισσότερα λεφτά για να διορθωθούν τόσο περισσότερο θα «ξενερώνει» ο Αγγελόπουλος. Από ένα σημείο και μετά (το οποίο μπορεί να το έχει ήδη ή να κοντεύει να το φτάσει) ο μεγαλομέτοχός της Κ.Α.Ε. θα είναι περισσότερο κοντά στην αποχώρηση παρά στην παραμονή. Αν τα λεφτά του συνεχίζουν να «μην πιάνουν τόπο» όπως συνέβη παλαιότερα με τον Φιλίππου αλλά και σε άλλες επαγγελματικές ομάδες ο κίνδυνος να «τραβήξει την πρίζα» (να σταματήσει την χρηματοδότηση) θα είναι υπαρκτός.
Για όλα τα παραπάνω και ακόμα περισσότερο επειδή μιλάμε για την Α.Ε.Κ. -που πρέπει ΠΑΝΤΑ να «κοιτάει ψηλά»- πρέπει αυτοί που διαχειρίζονται τις τύχες της Κ.Α.Ε. να λάβουν όλα τ’ αναγκαία μέτρα για να διορθώσουν τις λάθος(;) επιλογές τους και ν’ αφήσουν όλα τα υπόλοιπα. Επιπλέον, στην περίπτωση που δεν το έχουν αντιληφθεί, πρέπει να ξέρουν πως όταν αγοράζεις φθηνά ενδέχεται να μην κάνεις την δουλειά σου όπως πρέπει και να πρέπει να πληρώσεις δεύτερη ίσως και τρίτη φορά για το ίδιο πράγμα. Και επειδή μπορεί εμάς να μην μας εμπιστεύονται τους παραπέμπουμε στον Άνταμ Σμιθ και το βιβλίο του «Μια έρευνα της Φύσης και των αιτιών του πλούτου των Εθνών» όπου ήδη από το 1776 κατέληγε στο ίδιο συμπέρασμα.
Υ.Γ. Οποιοδήποτε νούμερο εισιτηρίων κάτω από 80.000 θα είναι -δεδομένου ότι μιλάμε για την Α.Ε.Κ.- εμπορική αποτυχία. Δεδομένων των συνθηκών στην κινηματογραφική αγορά τα τελευταία χρόνια μια επίδοση πάνω από 80.000 εισιτήρια είναι πολύ καλή. Τα «στοιχήματα» των κινηματογραφιστών δίνουν εύρος από 80 ως 150.000 εισιττήρια.
24 Γενάρη 2018
παρατηρητήριο.
