Προφανώς, όμως, αυτό δεν ισχύει αφού οι ιδέες (ακόμα και όταν δεν μας αρέσουν) δεν νικιόνται. Άλλωστε η επανάκαμψη του ως αντίδραση σ’ ότι κάποιοι θεωρούν μια συνεχή προσπάθεια ενοχοποίησης από την αντίθετη πλευρά αποδεικνύει ότι εκείνη τη μέρα τίποτε δεν κρίθηκε οριστικά. Επιπλέον ο Φασισμός παρουσιάζεται πλέον και στα εδάφη της πρώην Σοβιετικής Ένωσης και των χωρών που αυτή «απελευθέρωσε» καθιστώντας τουλάχιστον προβληματικό τον παραπάνω ισχυρισμό.
Τα τελευταία χρόνια έχει αυξηθεί η ρητορική για την επιλογή της Ελλάδας να γιορτάζει την συμμετοχή της στον Β’ Π.Π. στις 28 Οκτώβρη (ημέρα της Ιταλικής επίθεσης) και όχι την 1η Μάη. Προφανώς οι υποστηρικτές της Πρωτομαγιάς ως μέρα νίκης έναντι του Φασισμού θέλουν με τον τρόπο αυτό να συγκαταλέξουν και την Ελλάδα στις χώρες που τιμούν την Σοβιετική/Ρωσική οπτική στο ζήτημα αυτό. Η Ελλάδα, όμως, έχει ήδη πράξει το καθήκον της ως προς αυτό.
Η Ελλάδα στις συνθήκες που βρισκόταν τον Μάη του 1945 τίμησε όπως μπορούσε το τέλος του Β’ Π.Π. εκδίδοντας ανεπίσημους Φάκελους Πρώτης Ημέρας Κυκλοφορίας και επιστολικά δελτάρια με τις κλάσεις γραμματοσήμων που ήταν τότε σε κυκλοφορία. Η σφραγίδα απεικονίζει έναν οπλίτη ο οποίος τρέχει και στο δεξί του χέρι κρατά ένα κλαδί ελιάς. Κάτω από τον οπλίτη υπάρχει η λέξη «ΝΕΝΙΚΗΚΑΜΕΝ» και πάνω απ’ αυτόν η ημερομηνία «ΑΘΗΝΑΙ 8-5-1945» (βλέπε εδώ & εδώ).
Η επιλογή της συγκεκριμένης ημερομηνίας μόνο τυχαία και αδικαιολόγητη δεν είναι, καθώς στις 8 Μάη 1945 υπεγράφη από την Βέρμαχτ (τον Γερμανικό Στρατό) η Συνθήκη παράδοσης του (για δεύτερη φορά γιατί την πρώτη δεν παρίστατο Σοβιετικός εκπρόσωπος) στους Συμμάχους (βλέπε εδώ). Συνεπώς η 8η Μάη είναι η ημερομηνία λήξης του Β’ Π.Π. στην Ευρώπη και όχι η Πρωτομαγιά του 1945.
Επιπλέον ο εορτασμός της Πρωτομαγιάς του 1945 ως ημέρα λήξης του Β’ Π.Π. είναι προβληματικός και από την άποψη ότι υπενθυμίζει στους Γερμανούς μια ημέρα ταπείνωσης καθώς η Πρωτεύουσα τους (η οποία στη συνέχεια διχοτομήθηκε από τους Σοβιετικούς με το χτίσιμο του τείχους) κατελήφθη από τους πλέον μισητούς εχθρούς τους. Αν πρόκειται να ζήσουμε σε μια ειρηνική Ευρώπη από την οποία θα εκλείψουν οριστικά οι αιτίες που μπορούν να προκαλέσουν ανάφλεξη ο εορτασμός της Πρωτομαγιάς ως «ημέρα της αντιΦασιστικής νίκης» δεν είναι προς τη σωστή κατεύθυνση. Ωστόσο, για εσωτερική κατανάλωση μπορεί κάποιους να συμφέρει η συνέχιση του συγκεκριμένου εορτασμού. Άλλωστε, όπως αποδεικνύει και η πρόσφατη προσέγγιση Ρωσίας και Τουρκίας (δυο προαιώνιων -υποτίθεται- εχθρών) στην πολιτική οι έχθρες δεν είναι αιώνιες.
Κοντολογίς στο συγκεκριμένο ζήτημα η Ελλάδα έχει κάνει την καλύτερη δυνατή επιλογή καθώς η 28η Οκτώβρη παραπέμπει αποκλειστικά και μόνο στην δική της συμμετοχή, η οποία περιορίστηκε στην προάσπιση τόσο της Εθνικής της ακεραιότητας όσο και της Εθνικής Τιμής της χωρίς παράλληλα η συγκεκριμένη επέτειος να παραπέμπει σε οτιδήποτε (πλήν της λανθασμένης επιλογής να μας επιτεθούν) θα ήθελαν να λησμονήσουν οι Ιταλοί ναρκοθετώντας τις μεταξύ μας σχέσεις μεταπολεμικά.
Καλή Εργατική Πρωτομαγιά, λοιπόν.
(Την Πρωτομαγιά του 1944 συνέπεσε και η εκτέλεση 200 Κομμουνιστών στην Καισαριανή ως αντίποινα για την ενέδρα Διμοιρίας του 8ου Συντάγματος του Ε.Λ.Α.Σ που ενεργούσε στην Λακωνία στον Υποστράτηγο Κρέχ και τη συνοδείας του. Συνολικά μαζί με τον Κρέχ φονεύθηκαν 4 Γερμανοί και τραυματίστηκαν πολλοί στρατιώτες της συνοδείας του. Η συγκεκριμένη ενέδρα δεν είχε κανένα πρακτικό θετικό αποτέλεσμα για τον Ε.Λ.Α.Σ. Ίσα-ίσα που εξ αιτίας της κηρύχτηκε η Πελοππόνησος από τους Γερμανούς ως «ζώνη επιχειρήσεων», δηλαδή ως «ανοικτό πολεμικό μέτωπο».)
01 Μάη 2018
παρατηρητήριο.
