Για τους ερυθρόλευκους κονδυλοφόρους υποτίθεται ότι υπάρχει πλήθος έμμεσων (τουλάχιστον) αποδείξεων περί της εμπλοκής της συγκεκριμένης παράγκας σε υποθέσεις αγώνων της ομάδας τους, όπως π.χ. στα επεισόδια του αγώνα Κυπέλλου με την Παναχαϊκή στην Πάτρα. Στην Πάτρα όπου όπως γράφει ο Καίσαρης ο πρεσβύτερος είχαν συνταξιδέψει ο δικηγόρος της πρώην Π.Α.Ε. Α.Ε.Κ. και ο Θωμάς πριν τον αγώνα εκείνο. Από την άλλη η εμπλοκή της «παράγκας του Θωμά» αποδεικνύεται από τις εχθρικές διαιτησίες όταν η υπερομάδα τους δεν μπορεί να κερδίσει.
Ενδεικτικό του τρόπου σκέψης (αλλά και δράσης τους τα προηγούμενα χρόνια) είναι ο ισχυρισμός τους για την εξέλιξη της «εγχώριας παράγκας» σε «διεθνή» (βλέπε εδώ). Γιατί τίποτα δεν μπορεί να σταθεί αν δεν υπάρχει τουλάχιστον ένας μεγάλος κακός (π.χ. Μελισσανίδης) και κάποιος που να πουλά κατά το δοκούν τις υπηρεσίες του (π.χ. Θ. Θεοδωρίδης). Στο σημείο αυτό η πλοκή φτάνει στο απόγειο της μιας και υπάρχει ένα «οικογενειακό δράμα», το οποίο από την Αρχαιότητα κιόλας «σπάει ταμεία». Γιατί «οικογενειακό δράμα» είναι ο πατέρας να είναι μέλος του Δ.Σ. της αδικούμενης (λέμε τώρα) ομάδας και ο γιός να στρέφεται εναντίον της. Ακόμη περισσότερο αν στο παρελθόν πατέρας και γιός ήταν στην «ίδια πλευρά». Αν δε προσθέσεις πως ο πατέρας είναι ο καθ’ ύλη αρμόδιος να εκφράζει τα παράπονα για τις αδικίες που υφίσταται η ομάδα του Λιμανιού, τότε η σκηνή του δράματος έχει ολοκληρωθεί.
Ο βασικός ισχυρισμός του κειμένου με το οποίο γίνεται λόγος για «διεθνή παράγκα του Θωμά» είναι ότι η σημερινή παράγκα προϋπήρχε. Απλά, τώρα έχει γίνει «διεθνής» (εξαιτίας της συνεργασίας της με τον γιό Θεοδωρίδη). Σύμφωνα με το δημοσίευμα μπορεί η παρούσα «διεθνής παράγκα» ελέγχεται από τον Μελισσανίδη, αλλά δεν θα ήταν τίποτα αν ο Σωκράτης Κόκκαλης δεν συναινούσε στην συνεργασία Θωμά Μητρόπουλου και Μελισσανίδη. Έτσι ικανοποιείται και η επιδίωξη να μπει στην εικόνα και ο πρώην ιδιοκτήτης του «γνήσιου Γαύρου» με τον οποίο ο Μαρινάκης έχει ακόμη εκκρεμότητες (π.χ. «Καραϊσκάκη»). Σε κάθε περίπτωση το πλέον σίγουρο δεδομένο είναι η σχέση Θ. Μητρόπουλου-Κόκκαλη.
Μια σχέση η οποία πάει πολλά χρόνια πίσω όταν ο Σωκράτης και ο «γνήσιος Γαύρος» κυριαρχούσαν στο Ελληνικό ποδοσφαιρικό στερέωμα. Εφ’ όσον όμως ισχύουν αυτά τότε η ωφελημένη ομάδα από την τότε δράση της «εγχώριας παράγκας του Θωμά» ήταν η ομάδα του Λιμανιού. Δηλαδή, η ίδια που σήμερα διαμαρτύρεται για την εις βάρος της δράση της «διεθνούς (πλέον) παράγκας του Θωμά». Για τους ερυθρόλευκους κονδυλοφόρους είναι φανερό πως το μόνο κοινό σημείο του τότε με το τώρα είναι ο Σωκράτης Κόκκαλης άνευ του οποίου δεν υπάρχει Θ. Μητρόπουλος (ο οποίος είναι απλώς ένας γνώστης του παρασκηνίου). Το γεγονός ότι αν η παράγκα του Θωμά (ο οποίος από την ίδρυση της ακόμα θεωρούνταν «άνθρωπος του Σωκράτη») δρούσε για λογαριασμό του πρώην ιδιοκτήτη του «γνήσιου Γαύρου» και σε τελική ανάλυση για λογαριασμό της είναι κάτι που τα ερυθρόλευκα «γιουσουφάκια» κάνουν ότι δεν βλέπουν.
Το τελευταίο σημείο σ’ όλο αυτό το ξεκατίνιασμα (που προφανώς θα έχει και συνέχεια) που έχει ενδιαφέρον (και πλάκα) είναι αυτό περί «διεθνούς παράγκας». Προφανώς ξεχνούν (ή θέλουν να ξεχνούν) ότι και επί Κόκκαλη η «παράγκα» ήταν διεθνής. Μέχρι δε και σχετικά πρόσφατα όταν και «ξηλώθηκε» ο Μισέλ Πλατινί οι σχέσεις της ιδιοκτησίας της ομάδας του Λιμανιού με την UEFA ήταν και γνωστές και δεδομένες. Αν, λοιπόν, όταν ο Κόκκαλης παρέδωσε στον Μαρινάκη υπήρχε η «παράγκα του Θωμά» τότε ήταν κατ’ ανάγκη και «διεθνής». Εκτός και αν θέλουν να μας πουν ότι με την αλλαγή στην UEFA έχασαν τις δικές τους άκρες και από τότε ο έλεγχος της «παράγκας του Θωμά» άλλαξε χέρια.
Όπως και να ‘χει είναι ενδιαφέρον να βλέπεις του «γνήσιους Γαύρους» να ξεκατινιάζονται επιβεβαιώνοντας στην ουσία τα παράπονα όλων των υπολοίπων για την «χρυσή εικοσαετία» τους. Τα τέτοια τους παράπονα έχουν και μια κωμική διάσταση, αφού μόνο κωμικό μπορεί να χαρακτηριστεί το γεγονός ότι διαμαρτύρονται την στιγμή που έχοντας τακιμιάσει με τους «Γαύρους του Βορρά» βγαίνει απόφαση που δεν περίμεναν για τα επεισόδια στην Πάτρα. Απόφαση με την οποία αποδεικνύεται πως όταν θέλει η Ε.Π.Ο. να σε βοηθήσει μπορεί (ακόμη και αν εσύ δεν το πιστεύεις πως μπορεί να την γλυτώσεις).
Υ.Γ. Η φωτογραφία του κειμένου είναι αυτή που συνοδεύει το σχετικό κείμενο στην ιστοσελίδα www.to10.gr του Λ. Χαραλαμπόπουλου. Ήταν τόσο βολική και γλαφυρή που δεν μπορέσαμε ν’ αντισταθούμε στον πειρασμό να την χρησιμοποιήσουμε. Στο τέλος του κειμένου υπάρχει διαφήμιση για τεστ νοημοσύνης λες και όποιος διάβασε το κείμενο να πρέπει να κάνει και ένα τεστ νοημοσύνης για να δει «πόσα ψάρια πιάνει». Ίσως εκτός από τους αναγνώστες να έπρεπε να κάνουν το τεστ και τα ερυθρόλευκα «γιουσουφάκια. Τι λέτε εσείς;
19 Νοέμβρη 2018
παρατηρητήριο.
