Όμως, δεν είναι οι άντρες άμοιροι της αμαρτίας. Ίσα-ίσα. Απλώς, αυτοί είτε δεν νοιώθουν καμία ηθική συντριβή από τις αμαρτίες που κάνουν (μετά από λίγο η συνείδηση τους πεθαίνει), είτε ακόμη και αν νοιώθουν ΔΕΝ κάνουν ότι και η αμαρτωλή του τροπάριου της Κασσιανής καθ’ ότι προφανώς τα θεωρούν «καραγκιοζιλίκια». Από την άλλη δεν χρειάζεται να δείχνουν έτσι την αφοσίωση τους στον εκάστοτε νταβατζή τους, μιας και εκείνος ξέρει πως ποτέ ΔΕΝ θα τον εγκαταλείψουν οικειοθελώς καθώς μόνο μέσω εκείνου (ή του αντικαταστάτη του) εκείνοι συνεχίζουν να υπάρχουν. Καθώς ο Λένιν ως Μαρξιστής (όσο και όποτε τον βόλευε) δεν πίστευε στην θρησκεία (άρα και στην αμαρτία) τους αποκάλεσε «χρήσιμους ηλίθιους».
Αυτοί οι «χρήσιμοι ηλίθιοι» για να επιτύχουν στο έργο τους πρέπει να είναι τόσο «στόκοι» όσο και ένα τοίχος και τόσο «στοχο-προσηλωμένοι» όσο μια τορπίλη. Να μην παρεκκλίνουν από τις οδηγίες που τους δίνονται και να μην παίρνουν πρωτοβουλίες. Επιφυλάσσουν στον εαυτό τους το καθήκον/την υποχρέωση να είναι άβουλα όργανα του εκάστοτε ισχυρού τον οποίο και υπηρετούν. Ωστόσο, όπως ο Κουταλιανός του τραγουδιού μπροστά στους άλλους το παίζουν «κάποιοι» προκαλώντας σ’ όσους γνωρίζουν την πραγματικότητα αποστροφή και θυμηδία (αφού υποκρίνονται κάτι που δεν είναι και ούτε ποτέ τους θα γίνουν).
Στην περίπτωση της Α.Ε.Κ. έχουμε δύο από δαύτους (καθ’ ότι δικέφαλος). Ο ένας έφερε το Σωματείο στα μέτρα του μέχρι που το κατάντησε «οικογενειακή υπόθεση». Το κατέστησε ένα «ζόμπι» με στημένες και ασφυκτικά ελεγχόμενες διαδικασίες μη τυχόν και του ξεφύγει από τον έλεγχο. Ο άλλος απλά τον καλύπτει όσο (ακόμα) μπορεί. Και οι δυό τους είναι βουτηγμένοι στην «αμαρτία» (παρανομία) και αν και δεν χρειάζεται να πλύνουν τα πόδια του «Αρχηγού» με τα δάκρυα τους, κάνουν ωστόσο οτιδήποτε μπορούν να τον έχουν ικανοποιημένο ελπίζοντας να τους κρατήσει άλλη μια μέρα στη δούλεψη του εκτιμώντας όσα έχουν κάνει γι’ αυτόν.
Το κακό και για τους δύο είναι ότι τα ονόματα τους θα μείνουν στην Ιστορία της ομάδας με τα πλέον μελανά χρώματα για την ζημιά που της έχουν προκαλέσει. Δεν θα βρεθεί καμία Κασσιανή να προκαλέσει με την πένα της λίγο οίκτο γι’ αυτούς και τα παθήματα τους (όταν σταματήσουν να εξυπηρετούν τον νταβατζή τους).
24 Απρίλη 2019
«πανταχού παρών 1».
