Στο Χαριλάου ο γηπεδούχος Άρης έπαιζε κόντρα στον Πρωταθλητή μέσω του οποίου έκλεισε μεταγραφή (ας όψεται η απαγόρευση μεταγραφών της UEFA). Δεδομένης της λειψανδρίας των γηπεδούχων το μόνο ερώτημα ήταν πόσο θα τον «σέβονταν» οι ερυθρόλευκοι.
Η συμμετοχή του Φετφατζίδη (δοκάρι) και τα δύο γκολ των «γνήσιων Γαύρων» (μαζί με το δοκάρι έκαναν το α’ ημίχρονο λιγότερο βαρετό για τους τηλεθεατές. Το β’ ημίχρονο ήταν από άποψη σκορ επανάληψη του α’. Γι’ αυτό και όταν ο «γνήσιος Γαύρος» προηγήθηκε με 4-1 ήμουν σίγουρος ότι ο αγώνας θα τελείωνε με το ίδιο σκορ του β’ Γύρου στο Φάληρο. Λέτε να με προδιάθεσε ο εκφωνητής που ανέφερε τα φετινά μεταξύ τους σκορ; Αν έπαιζα στοίχημα θα πόνταρα πάντως στο 2-4.
Λίγα χιλιόμετρα μακρυά ο «Γαύρος του Βορρά» αντιμετώπιζε τον Π.Α.Ο. σ’ ένα παιχνίδι που θεωρητικά θα έπρεπε να κάνει ότι μπορούσε (και δεν μπορούσε) να το κερδίσει. Ωστόσο, τα προγνωστικά κάθε άλλο παρά φαβορί τον έδιναν ειδικά σε μια άδεια Τούμπα.
Το α’ ημίχρονο του αγώνα ήταν τόσο αδιάφορο που θα το πέρναγες για φιλικό. Η ανικανότητα(;) των ασπρόμαυρων να πετύχουν ένα γκολ τους άφησε 4β. πίσω από την δεύτερη Α.Ε.Κ.
Το τελευταίο βραδυνό παιχνίδι ήταν ανάμεσα στην ανανεωμένη τελευταίως Α.Ε.Κ. και τον Ο.Φ.Η. Στο παιχνίδι αυτό η Α.Ε.Κ. καλούνταν να φανεί σοβαρή και πειθαρχημένη παίρνοντας το τρίποντο.
Και έτσι αποδείχθηκε από την αρχή επιτυγχάνοντας δύο γκολ στο α’ ημίχρονο επί ενός αποδυναμωμένου αντιπάλου. Η εμφάνιση της Α.Ε.Κ. στο β’ ημίχρονο (και μάλιστα εντός έδρας) θα ήταν άκρως ανησυχητική αν δεν είχαν προηγηθεί τα προηγούμενα δύο νικηφόρα εκτός έδρας αποτελέσματα και τα παιχνίδια ανά τρείς μέρες.
09 Ιούλη 2020
«πανταχού παρόντες».
