Το παιχνίδι ειδικά στο α’ ημίχρονο ήταν τελείως ανοικτό. Όχι μόνο γιατί ο Βόλος δεν κλείστηκε, αλλά πολύ περισσότερο γιατί η Α.Ε.Κ. ανασταλτικά είναι απολύτως τραγική. Έτσι όταν ο Βόλος λίγο πριν το τέταρτο (14’) προηγήθηκε μετά από μια φάση στην οποία ξεγυμνώθηκαν όλες οι αδυναμίες της Α.Ε.Κ. κανείς (δυστυχώς) δεν αιφνιδιάστηκε. Αυτό που μας αιφνιδίασε ήταν η ευκολία και η ταχύτητα με την οποία η Α.Ε.Κ. ανέτρεψε πλήρως τη εικόνα για να κλείσει το ημίχρονο προηγούμενη με 4-1. Το μόνο που απέμενε ήταν η διαχείριση του β’ ημιχρόνου και από τις δύο ομάδες.
Πιθανότατα η ευκολία με την οποία η Α.Ε.Κ. ανέτρεψε την κατάσταση και πήρε κεφάλι στο σκορ να (από)κοίμισε τους παίκτες του Χιμένεθ, οι οποίοι πλην του Τάνκοβιτς (που έψαχνε το τρίτο τέρμα του) νόμισαν πως τέλειωσε το παιχνίδι. Έτσι η μείωση σε 4-2 ήρθε μάλλον φυσικά και έθεσε νέες απαιτήσεις στην γηπεδούχο. Απαιτήσεις στις οποίες μόνο μερικώς ανταποκρίθηκε καθώς μπορεί να μην απειλήθηκε μετά το δεύτερο τέρμα του Βόλου, αλλά ούτε και απείλησε. Ίσως να αρκούνταν όλοι τους (ακόμη και ο Χιμένεθ, μιας που αυτή η τεσσάρα ήταν η δεύτερη του στην Α.Ε.Κ. μετά το εκτός έδρας 4-0 επί του Άρη στην πρώτη του θητεία) στα τέσσερα γκολ.
Η εικόνα της Α.Ε.Κ. στα τελευταία λεπτά μόνο προβληματισμό θα έπρεπε να μας προκαλεί. Δεδομένου, όμως, ότι (δυστυχώς) ΔΕΝ είναι η μόνη φορά που συμβαίνει αυτό είναι δείγμα της κακής ψυχολογίας της και της ανάγκης να προσληφθεί (τουλάχιστον) ένας ψυχολόγος. Μένει να δούμε αν στον επαναληπτικό της 2ας Μάρτη στο Πανθεσσαλικό θα είναι αρκετό αυτό το 4-2 για να προκριθεί η ομάδα στα ημιτελικά▪ εκεί που θα έχει ν’ αντιμετωπίσει τους υπόλοιπους τρείς του «BIG 4» (αν ο Π.Α.Ο. καταφέρει να περάσει τα Γιάννινα).
11 Φλεβάρη 2021
«πανταχού παρόντες».
