Έτσι, το βάρος πέφτει δίχως άλλο στους ώμους των νέων παικτών οι οποίοι όμως δεν έχουν προλάβει να εγκλιματιστούν. Το αν θα είναι αρκετές κάποιες προσωπικές τους ενέργειες για να έρθει η πρόκριση στην επόμενη φάση της 3ης τη τάξει Ευρωπαϊκής Διοργάνωσης αυτό είναι «άλλου παπά ευαγγέλιο».
Το μόνο σίγουρο είναι πως τόσο το πρώτο όσο και το δεύτερο παιχνίδι απέναντι στους Βόσνιους καθρέπτισαν τις αδυναμίες της ομάδας σ’ όλες τις γραμμές και τις θέσεις. Αδυναμίες οι οποίες μέχρι στιγμής δεν έχουν καλυφθεί και δεν γίνεται πλέον να μακιγιάρονται επικοινωνιακά από τους κιτρινόμαυρους «χατζηαβάτηδες». Η διαμορφωμένη κατάσταση είναι τόσο χάλια που πλέον τέτοιου είδους κείμενα (βλέπε εδώ) τείνουν να γίνουν ο κανόνας.
Το χειρότερο του κλίματος που έχει διαμορφωθεί είναι πως αν η ομάδα αποτύχει να μπει σε όμιλο της τελευταίας δυναμικότητας Ευρωπαϊκής Διοργάνωσης, η απαξίωση και η αμφισβήτηση θα συμπαρασύρει όχι μόνο τον Ιδιοκτήτη της αλλά και όλους της τους παίκτες ανεξαρτήτως της αξίας τους και της προηγούμενης προσφοράς τους. η φετινή ομάδα ή θα πετύχει ή θα τους πάρει όλους και θα τους σηκώσει. Τόσο απλά… Επειδή, δε, αυτό το έχουν καταλάβει οι πάντες γι’ αυτό και παρατηρείται τόσο πολύ άγχος μέσα και γύρω απ’ αυτή. Και αυτό το άγχος δεν είναι το «δημιουργικό» από το οποίο μπορείς να περιμένεις κάτι καλό, αλλά αυτό της επιβίωσης.
26 Ιούλη 2021
«πουθενάδες».
