Προφανώς και είναι ευκολότερο να φτάσεις στην κορυφή από το να παραμένεις για καιρό σ’ αυτή (εκτός αν μπορείς να νοθεύεις τον ανταγωνισμό). Ακόμη περισσότερο ο βαθμός δυσκολίας αυξάνει όταν μετά την πρώτη κορυφή προσπαθήσεις να κατακτήσεις την επόμενη και πάει λέγοντας μέχρι να βρεθείς στη «στέγη του κόσμου». Μετά την κατάκτηση του Challenge Cup (3ης τη τάξει διοργάνωσης) το αυτονόητο ήταν η προσπάθεια ν’ αλλάξει Ευρωπαϊκό επίπεδο. Η ολοκλήρωση της φετινής Ευρωπαϊκής πρόκλησης/περιπέτειας στον 4ο όμιλο της European League (2ης τη τάξει διοργάνωσης) ήταν για το τμήμα μια σημαντική εμπειρία.
Από κει και πέρα στο εσωτερικό μέτωπο η ομάδα δεν πήγε όπως αναμενόταν τουλάχιστον από τους οπαδούς της. Μπορεί να κατάφερε το ελάχιστο, δηλαδή τη συμμετοχή της στους Τελικούς τόσο του Κυπέλλου όσο και του Πρωταθλήματος αλλά η διπλή αποτυχία της (και ειδικά στο Κύπελλο από την πρωτάρα Πυλαία δίκαια δημιούργησε απορίες σχετικά με το αν το τμήμα συνεχίζει να λειτουργεί όπως πρέπει.
Σύμφωνοι, η αλλαγή παικτών στις ομάδες χάντμπολ κατά την διάρκεια της σεζόν είναι συνηθισμένη. Ωστόσο, λίγο οι φήμες, λίγο η περιρρέουσα ατμόσφαιρα σχετικά με τη συνύπαρξη των Παπασταμάτη-Αλεξίου (μη ξεχνάμε την ομαδική φωτογραφία όταν η Κ.Α.Ε. τίμησε τον Κωνσταντουδάκη) δε χρειάστηκε και πολύ για να δημιουργηθεί ανησυχία στον κόσμο της Α.Ε.Κ. Αυτό που απομένει να φανεί το επόμενο διάστημα είναι αν ο Παπασταμάτης συνεχίσει να συντηρεί το τμήμα (με την προϋπόθεση ότι συνεχίζει να έχει την ίδια οικονομική δυνατότητα) ή αν το πουλόβερ αρχίζει να ξηλώνεται.
Σε κάθε περίπτωση το χάντμπολ οι ΑΕΚτζήδες το έχουν στην καρδιά τους και του έχουν δώσει το παρατσούκλι «μάγκες» ακριβώς επειδή έχει επιζήσει από δύσκολες καταστάσεις και επανήλθε στην κορυφή αφού πρώτα έφτασε ένα βήμα πριν τον υποβιβασμό (2015-2016). Το μόνο σίγουρο είναι πως το τμήμα δε θα χαθεί. Αυτό, όμως, κάθε άλλο σημαίνει ότι του αξίζει ένα πικρό τέλος ειδικά μετά τα μεγαλεία στα οποία τη συνήθισε ο Παπασταμάτης.
13 Ιούνη 2022
«πουθενάδες».
