Ακόμα και αν αυτό είναι σωστό το μόνο σίγουρο είναι πως η SUPER LEAGUE ΔΕΝ είναι «Συνεταιρισμός». Αν και έχει ιδρυθεί από τις ίδιες τις ομάδες, ωστόσο, της λείπει το σημαντικότερο συστατικό ενός συνεταιρισμού: το κοινό συμφέρον. Υποτίθεται πως το «κοινό συμφέρον» είναι η βάση κάθε εταίρου. Συνεπώς ΟΛΟΙ υποτίθεται ότι επιθυμούν την «αναβάθμιση του προϊόντος» ώστε να έχουν περισσότερα έσοδα. Μέχρι εκεί όλα καλά. Το πράγμα αρχίζει να «στραβώνει» στη μοιρασιά της λείας.
Την Δευτέρα 27 Γενάρη στο Δ.Σ. του «Συνεταιρισμού» (το οποίο πρακτικά είναι μια Γ.Σ. των μετόχων) συζητήθηκε η «κεντρική διαχείριση των τηλεοπτικών δικαιωμάτων». Μια συζήτηση που ΔΕΝ έχει πρακτικό νόημα (και αποτέλεσμα) αφού οι ομάδες είναι μοιρασμένες μεταξύ COSMOTE & NOVA. Επιπλέον τα συμβόλαια που έχουν υπογράψει δεν έχουν την ίδια λήξη, οπότε μια «κεντρική διαπραγμάτευση» είναι από δύσκολη έως αδύνατη.
Όπως έχει η κατάσταση υπάρχουν δύο επιλογές για να «αναβαθμιστεί το προϊόν»:
- Η μια επιλογή είναι η «κεντρική διαχείριση» και το μοίρασμα της λείας με τέτοιο τρόπο ώστε να δυναμώσουν οι «μικρομεσαίοι».
- Η δεύτερη επιλογή είναι να συνεχίσουν οι μεγάλοι να είναι «μονοφαγάδες» έτσι ώστε να δυναμώσουν τόσο που τα μεταξύ τους παιχνίδια να είναι τελείως αμφίρροπα. Στην περίπτωση αυτή οι υπόλοιπες ομάδες υπάρχυν αλά για «γαρνιτούρα».
Σε κάθε περίπτωση ζήτημα «κεντρικής διαχείρισης των τηλεοπτικών δικαιωμάτων» αυτή τη στιγμή απλά δε υφίσταται. Οποιαδήποτε συζήτηση σχετικά μ’ αυτό απλά προσβάλλει (όπως και τόσα άλλα ειδικά στο «Ελληνικό Επαγγελματικό Ποδόσφαιρο») τη νοημοσύνη μας. Το ζήτημα είναι πόσο ακόμα θα το ανεχόμαστε.
03 Φλεβάρη 2023
«πουθενάδες».
