Το κόστος των νέων γηπέδων σε συνδυασμό με τις υπερβολικές αγοραίες τιμές αγορά των ποδοσφαιριστών οδήγησε στην αύξηση των τιμών των εισιτηρίων. Μια αύξηση που δεν ήταν της ίδιας τάξης για όλες τις ομάδες της κατηγορίας καθώς το κοινωνικο-οικονομικό προφίλ των οπαδών ήταν διαφορετικό για καθεμιά. Αναμενόμενο είναι πως μια αύξηση των τιμών επιλέγεται να γίνει σε μια θετική για την ομάδα συγκυρία προκειμένου η επίπτωση στην πώληση των εισιτηρίων να είναι η μικρότερη δυνατή.
Είναι η ώρα που κάθε οπαδός οφείλει να βάλει κάτω τα δεδομένα και ν’ αποφασίσει πόσο πολύ αγαπά την ομάδα του. Να δει, δηλαδή, αν και πως μπορεί να βρει τα παραπάνω λεφτά που του ζητούνται για να βλέπει την ομάδα του. Ν’ αποφασίσει αν θα τα δώσει αδιαμαρτύρητα ή αν και πως θα διαμαρτυρηθεί.
Είναι η ώρα που οι οπαδοί της Νότινγχαμ θ’ αποφασίσουν αν και πόσο αξίζει να ξηλωθούν για να βλέπουν την ομάδα τους (βλέπε εδώ). Είναι η ώρα που η Νότινγχαμ θα δει πόσο πολύ την αγαπάει ο κόσμος της.
Πάντως το καλύτερο σ’ αυτές τις ιστορίες είναι η «σάλτσα» με την οποία συνοδεύεται η αύξηση. Το καλύτερο είναι η αιτιολόγηση. Για παράδειγμα η μητρική του «γνήσιου Γαύρου» δικαιολογείται πως οι νέες τιμές προέκυψαν μετά από έρευνα της Π.Α.Ε. που αφορούσε αντίστοιχες ομάδες με ανάλογο οπαδικό προφίλ. Τόσο απλά. Λες και η περίπτωση καθενός μας δεν είναι μοναδική. Λες και αυτός ο ξεφτιλισμένος «μέσος όρος» κάνει για τα πάντα.
Τελικά, πόσο χρειάζονται οι σύγχρονες ομάδες τους «οργανωμένους» και αν τους χρειάζονται τι είδους «οργανωμένους» χρειάζονται; Από την άλλη πόσο χρειάζονται οι «οργανωμένοι» μια ομάδα που το μόνο που τους συνδέει μ’ αυτή είναι το έμβλημα και τα χρώματα της εμφάνισης της;
05 Απρίλη 2023
«πουθενάδες».
