Από την άλλη οι φετινές Ευρωεκλογές έγιναν 2 βδομάδες μετά χωρίς να διεξάγονται μαζί ή πριν από κάποιες σημαντικότερες κάλπες. Η αποχή εκείνων του 2019 ήταν η φετινή συμμετοχή. Εδώ θα βρείτε τα επίσημα τελικά αποτελέσματα των φετινών Ευρωεκλογών.
Συγκρίνοντας τ’ αποτελέσματα των δύο αναμετρήσεων για το Ευρωκοινοβούλιο προκύπτουν κάποια πολύ ενδιαφέροντα συμπεράσματα τα οποία παρουσιάζονται στον πίνακα που ακολουθεί.
| 2024 | 2019 | ΔΙΑΦΟΡΑ | |
| ΕΓΓΕΓΡΑΜΜΕΝΟΙ | 9.814.685 | 10.088.325 | -273.640 |
| ΣΥΝΟΛΟ ΨΗΦΙΣΑΝΤΩΝ | 4.062.092 | 5.920.355 | -1.858.263 |
| ΑΚΥΡΑ | 55.293 | 173.781 | -118.488 |
| ΛΕΥΚΑ | 30.714 | 90.455 | -59.741 |
| ΕΓΚΥΡΑ | 3.976.085 | 5.656.119 | -1.680.034 |
| ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ | 41,39% | 58,69% | -17,30% |
| Ν.Δ. | 1.125.602 | 1.873.137 | -747.535 |
| ΣΥ.ΡΙΖ.Α. | 593.133 | 1.343.595 | -750.462 |
| ΠΑ.ΣΟ.Κ. - ΚΙΝ.ΑΛ. | 508.399 | 436.726 | 71.673 |
| ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΥΣΗ | 369.727 | 236.347 | 133.380 |
| Κ.Κ.Ε. | 367.796 | 302.603 | 65.193 |
| ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ | 135.310 | 90.927 | 44.383 |
| ΛΟΙΠΟΙ | 876.118 | 1.372.784 | -496.666 |
| ΣΥΝΟΛΟ | 3.976.085 | 5.656.119 | -1.680.034 |
Τα προφανή συμπεράσματα από τον παραπάνω πίνακα είναι:
- «νικητές» των Ευρωεκλογών του 2024 μπορούν να θεωρηθούν μόνο οι: ΠΑ.ΣΟ.Κ. – ΚΙΝ.ΑΛ., Ελληνική Λύση, Κ.Κ.Ε. και η Πλεύση Ελευθερίας. Τα 4 αυτά κόμματα ήταν τα μόνα που αύξησαν σε απόλυτα νούμερα τις ψήφους τους.
- Ν.Δ. και ΣΥ.ΡΙΖ.Α. είναι οι «μεγάλοι χαμένοι». Και οι 2 έχασαν σχεδόν 1,5 ψηφοφόρους (1.497.997 για την ακρίβεια). Η Ν.Δ. έχασε 747.535 και ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. 750.462.
- Όλοι οι υπόλοιποι συνδυασμοί σε σχέση με το 2019 έχασαν 496.666 ψήφους. Δηλαδή, οι «λοιποί» έχασαν το 1/3 των ψήφων που έχασαν Ν.Δ. και ΣΥ.ΡΙΖ.Α.
Εξ’ αντανακλάσεως μπορούμε να βγάλουμε και κάποια ακόμη χρήσιμα πολιτικά συμπεράσματα:
- ΜέΡΑ 25, Νέα Αριστερά, Δημοκράτες και οι Πατριώτες του εφοπλιστή Εμφιετζόγλου, Ένωση Κεντρώων και ΛΑ.Ο.Σ. δεν φαίνεται να έχουν μέλλον σε οποιαδήποτε εκλογική αναμέτρηση. Η μόνη εξαίρεση ενδέχεται να είναι η Νέα Αριστερά καθώς οι Ευρωεκλογές χαρακτηρίζονται παραδοσιακά από μια «χαλαρή ψήφο» και μεγάλη αποχή, ενώ και το χρονικό διάστημα που έχει περάσει από το σχηματισμό της είναι μικρό. Βέβαια, τα ίδια ισχύουν και για τους Δημοκράτες η δυναμική των οποίων είναι για την ώρα μικρότερη.
- Το πιο σημαντικό πολιτικό συμπέρασμα θα προκύψει από την λύση του γρίφου των «χαμένων ψήφων» είτε αναφερόμαστε στις Ευρωεκλογές του 2019 είτε στις περσυνές διπλές Εθνικές Εκλογές. Το σχεδόν 1,5 ψήφων που έχασαν από το 2019 Ν.Δ. και ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ή οι 1.326.600 (989.720 η Ν.Δ. και 336.880 ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α.) λιγότεροι ψηφοφόροι των περσυνών διπλών Εθνικών Εκλογών πρέπει να ερμηνευτούν ως προς τις προθέσεις τους από τα εκλογικά επιτελεία. Ο γρίφος αφορά το πόσοι απ’ αυτούς αυτοπροσδιορίζονται ως «Κεντρώοι». Ακόμα περισσότερο ποιοι (και πόσοι) θεωρούν τους εαυτούς τους «Κεντρο-Αριστερούς» και «Κεντρο-Αριστερούς». Μια πρώτη εκτίμηση θα μπορούσε να είναι πως οι «Κεντρο-Δεξιοί» επέλεξαν το 2019 και το 2023 την Ν.Δ. ενώ η πλειοψηφία των «Κεντρο-Αριστερών» τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α.
Πιθανότατα η εκτίμηση της «πολιτικής καταγωγής» των «χαμένων ψηφοφόρων» να είναι το μόνο εύκολο για τα κομματικά επιτελεία. Το δύσκολο είναι να τους πάρουν με το μέρος τους για να τους κάνουν «πελάτες» στην κάλπη. Ακόμα περισσότερο για την Ν.Δ. της οποίας οι ψηφοφόροι («Δεξιοί» και μη) έχουν κουραστεί να βλέπουν και να υποστηρίζουν το ίδιο έργο. Εκτός της κόπωσης των παραδοσιακών της ψηφοφόρων η Ν.Δ. πρέπει ν’ αντιμετωπίσει και εκείνη των εκ μεταγραφής «Κεντρώων» οι οποίοι ενδεχομένως ν’ απομακρύνονται εξαιτίας του ήθους της διακυβέρνησης και της ανικανότητας της Κρατικής Μηχανής στην αντιμετώπιση συγκεκριμένων ζητημάτων όπως την σκόπιμη διαρροή των e-mails των κατοίκων εξωτερικού στην Νεο-Δημοκράτισσα Ασημακοπούλου.
Πιθανότατα η λύση στο παραπάνω δίλημμα θα είναι η «ηρωϊκή» δι’ αναβαθμίσεως έξοδος του Κυριάκου Μητσοτάκη και η αντικατάσταση του από κάποιο λιγότερο «Κεντρώο» και περισσότερο «Δεξιό» μπας και συγκρατήσουν τους παραδοσιακούς ψηφοφόρους τους. Από την άλλη πλευρά (την «Κεντρο-Αριστερά») πρέπει να βρουν το «αντίπαλο δέος» που θα διώξει την Ν.Δ. από την εξουσία. Ωστόσο, ανεξαρτήτως του προσώπου (ή των προσώπων) που θ’ αναλάβουν αυτό τον ρόλο (να ενώσει τον χώρο) πρέπει να έχουν όλοι υπόψη τους η πολιτική είναι κάτι πολύ περισσότερο από το άθροισμα ψήφων. Οποιαδήποτε προσπάθεια «κοινής συνεννόησης» ΠΑ.ΣΟ.Κ., ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και Νέας Αριστεράς δεν πρόκειται να καρποφορήσει. Γιατί ένας συνασπισμός κομμάτων με αβέβαιο προσανατολισμό στα εσωτερικά και τα διεθνή ζητήματα ακόμη και να κερδίσει τις εκλογές δεν θα πάει μακριά. Όπως και η Ένωση Κέντρου έτσι και οποιαδήποτε ενδεχόμενο μόρφωμα προκύψει θα έχει σύντομο και προβληματικό βίο. Όπως και στο Διάστημα που όλοι οι μικροί πλανήτες και τα μικρά σώματα υποτάσσονται στην βαρύτητα του μεγαλύτερου τους (ο οποίος τελικά τα συντρίβει και τα απορροφά) έτσι και στην «Κεντρο-Αριστερά» πρέπει να κυριαρχήσει μόνο ένας ο οποίος και θα «ομογενοποιήσει» τον χώρο. Όταν και αν γίνει αυτό η επόμενη δύσκολη απόφαση που θα πρέπει να ληφθεί είναι πόσο «Δεξιά» θα πρέπει να γίνει η «Κεντρο-Αριστερά» προκειμένου να επαναπατρίσει τους ψηφοφόρους που επέλεξαν το Μητσοτάκη. Πιθανότατα τον ρόλο αυτό μπορεί να τον αναλάβει μόνον κάποιος όπως ο Ανδρέας Λοβέρδος.
15 Ιούνη 2024
«πουθενάς 1».
