Το πρόβλημα έγκειται στο γεγονός πως ο Μελισανίδης δεν ενδιαφερόταν καθόλου για το Σωματείο, του οποίου την υπογραφή και τη σφραγίδα μόνο χρειαζόταν. Για να το καταφέρει αυτό χρειαζόταν έναν «πρόθυμο ηλίθιο» να υπογράφει ότι του πηγαίνει και σ’ αντάλλαγμα αυτός θα διοικούσε τη «Μάνα Α.Ε.Κ.» σαν να ήταν το μαγαζάκι του. Τώρα, που ο Μελισανίδης πούλησε και έφυγε είναι ευκαιρία ν’ αλλάξει και το καθεστώς που μικραίνει το Σωματείο.
Στα πλαίσια του «Επαγγελματικού Αθλητισμού» τα ερασιτεχνικά σωματεία είναι πλήρως υποταγμένα (ίσως με εξαίρεση τον Π.Α.Ο.) στις επιθυμίες των ιδιοκτητών Π.Α.Ε. & Κ.Α.Ε (κυρίως των Π.Α.Ε.). Συνεπώς, όποιος σήμερα ποθεί την απαλλαγή της Ερασιτεχνικής από την ομηρία του Αλεξίου δεν γίνεται να μην προσβλέπει στην βοήθεια του Μάριου Ηλιόπουλου. Άλλωστε αυτός δεν αγόρασε το οικόπεδο της BRITANNIA για να στεγάσει την «Μάνα Α.Ε.Κ.»;
Στο σημείο αυτό δεν πρέπει να ξεχνάμε πως το αποτέλεσμα κρίνεται από τον χρονισμό (timing) στον οποίο θα επιλέξουμε να κάνουμε την κίνηση μας. Η απελευθέρωση της «Μάνας Α.Ε.Κ.» από τον υπηρέτη του Μελισανίδη δεν επιτρέπει λάθος κινήσεις ειδικά όσον αφορά τον χρόνο εκδήλωσης τους. Η αλλαγή Διοίκησης στο Σωματείο είναι κάτι παραπάνω από την υποβολή μιας υποψηφιότητας. Σίγουρα, θα βρεθούν παραπάνω από 3 υποψήφιοι για την Προεδρία με διαφορετικές καθένας τους πιθανότητες. Όπως, δε, έχει σήμερα η κατάσταση ο πρώτος που θα θέσει υποψηφιότητα πιθανότατα να μην είναι και ο τελικός νικητής.
Εμείς ως «πουθενάδες» συστήνουμε σ’ όλους του υποψήφιους λιγότερη βιασύνη και περισσότερη σπουδή προκειμένου να δουν πως θα εξελιχθεί η κατάσταση. Η βιασύνη δεν είναι καλός σύμβουλος. Μείνετε συντονισμένοι.
20 Ιούλη 2024
«πουθενάδες».
