Aetofolia

ΠΕΡΙ «ΔΙΑΦΑΝΕΙΑΣ»
(ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΤΗΣ)

Το ωραίο πράγμα με τις Δημοκρατίες και γενικά του κάθε λογής θεσμούς είναι οι Αρχές στις οποίες υποτίθεται ότι στηρίζονται. Αρχές που «πάνε περίπατο» όταν αυτό βολεύει τις Διοικήσεις τους. Μια βασικότατη Αρχή είναι αυτή της «διαφάνειας». Όπου «διαφάνεια» εννοείται η δυνατότητα να μη μένει τίποτα κρυφό. «Φόρα παρτίδα», δηλαδή. Ωστόσο, στην πράξη η «διαφάνεια» θέλει κότσια γιατί κάθε Διοίκηση όλο και κάποια πράγματα θέλει να τα κρατήσει ολικώς ή μερικώς κρυφά.

Στο Ελληνικό Ποδόσφαιρο (και όχι μόνο σ’ αυτό) πολλά πράγματα γίνονται στο παρασκήνιο. Γι’ αυτό η «διαφάνεια» έχει κεντρική θέση και μεγάλη σημασία. Όλες οι Διοικήσεις την ευαγγελίζονται και την υπόσχονται, αλλά την εφαρμόζουν κατά το δοκούν (όπως τους βολεύει). Συνολικά στο Ελληνικό Ποδόσφαιρο η «διαφάνεια» είναι κάτι σαν τον μονόκερο: ξέρεις πως θα έπρεπε να είναι αλλά δεν τον έχεις δει ποτέ ζωντανά. Ειδικά στον χώρο της διαιτησίας η «διαφάνεια» είναι ένα κακόγουστο ανέκδοτο.

Ευτυχώς, που υπάρχουν και κάποιοι ρομαντικοί που συνεχίζουν να την επιδιώκουν. Πρόσφατα διαβάσαμε αυτό το κείμενο του Κυριάκου Θωμαΐδη στο οποίο αναρωτιόταν αν η «διαφάνεια» στην διαιτησία δεν αξίζει 1 εκ. Ευρώ όσο το κόστος εγκατάστασης του ημιαυτόματου οφσάιντ. Προφανώς ο Κυριάκος έθεσε ρητορικά το ερώτημα αφού μόνο κακόγουστο αστείο θεωρείται οι «BIG 4» μόνοι τους να μην έδιναν αυτό το ρημάδι το εκατομμύριο. Έλα, όμως, που και σ’ αυτό πρέπει να επέμβει το Κράτος (βλέπε εδώ).