Η απονομή Δικαιοσύνης για το συγκεκριμένο έγκλημα έχει να κάνει τόσο με την ίδια την πράξη όσο και με την μη επανάληψη του. ο με τέτοιο τρόπο θάνατος ενός εργαζόμενου (στην περίπτωση μας αστυνομικού) από κάποιον σε ήρεμη ψυχική κατάσταση με τον οποίο το θύμα δεν είχε διαφορές πρέπει να τιμωρηθεί πολύ βαριά. Δεδομένου ότι η θανατική ποινή έχει καταργηθεί, απονομή Δικαιοσύνης θα είναι η παραμονή του Ν.Γ. μέχρι το τέλος της ζωής του στη φυλακή. Ακόμη περισσότερο επειδή ο φόνος του αστυνομικού έγινε στα πλαίσια μια μυητικής διαδικασίας στην οποία ο φονιά όφειλε ν’ αποδείξει την αξία του στους υπόλοιπους.
Προφανώς πολλά μπορούν να συμβούν στη σκληρή ζωή της φυλακής και ο Ν.Γ. να μη βγει ποτέ από εκεί ζωντανός. Ωστόσο, όσο εμφανίζεται «σκληρός» (που σημαίνει ότι δεν έχει καμία τύψη συνείδησης) τόσο σκληρά πρέπει να περνούν οι μέρες του εκεί ακόμη κι αν στα μάτια των ομοίων του θεωρείται «ήρωας». Η σκληρή απέναντι του συμπεριφορά δεν αποσκοπεί στην εκδίκηση (αφού σε τέτοια περίπτωση ο θάνατος του θα ήταν αρκετός) αλλά στην προειδοποίηση όσων θα ήθελαν να τον μιμηθούν για το τι τους περιμένει.
Η καταδίκη του φυσικού χωρίς την αντίστοιχη καταδίκη των ηθικών αυτουργών είναι μισή δουλειά. Ηθικοί αυτουργοί είναι όλοι όσοι χρηματοδότησαν (με οποιοδήποτε τρόπο), κάλυψαν και βοήθησαν την εγκληματική οργάνωση τις δράσεις της οποίας αποκάλυψε το διαβιβαστικό της Αστυνομίας. Για την απονομή Δικαιοσύνης πρέπει τόσο οι χρηματοδότες όσο και όσοι σαν τον υψηλόβαθμο αστυνομικό που με οδηγίες του φυγάδευσε τον φονιά να κάτσουν στο εδώλιο (και τελικά να καταδικαστούν). Ειδικά ο τελευταίος πρέπει να λάβει και τη μεγαλύτερη προβλεπόμενη ποινή (και φυσικά να καθαιρεθεί) επειδή επέλεξε να είναι νομιμόφρων όχι στην υπηρεσία του και το συνάδελφο του αλλά στην ομάδα του (η οποία αργότερα πιθανόν να τον προσλάβει ως «υπεύθυνο ασφαλείας» εκτιμώντας την προσφορά του).
Το δεύτερο ζήτημα είναι πως θα λειτουργήσει η καταδίκη του φονιά Ν.Γ. στους υπόλοιπους οργανωμένους. Στον βαθμό που ο Ν.Γ. «σαπίσει» στη φυλακή η καταδίκη του θα λειτουργήσει αποτρεπτικά για τους μιμητές του. μέχρι τότε κάθε του μέρα στη φυλακή πρέπει να είναι πολύ «σκληρή» και αυτό να το μαθαίνουν οι απέξω. Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση η μέρα που θ’ ακούσουμε για μια νέα τέτοιου είδους επίθεση (ασχέτως του αποτελέσματος της) δεν θα είναι μακριά.
Δεδομένης της 100ης επετείου του «γνήσιου Γαύρου» η καταδίκη του Ν.Γ. είναι το καλύτερο δώρο που θα μπορούσαν να λάβουν. Γιατί η καταδίκη του φονιά Ν.Γ. για το συγκεκριμένο έγκλημα έρχεται να δοκιμάσει την (λεκτική μόνο) ηθικολογία του συλλόγου ο οποίος αν πιστέψουμε τα όσα παγίως υποστηρίζει είναι διαχρονικά το «θύμα». Η τραμπούκικη συμπεριφορά των στελεχών όλων των τμημάτων και επιπέδων είναι η ίδια με των οργανωμένων και του φονιά Ν.Γ. γι’ αυτό και τους κάνει όλους τους συνυπεύθυνους. Μακάρι, η δίκη και καταδίκη και των ηθικών αυτουργών να γίνει γρήγορα έτσι ώστε όχι μόνο ν’ αποδοθεί Δικαιοσύνη αλλά και να ησυχάσει η ψυχή του αδικοχαμένου Γιώργου Λυγγερίδη.
05 Ιούνη 2025
«πουθενάδες».
