ΟΙ «ΑΙΩΝΙΟΙ» ΚΑΙ ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΟΙ ΣΤΗΝ Α1
(ΑΚΟΜΗ ΚΙ ΕΤΣΙ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΟΥΝ ΤΟΝ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟ)
Εδώ και καιρό ο μπασκετικός Π.Α.Ο. είναι σε αγωνιστική κρίση. Μια κρίση η οποία μόλις πρόσφατα φαίνεται στον βαθμολογικό πίνακα μιας και βρίσκεται 4 νίκες πίσω από τον «αιώνιο» αντίπαλο του. Φέτος, έχει χάσει κατά σειρά από τον Γαύρο εκτός, τον Άρη εκτός, τον Κολοσσό εντός και τον Ηρακλή εκτός έδρας. Την Κυριακή το απόγευμα οι «πράσινοι» παίζουν εντός έδρας απέναντι στην Α.Ε.Κ. η οποία μ’ 1 παιχνίδι λιγότερο βρίσκεται 2β. πίσω. Ωστόσο, ακόμη και σε περίπτωση νίκης της Α.Ε.Κ. επί του προβληματικού Π.Α.Ο. είναι πρακτικά αδύνατο να καλυφθεί η διαφορά των 38 πόντων της νίκης των «πρασίνων» στον Α’ Γύρο. Στα υπόλοιπα παιχνίδια μέχρι το τέλος της κανονικής διάρκειας η μεν Α.Ε.Κ. παίζει με Ηρακλή εντός (22η), Περιστέρι εντός (23η), Άρη εκτός (24η), Πανιώνιο εκτός (25η), Γαύρο εντός (26η). Ο δε Π.Α.Ο. με Πανιώνιο εκτός (22η), Γαύρο εντός (23η), Προμηθέα εκτός (24η), ρεπό την 25η, Μύκονο εντός (26η).
Πέρα, όμως, από το ενδεχόμενο η Α.Ε.Κ. να τερματίσει 2η (που δεν αλλάζει κι πολλά γιατί πάλι το ίδιο ζευγάρι θα παίξει στα πλέι-οφ απλά με διαφορετικό πλεονέκτημα έδρας) υπάρχει ένα σοβαρότερο ερώτημα με 2 σκέλη. Το ερώτημα αφορά τον ανταγωνισμό και το ένα σκέλος του έχει να κάνει με το πρωτάθλημα των υπολοίπων εκτός των «αιωνίων», ενώ το άλλο με το αν οι «αιώνιοι» (και ειδικά ο Γαύρος) αντέχουν τον ανταγωνισμό.
Προφανώς, η μεγάλη διαφορά στο μπάτζετ που προκύπτει και από τα εγγυημένα συμβόλαια της Ευρωλίγκα σε συνδυασμό με την ανυπαρξία ενός salary cap δημιουργεί μεγάλο χάσμα ανταγωνιστικότητας μεταξύ των 2 και των υπολοίπων ομάδων της Α1. Έτσι, οι μόνες περιπτώσεις οι υπόλοιπες ομάδες να «χτυπήσουν» τους «αιώνιους» είναι συγκυριακές και ειδικά όταν αυτοί βρίσκονται σε αγωνιστική κρίση όπως τώρα ο Π.Α.Ο.
Οι «αιώνιοι» μπορούν να υπολογίζουν και στην διαφορετική (προνομιακή) μεταχείριση από τους διαιτητές. Φυσικά, την προνομιακότερη μεταχείριση από τους δύο την έχει ο Γαύρος ο οποίος και ελέγχει την Ε.Ο.Κ. Όπως έχει αποδειχθεί στην πράξη οι Γαύροι δεν αντέχουν την ήττα και ακόμη και σε παιχνίδια στα οποία δεν έχουν καλή απόδοση και τα οποία δεν κρίνουν κάτι σημαντικό επιστρατεύουν την διαιτητική βοήθεια προκειμένου να μη χάσουν.
Έτσι, η μεγάλη διαφορά στο μπάτζετ σε συνδυασμό με την ευνοϊκή διαιτησία «πνίγουν» τον ανταγωνισμό καθιστώντας το Πρωτάθλημα της Α1 μια κακόγουστη φάρσα. Μια φάρσα η οποία υπάρχει μόνο και μόνο για να τους νομιμοποιεί. Μια φάρσα για την οποία δεν ενδιαφέρεται κανένας αρμόδιος: ούτε ο Ε.Σ.Α.Κ.Ε. ως διοργανώτρια, ούτε η Γαύρικη Ε.Ο.Κ., ούτε η Κυβέρνηση (Υφυπουργείο Αθλητισμού).
Δυστυχώς ή ευτυχώς τη λύση θα την δώσει η ίδια η (οικονομική) πραγματικότητα. Δεδομένου ότι το ίδιο το Μπάσκετ δεν φέρνει τα λεφτά που απαιτούνται για τη συντήρηση πολύ ακριβών ομάδων μόνον όταν οι «αιώνιοι» αρχίσουν να ζορίζονται (σοβαρά) οικονομικά θα αλλάξουν τακτική δίνοντας μια (μικρή) ευκαιρία στον ανταγωνισμό. Γιατί, μπορεί στην Α1 οι «αιώνιοι» να είναι στην κορυφή της τροφικής αλυσίδας, αλλά στην Ευρωλίγκα ή το NBA EUROPE θα υπάρχει πάντα κάποιος με μεγαλύτερο πορτοφόλι. Και όπως αποδεικνύει και η περίπτωση της Μονακό ακόμη και το πολύ χρήμα κάποτε στερεύει.
10 Μάρτη 2026
«πουθενάδες».
