Font Size

SCREEN

Cpanel
Νέα σε τίτλους:

ΦΑΚΕΛΟΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ: ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6ο. ΤΙ ΚΙΝΔΥΝΟΥΣ ΚΡΥΒΕΙ Η ΑΡΓΟΠΟΡΙΑ ΣΤΗΝ ΘΕΣΜΟΘΕΤΗΣΗ ΤΟΥ (ΑΝΑΓΚΑΙΟΥ) ΝΕΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΩΝ Π.Α.Ε.

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

ΦΑΚΕΛΟΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ: ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6ο. ΤΙ ΚΙΝΔΥΝΟΥΣ ΚΡΥΒΕΙ Η ΑΡΓΟΠΟΡΙΑ ΣΤΗΝ ΘΕΣΜΟΘΕΤΗΣΗ ΤΟΥ (ΑΝΑΓΚΑΙΟΥ) ΝΕΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΩΝ Π.Α.Ε.

Έχουμε ασχοληθεί πολλές φορές με την ανάγκη θεσμοθέτησης και λειτουργίας ενός νέου και σύγχρονου (αν και σε κάποιους μπορεί να φαίνεται οπισθοδρομικό) πλαισίου λειτουργίας (και ελέγχου) των Α.Α.Ε. (Π.Α.Ε. & Κ.Α.Ε.). Δεν θα κουραστούμε να διακηρύσσουμε ότι αν δεν υπάρξει αυτό το πλαίσιο (το οποίο έχουμε περιγράψει αρκετά αναλυτικά) η κατάσταση από ‘δω και πέρα θα χειροτερέψει. Η επιδείνωση αυτή θα είναι αποτέλεσμα της αποσταθεροποίησης που θα προκληθεί από το «κενό εξουσίας» που θα δημιουργηθεί από τυχόν τιμωρία του «νταβατζή του Ελληνικού Ποδοσφαίρου» δηλαδή της ομάδας των Γαύρων είτε για τα στημένα του 2011 είτε για την «εγκληματική οργάνωση» είτε και για τα δύο. Αν δε υπάρξει και καθαίρεση του παρόντος Δ.Σ. της Ε.Π.Ο. (κάτι που θα σημάνει και εκλογές για νέο), τότε η κατάσταση θα γίνει τουλάχιστον έκρυθμη.

Έχουμε διδαχθεί (με τελευταία τραγικά παραδείγματα το ΙΡΑΚ, την ΛΙΒΥΗ και την ΣΥΡΙΑ) ότι όταν υπάρχει απότομη αλλαγή ηγεσίας προκαλείται και κοινωνική αποσταθεροποίηση ως συνέπεια του μεταξύ τους ανταγωνισμού των μέχρι χθές συμμάχων. Όσο υπάρχει μια συγκεκριμένη (ακόμα και αντικειμενικά κακή) ηγεσία όσοι καταπιέζονται απ’ αυτή συνασπίζονται και συμμαχούν εναντίον της, ακόμη και αν χρειαστεί να «βάλουν στην άκρη» τις μεταξύ τους διαφορές. Από την άλλη η κακή και (πάντα) διεφθαρμένη ηγεσία κάνει ότι μπορεί για να δυσκολέψει ή/και ν’ αποτρέψει αυτές τις συμμαχίες έχοντας ως ευαγγέλιο τη επιταγή «διαίρει και βασίλευε» (divide and conquer), την ίδια στιγμή που για τους αντίπαλους της ισχύει το «η ισχύς εν τη ενώσει».

Όσο λοιπόν ο ισχυρός (και κακός) αντίπαλος είναι στην εξουσία οι σχέσεις στο στρατόπεδο των συμμάχων είναι από καλές ως ανεκτές ανάλογα με τις ιδιαίτερες κάθε φορά συνθήκες. Αλλοίμονο όταν τελικά πέσει από την εξουσία ο κακός και διεφθαρμένος αντίπαλος και πρέπει να λειτουργήσουν συλλογικά οι μέχρι χθές σύμμαχοι. Θεωρητικά στις περιπτώσεις αυτές υπάρχουν μεταξύ τους συμφωνίες (γραπτές ή προφορικές στην περίπτωση αυτή καλούνται «συμφωνίες τιμής») οι οποίες ρυθμίζουν «το καθεστώς της επόμενης μέρας». Αυτές οι συμφωνίες ισχύουν για όσο καιρό αυτοί που τις υπέγραψαν θεωρούν ότι δεν είναι αρκετά δυνατοί (καθένας τους από μόνος του) για να τις καταγγείλουν ή να μην τις εφαρμόσουν (κρίνοντας ότι δεν τους δεσμεύουν πλέον). Όπως μας διδάσκει και η Ιστορία η υπογραφή τέτοιων συμφωνιών είναι λύση ανάγκης που στις περιπτώσεις αυτές συμφέρει όσους τις υπογράφουν (π.χ. Σύμφωνο Μολότοφ-Ρίμπεντροπ) και γενικά μιλώντας δεν διαρκούν για πολύ χρόνο. Ακόμα όμως και αν υπάρχει μεταξύ τους συμφωνία που να ρυθμίζει «το καθεστώς της επόμενης μέρας» η οποία και να τηρείται αυτό δεν σημαίνει ότι αποκλείονται οι ραδιουργίες μεταξύ των άλλοτε συμμάχων, όπως η διαμόρφωση νέων συμμαχιών που έχουν σαν στόχο κάποιον από τους πρώην συμμάχους τους. Η μέθοδος αυτή -κατά την οποία βγαίνει από τη μέση κάθε φορά και από ένας πρώην σύμμαχος με την βοήθεια κάθε φορά των υπολοίπων μέχρι να έρθει και η δική τους σειρά- ονομάζεται «σαλαμοποίηση» και εφαρμόστηκε στην μεταπολεμική Ουγγαρία. Με την μέθοδο αυτή απαλλάχθηκε το Κ.Κ. Ουγγαρίας από τους συμμάχους του στην κυβέρνηση και έμεινε μόνο του στην εξουσία.

Στον χώρο του Ελληνικού Ποδοσφαίρου έχουν υπάρξει κατά καιρούς δυο-τρεις προσεγγίσεις σ’ ανώτατο επίπεδο (ιδιοκτησίας) μεταξύ των δύο «αιωνίων», οι οποίες αν και πολυδιαφημίστηκαν από τον τύπο ναυάγησαν στο πρώτο «ανάποδο σφύριγμα». Η τελευταία υποτίθεται ότι είχε γίνει μεταξύ Πατέρα και Μαρινάκη και θεωρητικά είχε τις καλύτερες πιθανότητες επιτυχίας μιας και οι δυό τους ήταν μέχρι τότε και φίλοι (εκτός του ότι δραστηριοποιούνταν στον ίδιο κλάδο). Ωστόσο οι ανάγκες επιβίωσης των Π.Α.Ε. ως επιχειρήσεων σε μια μικρή και κακοδαίμονα αγορά γρήγορα διέλυσαν τις όποιες αυταπάτες, ξεκαθαρίζοντας για μια ακόμη φορά ότι μόνο η κοινότητα των συμφερόντων μπορεί να κρατήσει μια συμμαχία. Τίποτα άλλο ούτε καν οι «καλές προθέσεις».

Μπροστά στις κάμερες και τους δημοσιογράφους όλοι τους διακηρύσσουν ότι θέλουν το «50-50» και οι ομάδες τους να παίρνουν ότι τους αναλογεί από την απόδοση τους στον αγωνιστικό χώρο. Λόγω του μικρού μεγέθους της εγχώριας αγοράς και του σημαντικού κόστους λειτουργίας των Π.Α.Ε. προκειμένου να είναι ανταγωνιστικές και να έχουν έτσι συνεχή πρόσβαση στις θέσεις που οδηγούν στις Ευρωπαϊκές Διοργανώσεις και κυρίως στο C.L. οι «συμφωνίες κυρίων» μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα μπροστά στην μάχη της επιβίωσης, εκτός αν... Εκτός και αν η τήρηση και ο σεβασμός των κανόνων (που θα έπρεπε να έχουν τεθεί από το Κράτος) επιβληθεί μέσω διαρκών θεσμών και διαδικασιών (τους οποίους και πάλι θα έχει επιβάλλει το Κράτος).  

Για να μην πιάσει vertigo από το «κενό εξουσίας» που θα προκαλέσει τυχόν τιμωρία των Γαύρων (υποβιβασμός ή μη έξοδος στις Ευρωπαϊκές Διοργανώσεις) τους υπόλοιπους ανταγωνιστές του Ελληνικού Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου (οι οποίοι κόπτονται για την αγνότητα των προθέσεων τους) θα πρέπει το κανονιστικό και ρυθμιστικό νομικό πλαίσιο να είναι εγκαίρως έτοιμο και να τεθεί σε λειτουργία πριν την έναρξη του πρωταθλήματος. Η εφαρμογή των κανόνων του πλαισίου αυτού μπορεί να γίνει είτε από τους νέους θεσμούς (αν έχουν προλάβει να συγκροτηθούν), είτε από τους προηγούμενους (και ήδη σε ισχύ) σρτην βάση όμως συγκεκριμένων και απόλυτα δεσμευτικών οδηγιών εφαρμογής τους.

Είναι προφανές σ’ ότι αφορά αυτό το ζήτημα (το οποίο έχει κεφαλαιώδη σημασία στην λειτουργία του Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου) ότι έχουμε αργήσει πολύ και δυστυχώς δεν φαίνεται να υπάρχει η αναγκαία πολιτική βούληση για να «τρέξει» το θέμα. Αν στα παραπάνω προσθέσουμε και την καλοκαιρινή ραστώνη η οποία αρχίζει να προσβάλλει τον κρατικό μηχανισμό από τα τέλη Ιούνη, τότε η πρόβλεψη δεν είναι καλή. Τέλος ένας ακόμη δυσμενής παράγοντας είναι η συνυπευθυνότητα και άλλων πλην του Υπουργείου Αθλητισμού υπουργείων όπως του Υπουργείου Ανταγωνιστικότητας (πρώην Εμπορίου) και του Υπουργείου Οικονομικών.

Οι απαραίτητες ρυθμίσεις είναι εύκολο να βρεθούν αρκεί να υπάρχει συγκεκριμένη κατεύθυνση προς την οποία αυτές πρέπει να κινούνται. Αυτή η κατεύθυνση είναι δουλειά της πολιτικής ηγεσίας η οποία μπορεί και πρέπει να χρησιμοποιήσει και την διεθνή εμπειρία. Αυτό που δεν πρέπει με κανένα λόγο να υποτιμήσουμε είναι η ανάγκη όλα αυτά να γίνουν τώρα (αυτό το καλοκαίρι). Αλλιώς θα έχει χαθεί μια πολύ καλή ευκαιρία και την ευθύνη θα την χρεωθεί η σημερινή κυβέρνηση (όπως αντίστοιχα θα πιστωθεί και την επιτυχία).

Αν το επόμενο πρωτάθλημα ξεκινήσει χωρίς να υπάρχει το συγκεκριμένο πλαίσιο μετά την πρώτη «στραβή» (για την οποία ελάχιστοι θα πιστέψουν ότι δεν υπήρξε σκοπιμότητα) ο πόλεμος μεταξύ των ομάδων θα είναι χειρότερος από πριν. Ειδικά αν ο Γαύρος είτε δεν βρίσκεται στην κατηγορία, είτε εμφανιστεί αποδυναμωμένος (ως προσπάθεια εξευμενισμού των υπολοίπων) η απότομη μεταβολή των συσχετισμών θα οδηγήσει σε περισσότερο δυναμική αντιπαράθεση. Μη ξαφνιαστείτε αν όλες οι παλιές ιστορίες σκανδάλων του Ελληνικού Ποδοσφαίρου (και πριν ακόμα την επαγγελματοποίηση του) βγούν στην φόρα σε μια προσπάθεια συμψηφισμού από την οποία τελικά «νικητής» θ’ αναδειχθεί ο λιγότερο αμαρτωλός.

Το πρόβλημα από ένα τέτοιο ξεκαθάρισμα λογαριασμών δεν είναι ότι θα βγούν τ’ άπλυτα στη φόρα (δηλαδή το ξεφτιλίκι), αλλά το γεγονός ότι η όλη διαδικασία ενδέχεται να προκαλέσει μια ακόμη εστία αναταραχής και διχασμού σε μια εποχή στην οποία υπάρχουν μεγαλύτερα και σοβαρότερα προβλήματα να μας απασχολήσουν. Τέλος αν η πολιτική ηγεσία δεν έχει ακόμα ξεκάθαρη ιδέα για τα μέτρα που θα έπρεπε να ληφθούν, αυτό δεν θα έπρεπε να την κάνει περισσότερο διστακτική να ξεκινήσει την διαδικασία (η οποία πρέπει σύντομα να καταλήξει σε αποτέλεσμα).       

 

18 Μάη 2015
παρατηρητήριο.

 

 

 

 

 

 

Διαβάστηκε 2530 φορές
 
 
   
Βρίσκεστε εδώ: Αρχική Κείμενα Παρατηρητηρίου ΦΑΚΕΛΟΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ: ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6ο. ΤΙ ΚΙΝΔΥΝΟΥΣ ΚΡΥΒΕΙ Η ΑΡΓΟΠΟΡΙΑ ΣΤΗΝ ΘΕΣΜΟΘΕΤΗΣΗ ΤΟΥ (ΑΝΑΓΚΑΙΟΥ) ΝΕΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΩΝ Π.Α.Ε.