ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΕΣ ΑΔΕΡΦΕ ΑΕΚΤΖΗ.
Η παρούσα ιστοσελίδα φιλοδοξεί να γίνει το σημείο αναφοράς για έγκυρη και έγκαιρη ΑΕΚτζήδικη ενημέρωση.Το παρατηρητήριο, όπως είναι ο ελληνικός τίτλος της ιστοσελίδας, μέσω των παρατηρητών του και των πηγών τους βρίσκεται παντού και γι’ αυτό μπορεί να παράσχει την εγκυρότερη πληροφόρηση για σειρά θεμάτων της ενιαίας Α.Ε.Κ.
Δεν εκπροσωπούμε τά συμφέροντα κανενός και γι’ αυτό και δεν αντιστρατευόμαστε κανέναν. Το μόνο που μας ενδιαφέρει είναι όλα από δω και πέρα να γίνονται σωστά για να μην ξαναπεράσουμε όσα περνάμε τώρα.
Στην Αρχική σελίδα, δηλαδή εδώ πού ήδη είσαι, θα βρίσκεις τίς τελευταίες αναρτήσεις μας.
Στην κατηγορία Χρονολόγιο, θα βρίσκεις όλα τά κείμενα της ιστοσελίδας.
Στην κατηγορία Τα Σχόλια Μας, θα βρίσκεις τά σύντομα και αιχμηρά σχόλια μας.
Στην κατηγορία Κατηγοριοποίηση θα βρίσκεις όλα τα κείμενα της ιστοσελίδας μας συσχετισμένα ανά θεματική ενότητα.
Στην κατηγορία Κείμενα Που Μας Αρέσουν, θα βρίσκεις αναδημοσιευμένα κείμενα μη παρατηρητών.
Στην κατηγορία Χρήσιμα Αρχεία, θα βρίσκεις υλικό αρχείου από Δημόσιες Αρχές για όλα τά τμήματα της Α.Ε.Κ.
Στη κατηγορία Σύνδεσμοι–Επικοινωνία, θα βρίσκεις συνδέσμους όσων ΑΕΚτζήδικων ιστοσελίδων εμείς έχουμε υπόψη, κατηγοριοποιημένων με βάση τον βαθμό ανεξαρτησίας τους, αλλά και θα μπορείς να επικοινωνείς μαζί μας ή να εγγραφείς για να λαμβάνεις μήνυμα με τά νέα μας.
Τέλος επιθυμούμε να ξεκαθαρίσουμε ότι όλα τά κείμενα των συνεργατών-παρατηρητών δημοσιεύονται με ψευδώνυμο (εκτός και αν κάποιος επιλέξει διαφορετικά), όχι επειδή φοβόμαστε αλλά επειδή επιθυμούμε να σκέφτεσαι πάνω σ’ αυτά και να τά κρίνεις με βάση το περιεχόμενο και όχι τον συγγραφέα.
3 Φλεβάρη 2014,
παρατηρητές.
ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΙ «ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΛΗΓΗ»;
(ΤΟΥΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΚΑΙ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ;)
Είναι ο «12ος παίκτης της ομάδας», είναι αυτοί που «δίνουν χρώμα στις εξέδρες» με τα πανό τους και τα συνθήματα τους. Είναι αυτοί που ακολουθούν παντού την ομάδα τους και την υποστηρίζουν ενεργά. Είναι τέλος αυτοί που για χάρη της πλακώνονται με την Αστυνομία και τους αντίπαλους οργανωμένους. Ειδικά αυτό το τελευταίο είναι εδώ και πολλά χρόνια το κυριότερο χαρακτηριστικό τους. Γιατί, είναι ένα ζήτημα να παλεύεις για την ομάδα σου και ένα άλλο τελείως διαφορετικό ν’ αρνείσαι ταυτόχρονα το δικαίωμα της ύπαρξης στους «άλλους».
Καθένας τους επιθυμεί να δείξει στους άλλους (γιατί για τον εαυτό του το ξέρει) πως είναι άξιος να συμμετέχει στην οργάνωση. Ωστόσο, αυτή η αξιοσύνη του πρέπει ν’ αποδειχθεί. Η απόδειξη είναι η αφαίρεση φανέλας, κασκόλ ή/και πανό από αντίπαλους. Για να γίνει αυτό κατορθωτό οι οργανωμένοι χωρίζονται σε μικρές αγέλες και την «πέφτουν» σε περισσότερο ή λιγότερο αφελείς που κυκλοφορούν ντυμένοι με τα χρώματα της δικής τους ομάδας.
Τα τελευταία χρόνια έχει δημιουργηθεί η παράδοση οι ομάδες να περιφέρουν τις κούπες που κατακτούν και να τις εκθέτουν σε «λαϊκά προσκυνήματα». Δημιουργούνται έτσι περισσότερες ευκαιρίες για «πεσίματα». Ένα τέτοιο είχαμε στις 30 Ιούνη στην Β. Εύβοια όταν περήφανοι «ερυθρόλευκοι» την «έπεσαν» σε ΑΕΚτζή που μαζί με την κόρη του είχε πάει σ’ ένα από τα «λαϊκά προσκυνήματα» (βλέπε εδώ).
ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΠΑΣΚΕΤ ΣΤΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ
(ΧΑΛΙΑ ΑΔΙΟΡΘΩΤΑ Η «ΒΙΤΡΙΝΑ» ΤΟΥ)
Υποτίθεται ότι η Εθνική Ομάδα κάθε αθλήματος είναι η «βιτρίνα» του. Και όπως σε μια βιτρίνα καταστήματος βάζεις ότι καλύτερο διαθέτει, έτσι και μια Εθνική Ομάδα δείχνει το επίπεδο του αθλήματος. Συνεπώς μια Εθνική Ομάδα με συνεχείς διακρίσεις πιστοποιεί ότι η αντίστοιχη Ομοσπονδία κάνει σωστά την δουλειά της. Δυστυχώς για την Χώρα μας τόσο η Εθνική Ομάδα του Ποδοσφαίρου όσο και αυτή του Μπάσκετ είναι τα τελευταία χρόνια χάλια. Κατ’ ανάγκη Ε.Π.Ο. και Ε.Ο.Κ. δεν κάνουν καλά την δουλειά τους. Βέβαια, για το Μπάσκετ υπάρχει το Χάλκινο μετάλλιο του περασμένου Πανευρωπαϊκού Πρωταθλήματος. Ωστόσο, μια επιτυχία μπορεί να έρθει και συγκυριακά (όπως και μια αποτυχία) ακόμη και αν η Ομοσπονδία δεν κάνει σωστά την δουλειά της.
Το Χάλκινο σε Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα μετά από 16 χρόνια φαίνεται εκ πρώτης όψεως επιτυχία. Όμως, όποιος θυμάται την εξέλιξη του αγώνα με την Φινλανδία δεν μπορεί παρά να είναι ανικανοποίητος από τον τρόπο που ήρθε η νίκη. Παραλίγο η Εθνική να πάθει ένα ιστορικών διαστάσεων κάζο.
Ενδεχομένως κάποιοι θα ισχυριστούν πως η μόνιμη διεκδίκηση της Ευρωλίγκας και η (με τον τρόπο που τελικά αυτή ήρθε) κατάκτηση της από τον Γαύρο είναι ένδειξη ότι το Ελληνικό Μπάσκετ δεν διέρχεται κρίση. Αυτός ο ισχυρισμός είναι όχι μόνο λάθος αλλά και παραπλανητικός καθώς θέτει ως μέτρο σύγκρισης τις ομάδες των «αιωνίων» στις οποίες οι Έλληνες παίκτες (και ο ρόλος τους) είναι μειοψηφία.
ΑΛΛΑΖΕΙ ΣΕΛΙΔΑ Η «ΜΑΝΑ Α.Ε.Κ.»; - ΜΕΡΟΣ Δ’
(ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΙΟΥ)
Με το σημερινό μας κείμενο κλείνουμε τον προβληματισμό (όσων ενδιαφέρονται στην πράξη για το Σωματείο και τις Αρχές της Α.Ε.Κ.). Αφήσαμε για το τέλος το ουσιαστικότερο κομμάτι της λειτουργίας ενός σωματείου και μάλιστα αθλητικού. Ένα τέτοιο σωματείο και ειδικά μιας «μεγάλης ομάδας» δεν μπορεί παρά να είναι ένα ζωντανό κύτταρο με κοινωνική αναφορά και προσφορά. Είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα άδειο περιεχομένου έμβλημα σε δίχρωμο φόντο. Ένα σωματείο είναι ζωντανό όταν έχει πολλά μέλη τα οποία συμμετέχουν ενεργά στην λειτουργία του ασκώντας έλεγχο. Γιατί, τελικά, ζωή σ’ ένα σωματείο δίνουν τα μέλη του.
Όσο ήταν Πρόεδρος στην Ερασιτεχνική ο Γρανίτσας η «Μάνα Α.Ε.Κ.» είχε πολύ λίγα μέλη. Μετά κατ’ απαίτηση του Ντέμη εγγράφηκαν μαζικά μέλη στην Ερασιτεχνική, ώστε όταν ανέλαβε ο Χατζηχρήστος υπήρχε αρκετά μεγαλύτερος αριθμός μελών με τις Τακτικές Γ.Σ. να γίνονται σε ξενοδοχεία. Εκείνη την εποχή κανείς δεν τολμούσε να σκεφτεί και να εφαρμόσει τακτικές αποκλεισμού προκειμένου μ’ αυτό τον τρόπο να ελέγξει τη λειτουργία του.
Στην πράξη ο έλεγχος της λειτουργίας του Σωματείου μέσω της άρνησης εγγραφής μελών και της ετσιθελικής και παράνομης (αλλά και παράτυπης) διαγραφής ήδη μελών δεν αφορά μια ιδιοκτησία (της Π.Α.Ε.) που θέλει τα (ημι)ερασιτεχνικά τμήματα να πρωταγωνιστούν και γι’ αυτό το ενισχύει οικονομικά. Ένας τέτοιος τρόπος ελέγχου αφορά μόνο όποιον το διοικεί και θέλει να το ελέγχει πλήρως γιατί το έχει μετατρέψει στην προσωπική (οικογενειακή) του επιχείρηση.
Η ΑΛΗΘΙΝΗ ΦΥΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ – ΜΕΡΟΣ Γ’
(ΑΥΞΑΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΧΡΕΗ ΣΕ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΤΑΜΕΙΑ ΚΑΙ ΕΦΟΡΙΑ)
Δεν είναι μόνο το Α.Ε.Π. και το «Πρωτογενές Πλεόνασμα» τα οικονομικά μεγέθη που δίνουν τον «σφυγμό» της Οικονομίας. Ούτε καν το «Εμπορικό Ισοζύγιο» και αυτών των «Τρεχουσών Συναλλαγών». Υπάρχουν και άλλες παράμετροι εξίσου σημαντικές. Παράμετροι όπως τα «φέσια» στ’ Ασφαλιστικά Ταμεία και την Εφορία. Γιατί, όσο σημαντική και αν είναι η αύξηση του Α.Ε.Π. (ειδικά όταν είναι πάνω από το ύψος του Πληθωρισμού) άλλο τόσο σημαντική είναι και η είσπραξη των χρεών τόσο απέναντι στους ιδιώτες όσο και απέναντι στο Κράτος.
Προκειμένου για το Α.Ε.Π. πρέπει να έχουμε δύο πράγματα υπόψη μας:
- Για να είναι η «ανάπτυξη» ανατροφοδοτούμενη (δηλαδή να μην χρειάζεται Κρατική χρηματοδότηση) πρέπει το ποσοστό της να είναι πάνω από 2,5%.
- Αν η αγοραστική δύναμη των καταναλωτών παραμένει σταθερή τότε η αύξηση του Α.Ε.Π. θα πρέπει να είναι τουλάχιστον ίση με τον Πληθωρισμό. Αν είναι μεγαλύτερη υπάρχει «πραγματική αύξηση» και αν είναι μικρότερη υπάρχει «ύφεση».
Στο σημερινό μας κείμενο θ’ ασχοληθούμε με την αύξηση των «φεσιών» σε Ασφαλιστικά Ταμεία και Εφορία που παρατηρείται το τελευταίο διάστημα. Βάζοντας τα πράγματα στη σωστή χρονική σειρά έχουμε:
ΑΛΛΑΖΕΙ ΣΕΛΙΔΑ Η «ΜΑΝΑ Α.Ε.Κ.»; - ΜΕΡΟΣ Γ’
(ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΤΟΥ 10% ΣΤΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ)
«Δει δη χρημάτων, ω άνδρες Αθηναίοι και άνευ τούτων ουδέν εστί γενέσθαι των δεόντων» γράφει ο Δημοσθένης στον Α’ Ολυνθιακό λόγο του. Στα λόγια αυτά κωδικοποιείται μια μεγάλη (οικονομική) αλήθεια. Αυτή η αλήθεια ισχύει ακόμη περισσότερο για τα αθλητικά σωματεία ειδικά αυτά που έχουν φορτωθεί με μεγάλα χρέη από το παρελθόν. Τα έσοδα των αθλητικών σωματείων προέρχονται από τις συνδρομές των μελών, τυχόν χορηγίες, Κρατικές επιδοτήσεις, από το αντίτιμο που χρεώνει στις Ακαδημίες και φυσικά από το 10% των εισιτηρίων από τις Π.Α.Ε. & Κ.Α.Ε. Ο «Αθλητικός Νόμος» δίνει και ένα 15% επί των διαφημίσεων του γηπέδου αλλά αυτό είναι ζήτημα αν δίνεται σε κάποιο σωματείο. Τα τελευταία χρόνια έχει εφευρεθεί και η «Κάρτα Φίλου» η προμήθεια της οποίας είναι απαραίτητη για την αγορά του εισιτηρίου διαρκείας. Να σημειωθεί πως η Κρατική επιδότηση αφορά την διανομή χρημάτων από το στοίχημα.
Από την συνέντευξη του απερχόμενου Αλεξίου πριν την υποτυπώδη Γ.Σ. προκύπτει πως η Π.Α.Ε. (πιθανότατα και άλλες) υπολογίζουν (και αποδίδουν) με λάθος τρόπο το 10% επί των εισιτηρίων. Ο «Αθλητικός Νόμος» στην παρ. 3 του άρθρου 71 ορίζει ότι το 10% αντιστοιχεί στις «καθαρές εισπράξεις» όπως προκύπτουν από το φύλλο της εκκαθάρισης του αγώνα υπονοώντας ότι αφαιρούνται και τα κάθε λογής έξοδα. Ωστόσο, αυτός ο τρόπος υπολογισμού (και απόδοσης) είναι λάθος.
ΑΛΛΑΖΕΙ ΣΕΛΙΔΑ Η «ΜΑΝΑ Α.Ε.Κ.»; - ΜΕΡΟΣ Β’
(ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ ΤΟΥ ΓΗΠΕΔΟΥ)
Για την μεγάλη πλειοψηφία των οπαδών των (ποδοσφαιρικών) ομάδων και ειδικά των «μεγάλων» το σωματείο είναι μια «άγνωστη περιοχή». Καθώς οι νεότερες γενιές έχουν ζήσει μόνο το «Επαγγελματικό Ποδόσφαιρο» δεν μπορούν να κατανοήσουν τη σημασία του. Έτσι, η μεγάλη πλειοψηφία των οπαδών συμμερίζεται την άποψη των ιδιοκτητών για τους οποίους το σωματείο είναι ένα «αναγκαίο κακό» το οποίο πρέπει με κάθε τρόπο να ελέγξουν γιατί ο Νόμος του δίνει κάμποσα δικαιώματα. Οι έξυπνοι ιδιοκτήτες ενισχύουν οικονομικά το σωματείο για να το κρατάνε ευχαριστημένο και πάνω απ’ όλα πρόθυμο.
Στην Α.Ε.Κ. η Π.Α.Ε. είχε μια ζωή παραμελημένη την «Μάνα Α.Ε.Κ.». Στην δεύτερη θητεία Μελισανίδη όταν και σε συμφωνία με τους τότε ιδιοκτήτες έριξε την ομάδα αρχικά στην Β’ Εθνική για να «καθαρίσει από τα χρέη», η «Μάνα Α.Ε.Κ.» αντιμετωπίστηκε σαν την γριά που μένει σε παλιά μονοκατοικία σε «οικόπεδο γωνία» για το οποίο θα «σφάζονταν» οι εργολάβοι. Το πρόβλημα ήταν πως όσο ζούσε δεν μπορούσε να ο δώσει αντιπαροχή. Αν πέθαινε η ιδιοκτησία θα χανόταν, αν όμως ζούσε αλλά δεν είχε δικαίωμα «δικαιοπραξίας» και τα θέματα της τα χειρίζονταν μέσω αντιπροσώπου τα πράγματα άλλαζαν.
Η «Μάνα Α.Ε.Κ.» ήταν το μοναδικό σωματείο στο οποίο το Κράτος είχε παραχωρήσει την ιδιοκτησία του οικοπέδου στο οποίο χτίστηκε το γήπεδο. Στην περίπτωση της Α.Ε.Κ. δεν χρειαζόταν το Κράτος να της παραχωρήσει την χρήση της εγκατάστασης (όπως στα υπόλοιπα σωματεία) γιατί πολύ απλά δεν ήταν δική του.
