Aetofolia

ΠΕΡΙ ΣΗΜΑΙΑΣ, ΕΘΝΙΚΩΝ ΕΠΕΤΕΙΩΝ ΚΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
(ΓΙΑΤΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ;)

Τα τελευταία χρόνια και ειδικά σε κάθε Εθνική Επέτειο επανέρχεται μονίμως το θέμα της Σημαίας καθώς και του εορτασμού των Επετείων. Ποιός έχει το δικαίωμα να την φέρει (κρατά) και τι συμβολίζει; Γιατί να γιορτάζουμε την είσοδο της Ελλάδας στον Β’ Π.Π. και όχι την λήξη του; Αυτά και άλλα ερωτήματα επανέρχονται στην επικαιρότητα με αφορμή κάθε Εθνική Επέτειο. Φυσικά, κάθε άλλο παρά μόνο φιλολογικό ενδιαφέρον έχουν. Πίσω από τις προτεινόμενες απαντήσεις κρύβονται σκοπιμότητες. Σκοπιμότητες οι οποίες αν ήταν από την αρχή φανερές θα προκαλούσαν μεγαλύτερες αντιδράσεις. Την φετινή Επέτειο της 28ης Οκτώβρη αναλωθήκαμε σε συζητήσεις σχετικά με την κλήρωση για τους σημαιαφόρους (η «σημαία» είναι θηλυκού και όχι αρσενικού γένους) και σε εκατέρωθεν επιχειρηματολογία για την περίπτωση του μικρού Αμίρ.

ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΟΠΑΔΟΣ, ΠΑΝΤΑ ΟΠΑΔΟΣ
(ΠΕΡΙ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ ΙΔΕΩΝ & ΙΔΕΟΛΟΓΙΩΝ)

Οι Αριστεροί υποστήριζαν στο παρελθόν ότι «Το ποδόσφαιρο είναι το όπιο του Λαού» εννοώντας ότι μέσω του «άρτος και θεάματα» των Ρωμαίων ελέγχονται οι αντιδράσεις των «προλετάριων» και ειδικά του «λούμπεν». Ο Γ. Οικονομέας όταν έγραψε την «Στέλλα» που τραγούδησε ο Β. Παπακωνσταντίνου το είχε εκφράσει ποιητικότερα: «Φώτα μικρά μεγάλα, έργα πορνό και μπάλα για τους φτωχούς.». Βέβαια για έναν Αριστερό η Ιστορία ΔΕΝ είναι έργο μόνο των λίγων που παίρνουν τις αποφάσεις και των οποίων το όνομα διασώζεται στα βιβλία. Είναι πολύ περισσότερο έργο των «ανώνυμων» που μοχθούν καθημερινά και προσφέρονται μαζικά ως θυσία στον θεό του πολέμου όταν οι ισχυροί τσακώνονται μεταξύ τους.