Εμείς όμως οι «πουθενάδες» έχουμε μια τελείως διαφορετική προσέγγιση. Η προσέγγιση μας έχει να κάνει με την ουσία της ποδοσφαιρικής μας ανυπαρξίας όταν αντιμετωπίζουμε ομάδες των προηγμένων ποδοσφαιρικά χωρών. Είναι τότε που έστω και για λίγο βγαίνουμε από την εθνική μας περιχαράκωση για ν’ αναμετρηθούμε με τους «άλλους». Είναι τότε που τα περί «χάρτινης» και τις περισπούδαστες αναλύσεις των Κόλκα και Δούκα τις παίρνει η αποχέτευση (όπου και ανήκουν). Είναι τότε που οι δικαιολογίες πάνε περίπατο.
Για παράδειγμα ο «Γαύρος του Βορρά» τόσους μήνες σκούζει σαν γάτος τον Γενάρη για το «κλεμμένο» απ’ αυτόν Πρωτάθλημα παραγνωρίζοντας (ή μάλλον μη αναλαμβάνοντας τις δικές του ευθύνες γι’ αυτή την εξέλιξη). Διαμαρτύρεται ότι η «χάρτινη» Α.Ε.Κ. του «έκλεψε» την θέση που δικαιωματικά είχε αγοράσει στους ομίλους του CL. Ήρθε, όμως, η κληρωτίδα και του έδωσε την ευκαιρία ν’ αναμετρηθεί με μια κατ’ όνομα τα τελευταία χρόνια από τις κορυφαίες Ευρωπαϊκές ομάδες. Μια ομάδα που δύσκολα ανταγωνίζεται τα υπόλοιπα μεγάλα Ευρωπαϊκά κλάμπ.
Και τι κατάφερε ο «Γαύρος του Βορρά» χθες που θα δικαιολογούσε τα παράπονα τόσων μηνών; Τίποτα απολύτως. Άλλωστε το παραδέχτηκαν και οι ίδιοι ομολογώντας ότι φοβήθηκαν την αντίπαλο τους (δηλώνοντας κατ’ ευφημισμό ότι την «σεβάστηκαν» περισσότερο απ’ όσο έπρεπε). Γιατί όμως ο «Γαύρος του Βορρά» και η Α.Ε.Κ. έπαθαν ότι έπαθαν απέναντι σε μεγαλύτερες από ποδοσφαιρική άποψη ομάδες;
Κάποιοι αποδίδουν τ’ αποτελέσματα τους στις υπαρκτές αδυναμίες τους. Ωστόσο, δεν είναι αυτή η σωστή απάντηση. Η «σωστή» απάντηση είναι ότι ανεξάρτητα από τον διαφορετικό τρόπο πολύ οι δύο Ιδιοκτήτες προσεγγίζουν την ενίσχυση των ομάδων τους και οι δύο αντιμετωπίζουν την συμμετοχή τους στους ομίλους του CL (εκεί που τα λεφτά είναι πολύ περισσότερα) τόσο ως τρόπαιο απέναντι στους οπαδούς των ομάδων τους όσο και για «αρπαχτή». Γιατί γνωρίζουν ότι για την δυναμική των ομάδων τους για τα επόμενα χρόνια η συμμετοχή στους ομίλους του CL θα είναι η εξαίρεση και όχι ο κανόνας.
Από την άλλη ο «γνήσιος Γαύρος» έχει ένα μεγάλο πλεονέκτημα σε σχέση με τους άλλους δύο. Το πλεονέκτημα αυτό αφορά τόσο στην ψυχολογία που δημιούργησε η συνεχής συμμετοχή του τα προηγούμενα χρόνια στους ομίλους του CL όσο και στην οικονομική δυνατότητα του Ιδιοκτήτη του αλλά και της ομάδας του (λόγω των εσόδων του CL) να συνδιαλέγεται με μανατζαραίους σχετικά μεγάλων παικτών. Τελικά το πλεονέκτημα του «γνήσιου Γαύρου» οφείλεται στην με ποικίλους τρόπους εξαφάνιση του εγχώριου ανταγωνισμού προκειμένου έτσι να εξασφαλίζει κάθε χρόνο τα έσοδα του CL.
Ακόμη, όμως, κι έτσι παρέμεινε ουραγός των μεγάλων Ευρωπαϊκών ομάδων γιατί παρά τον πακτωλό των χρημάτων δεν επένδυσε ανάλογα σε υποδομές και ακαδημίες. Ώστε, επί της ουσίας το πρόβλημα έχει να κάνει τόσο με το επίπεδο των υποδομών και ακαδημιών όσο και με την αναγκαία εμπιστοσύνη σε νέους παίκτες αφού η απόκτηση σημαντικών ξένων παικτών που θα βοηθούσαν τις ομάδες τους ν’ αλλάξουν επίπεδο είναι αδύνατη.
Οι τρείς Ιδιοκτήτες έχουν δύο επιλογές: Είτε θα «πάρουν το μήνυμα» και θα δράσουν αναλόγως, είτε θα «κάνουν την πάπια» και θα συνεχίσουν στον ίδιο δρόμο. Το πρώτο απαιτεί «τόλμη». Το δεύτερο δεν απαιτεί τίποτα.
21 Σεπτέμβρη 2018
παρατηρητήριο.
