Είναι λογικό όταν έχεις φτάσει στο κολοφώνα της επιτυχίας να ψάχνεις νέες προκλήσεις. Τώρα που ελέγχει πλήρως (και θα συνεχίσει να τον ελέγχει) τον Πειραιά και έχει πάρει όσα πρόλαβε (και μπόρεσε) με την ομάδα του Λιμανιού βάζει πλώρη γι’ άλλες πολιτείες. Άλλωστε, η επιτυχία ως ιδιοκτήτης ομάδας στην πρώτη κατηγορία της Αγγλίας δεν είναι διόλου μικρό πράγμα. Άσε που τα προσδοκόμενα έσοδα μόνο και μόνο από τη συμμετοχή σ’ αυτή μπορούν σχετικά εύκολα να φτάσουν εννιαψήφιο (χωρίς τα δεκαδικά) νούμερο.
Όπως, όμως, ξέρουμε «ΔΕΝ γίνεται κάποιος να κουβαλά δύο καρπούζια στην ίδια μασχάλη». Στην περίπτωση μας αυτό σημαίνει πως για όσο χρονικό διάστημα είναι ταυτόχρονα ιδιοκτήτης των δύο ομάδων ο Γαύρος θα περάσει σε δεύτερο πλάνο και στην καλύτερη περίπτωση θα μεταβληθεί σε παράρτημα της Νότινγχαμ. Κάτι που ήδη συμβαίνει με τις μετακινήσεις παικτών μεταξύ των δύο ομάδων. Άλλωστε, οι οικονομικές ανάγκες των δύο ομάδων δεν είναι οι ίδιες.
Είναι λογικό (και θα έπρεπε να είναι προφανές) ότι τα πολύ αυξημένα έσοδα μιας ομάδας στην PTEMIER LEAGUE σημαίνουν ότι και οι αμοιβές των ποδοσφαιριστών είναι αντίστοιχα αυξημένες. Από την άλλη τα χρήματα που χρειάζεται η ομάδα του Λιμανιού είναι αρκετά λιγότερα. Το κακό στην περίπτωση του Γαύρου είναι ότι πρέπει κιόλας να πληρωθούν και τα συσσωρευμένα χρέη οπότε αφ’ ενός οι επιλογές παικτών πρέπει να είναι επιτυχημένες και αφ’ ετέρου τα έξοδα πρέπει να υπολείπονται των εσόδων.
Φυσικά όλη αυτή η κατάσταση δεν είναι εύκολα διαχειρίσιμη. Ειδικά αν σκεφτούμε πόσο έχει καλομάθει από το παρελθόν (πριν την Ύφεση όταν τα χρήματα έρρεαν εύκολα και τα έσοδα του CL ήταν μονοπώλιο)ο κόσμος της ομάδας. Αυτό είναι και το μεγαλύτερο πρόβλημα. Γιατί το ότι ο Ιβάν έριξε λεφτά για ν’ αγοράσει την Ε.Π.Ο. και άρα θα ήταν οικονομική αυτοκτονία, τουλάχιστον φέτος, να προσπαθήσει να τον κοντράρει ο Μαρινάκης ήταν δεδομένο και απ’ ότι φαίνεται η ιδιοκτησία το είχε λάβει υπόψη της στον Καλοκαιρινό σχεδιασμό. Ωστόσο, δεν έπρεπε να φαίνεται από το Καλοκαίρι ότι «ρίχνει λευκή πετσέτα».
Δυστυχώς για τον Μαρινάκη ο Γαύρος βάζει γκολ με αίτηση. Έτσι το μόνο αφήγημα που του έμεινε ήταν το «κυνήγι της ομάδας από τους διαιτητές». Με βάση το παρελθόν οι Γαύροι ΔΕΝ έχουν επί της ουσίας δικαίωμα να παραπονιούνται. Έχουν, όμως, υποχρέωση καθώς πρέπει όχι να αποπροσανατολίσουν αλλά να αναπροσανατολίσουν τα πυρά όσων από τους οπαδούς της ομάδας επιλέγουν να δίνουν βάση στα παράπονα του Καραπαπά για την διαιτησία. Τα οποία παράπονα θα είναι ανάλογα τόσο της βαθμολογικής διαφοράς τους από τον «Γαύρο του Βορρά» όσο και της επιθετικής τους δυστοκίας. Όλα τα υπόλοιπα είναι για «λαϊκή κατανάλωση».
Υ.Γ. Προφανώς η προσέγγιση για την φετινή σεζόν της ομάδας του Λιμανιού σε σχέση με την κατάσταση που έχει δημιουργήσει/εξαγοράσει ο Ιβάν είναι η ίδια μ’ αυτή της Α.Ε.Κ. του Διοικητικού Ηγέτη. Και στις δύο περιπτώσεις το ζήτημα είναι πόσο «κερδισμένες» θα βγουν και οι δύο ομάδες στο τέλος απ’ αυτή.
11 Δεκέμβρη 2018
παρατηρητήριο.
