Γιατί στην περίπτωση μας αυτό που κατατέθηκε στη Βουλή δεν είναι το ίδιο κείμενο που είχε τεθεί σε διαβούλευση. Λείπουν πολλά άρθρα στα οποία ο Υφυπουργός συνάντησε αντίσταση και προκειμένου να μην γίνει μεγαλύτερη ζημιά στην «εικόνα» του κυβερνώντος κόμματος κατέθεσε ότι δεν προκαλούσε προβλήματα. Τώρα, αν στις εναπομείνασες ρυθμίσεις είναι και κάποιες χαριστικές-φωτογραφικές δεν τρέχει τίποτα. Άλλωστε, ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. θέλει να λύνει προβλήματα▪ απλά προηγούνται εκείνα των οικονομικά ισχυρών (οι οποίοι και τον ενισχύουν οικονομικά).
Ακόμα χειρότερα είναι τα πράγματα όταν μια ρύθμιση που ΔΕΝ αφορά τον Αθλητισμό (παρά μόνο «ξώφαλτσα») εισάγεται για ψήφιση από το Υφυπουργείο Αθλητισμού. Αναφέρομαι στην ρύθμιση για το ποσοστό μετοχών που μπορεί να κατέχει κάποιος σε στοιχηματική εταιρεία (Ο.Π.Α.Π.) και ταυτόχρονα να είναι μέλος Δ.Σ. Π.Α.Ε. ή Κ.Α.Ε., η οποία είναι αρμοδιότητας άλλου Υπουργείου και όχι του Βασιλειάδη. Βέβαια, αυτό είναι ένα «τυπικό» και όχι «ουσιαστικό» ζήτημα, αφού η Κυβέρνηση ΔΕΝ χαλάει χατίρια ειδικά σ’ όσους έχουν ανάγκη.
Η δεύτερη ΑΕΚτζήδικου ενδιαφέροντος ρύθμιση του «Νέου Αθλητικού Νόμου» αφορά την χρηματοδότηση κατασκευαστικής γηπέδων από τα επαγγελματικά τμήματα του συλλόγου στον οποίο είχε παραχωρηθεί η αθλητική εγκατάσταση. Αυτή η ρύθμιση είναι απολύτως απαραίτητη προκειμένου να συνεχιστεί η κατασκευή του γηπέδου. Ενός γηπέδου, η χρηματοδότηση του οποίου μέσω της πώλησης του ονόματος του σε εταιρεία ή μέσω ομολόγου φαίνεται πως έχει αποτύχει παταγωδώς. Γι’ αυτό και ο Μελισσανιδης παρήγγειλε την συγκεκριμένη ρύθμιση προκειμένου να χρησιμοποιήσει τα λεφτά του CHAΜPIONS LEAGUE για το γήπεδο. Σχετικά με το ζήτημα της χρηματοδότησης κατασκευής αθλητικών εγκαταστάσεων που έχουν παραχωρηθεί στον ερασιτέχνη από το επαγγελματικό τμήμα έχουμε σχολιάσει σε παλαιότερο κείμενο μας (βλέπε εδώ). Το ενδιαφέρον τώρα είναι αν η συγκεκριμένη διάταξη θα ψηφιστεί ως έχει ή αν θα υποστεί κάποια τροποποίηση/βελτίωση.
Ωστόσο, δεν είναι αυτή η ρύθμιση την οποία αποφάσισαν οι «γνήσιοι Γαύροι» να κάνουν «σημαία» για να επιτεθούν σε ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και Μελισσανίδη. Επέλεξαν την «ευνοϊκή» για τον «Τίγρη» (τώρα και για άλλους αργότερα) ρύθμιση για το ποσοστό μετοχών που μπορεί να κατέχει κάποιος και να είναι ταυτόχρονα και μέλος Δ.Σ. Π.Α.Ε./Κ.Α.Ε. Τέτοιου είδους ζητήματα είναι σκέτος μπελάς τόσο από θεωρητική όσο και από πρακτική άποψη. Από θεωρητική άποψη γιατί για να το αντιμετωπίσει κανείς πρέπει να προσδιορίσει πόσο ποσοστό πρέπει να κατέχει κάποιος για να θεωρείται «βασικός μέτοχος». Από πρακτική άποψη πρέπει ανά πάσα στιγμή ο ελεγκτικός μηχανισμός να είναι σε θέση να γνωρίζει αν τα φυσικά πρόσωπα που φαίνονται κάτοχοι των μετοχών είναι κανονικοί ή «μπροστινοί» (βιτρίνα) κάποιου που δεν θέλει ή δεν μπορεί να εμφανίζεται ως μέτοχος.
Δεν πάει πολύς καιρός που συζητιόταν αν θα έπρεπε ο Μαρινάκης ως κακουργηματικά κατηγορούμενος να μεταβιβάσει τις μετοχές του και πως θα ήταν πρακτικά δυνατόν να ελεγχθεί αν η μεταβίβαση θα ήταν πραγματική ή εικονική (στα χαρτιά). Αν, όμως, οι κρίσεις πάνω στο συγκεκριμένο ζήτημα είναι εν πολλοίς αυθαίρετες τα πράγματα μπορούν να γίνουν ακόμη χειρότερα όταν με λογικές και λεκτικές ακροβασίες παραβιάζεται η «κοινή λογική». Και ακόμα χειρότερα όταν Κυβέρνηση και Υπουργοί με την συμπεριφορά τους επιβραβεύουν την κοροϊδία.
Μια τέτοια περίπτωση είναι η ηλίθια από κάθε άποψη (αλλά και από νομική τεκμηρίωση) απόφαση της Ε.Ε.Α. περί «Διοικητικού Ηγέτη». Ο οποίος «Διοικητικός Ηγέτης» εξαιτίας της απόφασης αυτής καθίσταται ο αποκλειστικός και μόνιμος εκπρόσωπος μιας εταιρείας στην οποία ΔΕΝ κατέχει ούτε 1 μετοχή και την οποία εκπροσωπεί σε επίπεδο Κυβέρνησης και Αθλητικής Ηγεσίας. Αν το σκεπτικό της απόφασης της Ε.Ε.Α. δεν περιγράφει επί της ουσίας την ύπαρξη μιας «μετοχικής βιτρίνας» με την ταυτόχρονη διεύθυνση της εταιρείας από κάποιον τρίτο που δεν έχει καμία οργανική σχέση μαζί της, τότε πρέπει να ξαναγράψουμε την Ελληνική Γλώσσα.
Το ζήτημα δεν είναι η ρύθμιση για το ποσοστό των μετοχών. Το ζήτημα είναι η «εξυπηρετικότητα» της εκάστοτε Κυβέρνησης στους επιχειρηματίες τους οποίους αφήνει να κάνουν ότι γουστάρουν (και όταν δεν μπορούν περνά και τις αναγκαίες ρυθμίσεις). Το ζήτημα είναι ότι κανείς δεν ελέγχει (γιατί δεν θέλει) την πραγματική μετοχική σύνθεση (και υπάρχουν πολλές καταγγελίες για πολλές ομάδες) όπως και δεν θα ελέγξει την εικονικότητα μιας μεταβίβασης μετοχών. Και μπορεί αυτό το φαινόμενο να μην είναι ενδημικό της «πρώτης φορά Αριστεράς», ωστόσο επί των ημερών της αυτού του είδους οι συναλλαγές έχουν «απογειωθεί».
Σε επόμενο κείμενο μας θα επανέλθουμε στο πρακτικό ζήτημα της χρηματοδότησης του γηπέδου, το οποίο πλέον εξαρτάται από την πορεία ψήφισης του «Νέου Αθλητικού Νόμου».
Υ.Γ. Επειδή ακόμη δεν έχουμε καταφέρει να εντοπίσουμε τον νομικό ορισμό του «Διοικητικού Ηγέτη» θα είμασταν ιδιαιτέρως υπόχρεοι σε οποιονδήποτε μπορούσε να μας βοηθήσει σ’ αυτό, έτσι ώστε αν υπάρχει τέτοιος να ζητήσουμε «συγγνώμη» για όσα έχουμε «σούρει» ως τώρα.
26 Φλεβάρη 2019
«πανταχού παρόντες».
