Aetofolia

Είναι μεγάλο ζόρι να πρέπει να συντηρήσεις μια φήμη, ειδικά όταν αυτή ΔΕΝ είναι αληθινή▪ όταν ΔΕΝ επιβεβαιώνεται από τα γεγονότα. Για χρόνια οι Γαύροι μας έχουν πρήξει πως είναι τουλάχιστον οι μισοί σ’ αυτή την Χώρα. Το 50% των οπαδών, άρα και το 50% των ψηφοφόρων. Υποτίθεται πως μπορούν ν’ ανεβοκατεβάζουν κυβερνήσεις. Έτσι λένε και νοιώθουν υπέροχα μεταξύ τους.

Υποτίθεται πως την προηγούμενη Κυριακή θα έδιναν στην κάλπη ένα μάθημα στους ΣΥ.ΡΙΖ.Αίους που είχαν το θράσος να τα βάλουν με την μεγάλη ομάδα του Πειραιά. Δεδομένου, ότι ο Γαύρος εδρεύει στον Πειραιά, θα έπρεπε εκεί η (εκλογική) δύναμη του να είναι και η μεγαλύτερη. Ωστόσο, κάτι τέτοιο δεν επιβεβαιώνεται από τα δεδομένα που ακολουθούν.

Μπορεί στην Α’ Πειραιά η Ν.Δ. να ήρθε πρώτη λαμβάνοντας πάνω από 14.000 περισσότερους ψήφους από τον Σεπτέμβρη του 2015 (και ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. 4.000 λιγότερες) αλλά στην Β’ Πειραιά τα δεδομένα μιλούν για «στρατηγική ήττα» των Γαύρων.

Στους πίνακες που ακολουθούν υπάρχουν οι εγγεγραμμένοι και ψηφίσαντες στις Εθνικές Εκλογές από τότε που ο Μαρινάκης (γιός Βουλευτή της Ν.Δ.) ανέλαβε τον Γαύρο. Ο πρώτος αφορά την Α’ Πειραιά και οι επόμενοι την Β’. Από μια ευτυχή συγκυρία τόσο οι εγγεγραμμένοι όσο και οι ψηφίσαντες είναι για τις δύο τελευταίες αναμετρήσεις σχεδόν απαράλλακτοι, επιπλέον είναι και πολιτικά συγκρίσιμοι μιας και τον Σεπτέμβρη του 2015 ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. είχε ήδη διαψεύσει μια σημαντική μερίδα των ψηφοφόρων που μέχρι εκείνη την στιγμή τον είχαν εμπιστευτεί.

Πάντως τ’ αποτελέσματα της Β’ Πειραιά ειδικά όσο αφορά τους σταυρούς των υποψηφίων είναι κάτι παραπάνω από επαρκής απόδειξη του παραμυθιού που μας πουλάνε οι Γαύροι. Αφήνοντας στην άκρη την αύξηση των ψήφων της Ν.Δ. κατά σχεδόν 17.000 με την ταυτόχρονη μείωση σχεδόν κατά 7.000 του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., προχωράμε στους σταυρούς. Σημειώνω ότι στην συγκεκριμένη περιφέρεια κατέβηκε ως υποψήφιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος ως αρχηγός δεν χρειαζόταν σταυρούς. Συνεπώς, έλαβε τυπικά το σύνολο των ψηφοδελτίων 44.436 του κόμματος του. Η Ν.Δ. στην 8εδρική Β’ Πειραιά εξέλεξε 2 βουλευτές. Αφήνοντας έξω τον Μητσοτάκη ο δεύτερος της Ν.Δ. (Τραγάκης) έλαβε 11.079 σταυρούς. Η υποψήφια του Γαύρου Τσιλιγκίρη έφτασε μέχρι του 8.074 σταυρούς (κάτι περισσότερο από τα 2/3).

Με βάση την «αριθμητική του Καραγκιόζη» και με μια μεγάλη ελευθεριότητα μπορούμε (προκειμένου να βγάλουμε το «no politica» συμπέρασμα) να κάνουμε τον εξής (αριθμητικό) συλλογισμό:

44.436 ήταν τα ψηφοδέλτια της Ν.Δ.

πολλαπλασιαζόμενα με 3 (μέχρι 3 σταυρούς μπορούσε να βάλει ο ψηφοφόρος)

έχουμε δυνητικά 133.308 συνολικά σταυρούς.

Το σύνολο όμως των υποψηφίων της Ν.Δ. έλαβαν 75.920 σταυρούς.

Κάτι που σημαίνει ότι στην κάλπη βρέθηκαν 25.306 ψηφοδέλτια με 3 σταυρούς και 1 με 2.

Αυτό με τη σειρά του σημαίνει ότι 19.129 ψηφοδέλτια ήταν ασταύρωτα (44.436 - 25.306 - 1 = 19.129).

Την ίδια στιγμή η Χριστίνα δεν ήρθε δεύτερη (οπότε και θα εκλεγόταν γιατί ο Μητσοτάκης κράτησε την έδρα του Δυτικού Τομέα της Β’ Αθηνών) για 3.006 σταυρούς. 3.006 στα θεωρητικά 19.129 ασταύρωτα ψηφοδέλτια της Ν.Δ (ούτε 1 στα 6)!!! Τέτοια επιτυχία οι Γαύροι.

Το δεύτερο σχόλιο είναι προφανώς περισσότερο σημαντικό. Όχι μόνο γιατί αφορά τον τρόπο λειτουργίας των «προσωποπαγών πολιτικών κομμάτων», τα οποία υπάρχουν μόνον όσο οι ιδρυτές τους τα ελέγχουν πλήρως και την ίδια στιγμή βρίσκουν εκλογικό αντίκρισμα στην κάλπη. Τέτοια «προσωποπαγή κόμματα» είναι οι «ΑΝ.ΕΛ.», «ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ», η «Ένωση Κεντρώων» και η «Χρυσή Αυγή». Η τελευταία φαίνεται πως μετά την πρόσφατη εκλογική της αποτυχία (η οποία οφείλεται σε μια σειρά από λόγους) θα διαλυθεί στα εξ ων συνετέθη.

Αφορμή αποτέλεσε η ανάρτηση του υποψήφιου βουλευτή Αιτωλοακαρνανίας Δημήτρη Μακρή (βλέπε εδώ).

Εκτός από την εγκυρότητα της (άλλωστε έβλεπε τα πράγματα «από μέσα») η ανάρτηση αυτή μας δίνει μια πολύ καλή εικόνα της αγωνίας και των φόβων του κόσμου που είτε οργανώθηκε, είτε ψήφισε την «Χρυσή Αυγή». Ενός κόσμου που ποικίλλει από ανθρώπους που ψηφίζουν με θρησκευτικά χαρακτηριστικά (υπεράσπιση της Ορθοδοξίας) ως συγγενείς των «Εθνικοφρόνων» του Εμφυλίου (Συμμοριτοπόλεμου) και νοσταλγούς των Ναζί. Δεδομένου ότι οι ψηφοφόροι κάθε κόμματος αναγνωρίζουν σ’ αυτό μόνο την πλευρά που τους ενδιαφέρει (παραγνωρίζοντας όλες τις υπόλοιπες) η πολυσυλλεκτικότητα (και) της «Χ.Α.» δεν πρέπει να μας προκαλεί καμία εντύπωση. Από την άλλη «πολυσυλλεκτικότητα» σημαίνει και «ανομοιογένεια» (όσο και αν οι πολιτικοί αντίπαλοι κάθε κόμματος προσπαθούν να το εμφανίσουν «ομοιογενές» ως προς τα χαρακτηριστικά που τους βολεύουν).

Τελικά, η «Χ.Α.» είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα «φασιστικό μόρφωμα». Η «Χ.Α.» (όπως και η «Ελληνική Λύση» αλλά και όλα τα διάδοχα τους σχήματα) έχει ρίζες στην Κοινωνία, οι οποίες αναλόγως της συγκυρίας είναι τόσο βαθιές ή ρηχές ώστε να της επιτρέπουν να μπει στην Βουλή. Η «Χ.Α.» έχει «ριζώσει» στον φόβο του αφελληνισμού, της ρήξης με την «Ελληνο-Χριστιανική παράδοση» (ότι κι αν σημαίνει για τον καθένα αυτή η βλακεία) και του φόβου για το «αύριο». Ένα «αύριο» που μας επιβάλλεται με μεγάλη ταχύτητα και με βία (κυρίως ψυχολογική). Ένα «αύριο» για το οποίο είμαστε απροετοίμαστοι, καθώς δεν μας δίνεται ο απαραίτητος χρόνος για να αφομοιώσουμε την αλλαγή.

Συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς με την «Χ.Α.» (και τα παρόμοιου τύπου κόμματα και αποκόμματα) οφείλει πάντως να κατανοήσει τα διδάγματα από την μελέτη της Φύσης και ειδικότερα του λόγου για τον οποίο εξαφανίζονται τα είδη. Ο λόγος της εξαφάνισης ζώων και φυτών είναι ότι δεν έχουν τον απαραίτητο χρόνο να προσαρμοστούν στις αλλαγές των οικοσυστημάτων τους. Αλλαγών όπως η επέκταση του ανθρώπου στους μέχρι τότε χώρους τους. Μια επέκταση η οποία πάντα συνοδεύεται από τις ορδές των οικόσιτων και για εμπορική εκμετάλλευση φυτών και ζώων, τα οποία επιτίθενται και ανταγωνίζονται τα ιθαγενή για τους ίδιους πόρους μέχρι τελικά να τα εξολοθρεύσουν. Η Αυστραλία είναι το απόλυτο σχετικό παράδειγμα. Όσο αυτό οι «αντιφασίστες» ΔΕΝ θέλουν να το αντιληφθούν και στ’ όνομα του «ανθρωπισμού», της «ανεκτικότητας», της «Δημοκρατίας» και της «προόδου» συνεχίζουν στον ίδιο δρόμο τόσο η «Χ.Α.» και οι μεταλλάξεις της θα βρίσκουν υποστηρικτές και ψηφοφόρους. Τόσο απλά. Συνεπώς, οτιδήποτε λέγεται και γράφεται σχετικά με την εκλογική της αποτυχία είναι μικρής μόνο σημασίας. Άλλωστε η εκλογική δύναμη του ακροδεξιού χώρου διασώθηκε σχεδόν ανέπαφη (208.805 η «Ελληνική Λύση» + 165.709 η «Χ.Α.» + 5.208 που πήγαν προφανώς στην «Ν.Δ.» μας κάνουν τους 379.722 ψήφους του Σεπτέμβρη του 2015). Επιπλέον, η «Χ.Α.» (Άκρα Δεξιά) και λόγω της (οικονομικής) συγκυρίας έχει καταφέρει να μετατοπίσει την «πολιτική ατζέντα» πολύ περισσότερο στα Δεξιά απ’ όσο θα ήταν ανεκτό σε περιόδους «οικονομικής ευημερίας». Από την άποψη αυτή έχει επιτύχει πλήρως.

(Σημείωση: Από τον κατάλογο των «προσωποπαγών κομμάτων» λείπουν σκόπιμα η «Ελληνική Λύση» και το «ΜέΡΑ 25» (που μπήκαν στην Βουλή) όπως επίσης και τα μικρότερα όπως η «Πλεύση Ελευθερίας», «Δημιουργία Ξανά» κ.α. Λείπουν σκόπιμα γιατί για το συγκεκριμένο σχόλιο μ’ ενδιαφέρουν μόνον όσα κλείνουν (ή φαίνονται να κλείνουν) «τον πολιτικό κύκλο ζωής τους».

13 Ιούλη 2019
«πανταχού παρών 1».