Αφού, λοιπόν, «έπεσε γραμμή» και τα «γιουσουφάκια» του Ιβάν έκαναν την ανάγκη φιλοτιμία και κάνουν λόγο για «πλάκα» ακολουθούν την «γραμμή» των «γιουσουφιών» του Βαγγέλη. Ξαφνικά, όλοι ομονοούν στην αναγκαιότητα «να κυλήσει η μπάλα στο χορτάρι». Είναι ένας τρόπος να επανέλθουμε στην «κανονικότητα» (με το περιεχόμενο που της δίνει καθένας).
Εκτός αυτού του πολύ βασικού λόγου, ένας ακόμη είναι οι χιλιάδες οικογένειες που ζουν από το ποδόσφαιρο (και τα υπόλοιπα αθλήματα) μεταξύ των οποίων και οι ίδιοι. Μπροστά σ’ αυτό δεν έχει σημασία αν στα γήπεδα δεν υπάρχει κόσμος (άλλωστε η μεγάλη πλειοψηφία και εξ’ αιτίας τους τα έχει εγκαταλείψει)▪ υπάρχει και η τηλεόραση. Το ζήτημα (όπως και σε κάθε διαχείριση κρίσης) είναι να μειωθούν οι οικονομικές απώλειες. Στο κάτω-κάτω ο σύγχρονος «Επαγγελματικός Αθλητισμός» μπορεί να γίνει και χωρίς την παρουσία των οπαδών (οι οποίοι όμως χρειάζονται αφ’ ενός για ν’ αγοράζουν και αφ’ ετέρου για να νομιμοποιούν την διαδικασία).
Η ανυστεροβουλία με την οποία προσπαθούν όλοι πλέον οι αθλητικοί δημοσιογράφοι αφορά το «κοινωνικό σύνολο» (στο οποίο έτσι κι αλλιώς ανήκουν) και όχι στενά το επάγγελμα τους. Μια ανυστεροβουλία που φτάνει στο αποκορύφωμα της όταν επιτίθεται η μια φατρία στην άλλη στον βωμό της υπεράσπισης της αλήθειας. Είναι σαν την διαφήμιση τηλεφωνικής γραμμής πληροφοριών της οποίας ο πρωταγωνιστής κάνει τα πάντα «για την φουκαριάρα τη μάνα του».
Με την ευκαιρία των όσων περνάμε θα ήταν «ευχής έργον» όλα τα δίχρωμα «γιουσουφάκια» να καταλάβουν πως ακολουθώντας τυφλά τα κελεύσματα των αφεντικών τους και ωθώντας στα άκρα το οπαδικό μίσος πριονίζουν αφ’ ενός το κλαδί στο οποίο κάθονται και αφ’ ετέρου μεγιστοποιούν τη σημασία πραγμάτων που δεν έχουν τόσο μεγάλη αξία. Ίσως έτσι να τη γλυτώσει -τελικά- και ο Ελληνικός Αθλητισμός και ταυτόχρονα να σταματήσει η υποκρισία τους κάθε φορά που καταγγέλλουν με αποτροπιασμό τα επεισόδια που συμβαίνουν.
15 Απρίλη 2020
«πανταχού παρόντες».
